I SAB/Wr 422/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik- Ogińska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi M. S. A. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia odrzucić skargę. W dniu 20 lipca 2026 r. doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL strony skarżącej oraz braku fiskalnego skargi przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe braki nie zostały uzupełnione . Pismem z dnia 21 lipca 2026 r. pełnomocnik strony wniósł o cofnięcie skargi z dnia 12 czerwca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. dalej: p.p.s.a.),. skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz jej przedstawiciela ustawowego . Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., o sygn. akt II GPS 3/22 niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Z kolei po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, korespondencja zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 20 lipca 2026 r. Wyznaczony termin upływał z dniem 27 lipca 2026 r. Braki nie zostały uzupełnione. W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a oraz 220 § 3 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji. Odnosząc się do cofnięcia skargi wskazać należy, że dokonanie takiej czynności procesowej skutkuje rozważaniem możliwości umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Niemniej jednak umorzenie postępowania jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Natomiast wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu czy też brakiem uiszczenia opłaty. Jeśli zatem strona cofnie skargę przed uzupełnieniem braków formalnych czy fiskalnych skargi, Sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi, lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia tych braków skargi. Z tych przyczyn Sąd postanowił jak w sentencji.