I SAB/Wr 39/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi V. G. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W piśmie z 23 grudnia 2025 r. strona oświadczyła, że cofa skargę z 17 grudnia 2025 r. w sprawie bezczynności organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi z 16 grudnia 2025 r. (wpływ do organu 17 grudnia 2025 r.) nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, który to przepis stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.