I SAB/Wr 3076/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej S. D. kwotę 100 zł (sto złotych 00/100) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 27 grudnia 2021 r. wezwano skarżącego do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono upoważnionemu pracownikowi pod wyraźnie wskazanym przez stronę adresem w dniu 21 stycznia 2022 r. Z akt sprawy wynika, że strona nie usunęła powyższego braku. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Podnieść należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) – dalej jako: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Odnosząc się do stanu faktycznego wynikającego z akt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że w toku postępowania wszczętego wnioskiem Strony o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy nie złożono ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Aby skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność lub /i przewlekłość Organu, to taką skargę musi poprzedzać ponaglenie (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Zarówno analiza akt administracyjnych sprawy, jak i dokumentów złożonych przez Stronę na wezwanie Sądu nie pozwalają na przyjęcie wniosku, iż Strona poprzedziła skargę stosownym ponagleniem. W aktach administracyjnych sprawy brak jest bowiem dowodu jego wniesienia. Co istotne, Strona wezwana przez Sąd nie wykazała, iż w rzeczywistości takie ponaglenie wniosła. Tym samym, w ocenie Sądu Strona nie wykazała, że wniosła ponaglenie przed złożeniem skargi na bezczynność organu w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. Implikuje to konsekwencje wynikające z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w postaci odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, o czym orzeczono w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu, w wysokości 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji