I SAB/Wr 453/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi J.M.A.A. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 18 czerwca 2026 r. J. M. A. A. (dalej jako: Skarżący), wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: Organ) w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 23 lipca 2026 r. (k. 11), Skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w powyższym zakresie skierowano na adres pełnomocnika Skarżącego, będącego adwokatem, którą odebrano w dniu 28 lipca 2026 r. (k.17). Z akt sprawy wynika, że w sprawie nie uiszczono wpisu sądowego od skargi (k. 19). Pismem z 3 sierpnia 2026 r. pełnomocnik Skarżącego złożył oświadczenie o cofnięciu skargi w niniejszej sprawie ze względu na uzyskanie przez Skarżącego zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) dalej: "p.p.s.a." od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł doręczono 28 lipca 2026 r. Od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania Sądu, który upłynął bezskutecznie 4 sierpnia 2026 r. (wtorek). Z akt sprawy wynika (k. 19), że w sprawie nie usunięto braku fiskalnego skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Końcowo należy podkreślić, że Skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi w sprawie. Cofnięcie skargi może jednak dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona tj. wyłącznie takiej skargi, która nie zawiera braków formalnych i fiskalnych. Cofnięcie skargi możliwe jest zatem wyłącznie w sytuacji, w której postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte.