I SAB/Wr 31/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. w przedmiocie nieprzekazania w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarg na decyzje o nr [...] postanawia: odrzucić skargę. S. K. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. w przedmiocie nieprzekazania w terminie do tutejszego Sądu skarg na wskazane w sentencji decyzje. Skarżący, wezwany do złożenia dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa lub dowodu wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, wskazał, że dowodu takiego nie posiada, gdyż nie wiedział o powyższych wymogach procesowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna przede wszystkim z uwagi na brak podstawy prawnej do jej wniesienia. Przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W punktach 1-4 natomiast przewidziane zostały następujące formy działalności organów administracyjnych: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z przytoczonej regulacji wynika, że kontroli sądowej może być poddana działalność albo bezczynność organu administracyjnego wyłącznie w ramach przepisów prawa administracyjnego materialnego i procesowego. Obowiązek przekazania skargi wraz z uporządkowanymi aktami administracyjnymi właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu przewidziany został w powołanej wyżej ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która reguluje postępowanie sądowe, a nie administracyjne. Brak jest zatem podstawy prawnej do zaskarżenia bezczynności organu administracyjnego w wykonaniu obowiązków uregulowanych tą ustawą. W związku z powyższym przedmiotową skargę należało ocenić jako niedopuszczalną. W świetle art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy procesowej, sąd odrzuca skargę, która jest niedopuszczalna z innych przyczyn niż wymienione w punktach 1-5a. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną odrzucił, orzekając jak w sentencji.