I SAB/Wr 3134/21

PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-04-11

Skład orzekający: Marta Semiczek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę podlega odrzuceniu, gdy sprawa o tożsamej podstawie faktycznej i stronach została już prawomocnie osądzona?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., gdy sprawa o tożsamej podstawie faktycznej i stronach została już prawomocnie osądzona. Zasada res iudicata wyklucza możliwość ponownego rozpoznania sprawy, która została już prawomocnie zakończona.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sąd ustalił, że sprawa o tożsamej podstawie faktycznej i stronach była już wcześniej przedmiotem rozpoznania przez ten sam sąd pod inną sygnaturą akt, która zakończyła się prawomocnym wyrokiem stwierdzającym bezczynność organu. W związku z tym, obecna skarga została uznana za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucenie skargi oraz zwrot stronie skarżącej kwoty 100,00 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. H. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej I. H. kwotę 100,00 zł (sto złotych 00/100) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo jej analiza pod kątem dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 239, dalej: p.p.s.a.). Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy. Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (zob. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2013r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Go 6/13 - dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA). Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przedmiotem skargi strony jest bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Z urzędu Sądowi wiadomo, że postępowanie w sprawie ze skargi tej samej strony, w przedmiocie bezczynności tego samego organu, w rozpatrywaniu tego samego wniosku, zostało już wcześniej wszczęte skargą na bezczynność wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zarejestrowaną pod sygn. akt I SAB/Wr 642/20. W powyższej sprawie, tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2021 r. w punkcie I sentencji wyroku stwierdził bezczynność organu w załatwieniu wniosku skarżącej złożonego do organu w dniu 20 marca 2019 r. Z powyższego wynika, że skarżąca wniosła w istocie dwie skargi, z których pierwsza zawisła przed tutejszym Sądem pod sygn. akt I SAB/Wr 642/20 (sprawa została prawomocnie zakończona), a druga pod sygn. akt I SAB/Wr 3134/21. Zatem postępowanie w rozpoznawanej sprawie należy uznać za niedopuszczalne. Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło