I SAB/Wr 4/17

PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-04-03

Skład orzekający: Sędzia NSA Henryka Łysikowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego skutecznego wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym. W przypadku bezczynności organów podatkowych, ponaglenie do organu wyższego stopnia, o którym mowa w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej, stanowi środek zaskarżenia, którego skuteczne wniesienie jest warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie złożyło skargę na bezczynność Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej (obecnie Naczelnika D. Urzędu Celno-Skarbowego) w przedmiocie niewydania postanowienia o dopuszczeniu skarżącego do postępowania. Organ argumentował, że strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, gdyż ponaglenie do organu wyższego stopnia było obarczone brakami formalnymi i nie zostało uzupełnione. Organ wyższego stopnia pozostawił ponaglenie bez rozpatrzenia. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A z/s w K. na bezczynność Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. – obecnie: Naczelnika D. Urzędu Celno - Skarbowego we W. w przedmiocie niewydania postanowienia o dopuszczeniu skarżącego do postępowania postanawia: odrzucić skargę. W skardze na bezczynność organu skarżące stowarzyszenie reprezentowane przez radcę prawnego zarzuciło, że organ bezpodstawnie uzależnia rozpatrzenie wniosku stowarzyszenia o dopuszczenie do udziału w sprawie, od złożenia przez pełnomocnika pełnomocnictwa w formie przewidzianej przez art. 138e § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; dalej: O.p.), tj. według wzoru określonego w odrębnych przepisach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Argumentował, że strona przed wniesieniem skargi do tut. Sądu, nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu przed organami. Uprzednio winna bowiem złożyć na podstawie art. 141 O.p. ponaglenie do organu wyższego stopnia nad organem pozostającym w rzekomej bezczynności. Strona takie ponaglenie istotnie wniosła. Było jednak obarczone brakami formalnymi (niezłożenie pełnomocnictwa w odpowiedniej formie), których pomimo wezwania nie uzupełniono. Z tego powodu organ wyższego stopnia - Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. nr [...] pozostawił ponaglenie bez rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z treścią przepisów art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej - p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis statuuje więc zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. W niniejszej sprawie strona przed wniesieniem skargi do Sądu, nie wyczerpał przysługujących jej środków zaskarżenia od ww. orzeczenia, tj. nie wniosła skutecznie tzw. ponaglenia do organu wyższego stopnia. Zgodnie z art. 141 § 1 pkt 1 O.p. na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. W sprawach dotyczących bezczynności organów podatkowych przyjmuje się, że ponaglenie, o którym mowa w art. 141 § 1 O.p., stanowi środek zaskarżenia w rozumieniu art. 54 § 2 p.p.s.a., którego wniesienie warunkuje możliwość złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu. W przedmiotowej sprawie organ podatkowy wyższego stopnia na podstawie art. 169 O.p. pozostawił ponaglenie bez rozpatrzenia. Pozostawienie tego środka bez rozpatrzenia powoduje, iż nie wywołał on zamierzonych przez stronę skutków prawnych w postaci wyczerpania toku instancji. Strona nadal jest uprawniona do wniesienia ponaglenia. Miała też możliwość na podstawie art. 169 § 4 O.p. wniesienia zażalenia na postanowienie o pozostawieniu jej ponaglenia bez rozpoznania. Zarysowany w skardze spór dotyczący formy pełnomocnictwa, którym pełnomocnik strony winien się legitymować składając wniosek o dopuszczenie strony do udziału w sprawie, powinien być kontynuowany poprzez złożenie zażalenia na postanowienie z dnia [...] września 2016 r. o pozostawieniu ponaglenia bez rozpatrzenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło