I SAB/Wr 4/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 6 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi D.D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11 lutego 2021 r., Stronę skarżącą – D. D. wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono Stronie skarżącej w dniu 10 marca 2021 r. (vide k. 27 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że Strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi w zakreślonym terminie (vide: informacja z oddziału finansowo-księgowego Sądu k. 32 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., po. 2325 ze zm.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 11 lutego 2021 r., doręczono Stronie skarżącej w dniu 10 marca 2021 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin na wykonanie wezwania Sądu w przedmiocie wpisu sądowego od skargi, który upłynął w dniu 17 marca 2021 r. W zakreślonym terminie skarga nie została jednak przez skarżącego opłacona (vide: informacja z oddziału finansowo-księgowego Sądu k. 32 akt sądowych). W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd postanowił jak w sentencji.