I SAB/Wr 3107/21
PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-01-24
Skład orzekający: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę jest dopuszczalne, a jeśli tak, to czy postępowanie sądowe powinno zostać umorzone, a wpis zwrócony?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdy nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W związku z umorzeniem postępowania, sąd zwrócił skarżącemu uiszczony wpis.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność organu w sprawie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Następnie skarżący cofnął skargę i wniósł o zwrot wpisu. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono skarżącemu kwotę 100,00 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącemu D. D. kwotę 100,00 zł (sto złotych 00/100) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Pismem z 6 października 2021 r. skarżący wniósł za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) skargę na bezczynność organu w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z 27 października 2021 r. skarżący cofnął skargę oraz wniósł o zwrot uiszczonego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1, w związku z art. 60 p.p.s.a umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, o czym orzekł, jak w punkcie I sentencji.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, orzeczono jak w punkcie II postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło