I SAB/Wr 331/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: T. D. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Skarżąca – T.D. wniosła skargę na bezczynność Wojewody D., w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem procesowym z 1 lutego 2021 r., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 3 lutego 2021 r., Skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – dalej, jako p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Skarżąca w piśmie z 1 lutego 2021 r. cofnęła skargę. W ocenie Sądu, w sprawie nie zaistniały okoliczności, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1, w związku z art. 60 p.p.s.a umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, o czym orzekł w sentencji postanowienia.