I SAB/Wr 5/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Marek Olejnik, Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Protokolant Katarzyna Wilczek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 stycznia 2011 r. przy udziale sprawy ze skargi A w L. na bezczynność Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. w przedmiocie : sprzeciwu w postępowaniu kontrolnym odmawia wstrzymania postępowania kontrolnego. Przedmiotem skargi jest bezczynność Dyrektora Urzędu kontroli Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy w L. w przedmiocie rozpoznania sprzeciwu w postępowaniu kontrolnym W toku postępowania Skarżącą złożyła wniosek o wstrzymanie postępowania kontrolnego, uzasadniając to faktem, iż prowadzona kontrola paraliżuje bieżąca działalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na zasadzie odstępstwa, nadając jednocześnie skardze charakter względnej suspensywności, kolejne paragrafy powołanego artykułu, przewidują możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, formułując przesłanki stosowania tej instytucji. Podstawę prawną wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez sąd administracyjny stanowi art. 61 § 3 upsa. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na uwadze należy mieć okoliczność, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 upsa posiada charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się, bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Z tych też przyczyn, to na skarżącym, składającym wniosek o zastosowanie tej instytucji, spoczywa ciężar, co najmniej uprawdopodobnienia, że wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności ziści niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie tych okoliczności powinno odnosić się do konkretnych grożących zdarzeń, pozostających w logicznym związku pomiędzy wykonaniem zaskarżonego aktu a wyrządzoną tym znaczną szkodą lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Pewne wyjaśnienie przesłanek wyrażonych w art. 61 § 3 ppsa zawarł również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, wskazując, iż chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W analizowanym przypadku Sąd nie dostrzegł przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku strony skarżącej. Nie stanowi takich, bowiem oświadczenie podatnika, że prowadzenie kontroli znacznie utrudnia bieżąca działalność szkoły. Należy zauważyć, iż z natury prowadzenie postępowań administracyjnych czy kontrolnych wiąże się z uciążliwościami dla strony. Jednakże uciążliwość taka ma z zasady charakter przemijający i stanowią normalny element prowadzonej działalności. Strona jednak nie wskazała, jaka szkoda lub jakie nieodwracalne skutki wynikają z tej uciążliwości. Nie sprecyzowano, na czym mogłaby polegać znaczna szkoda – rozumiana zgodnie z powyższą interpretacją – lub trudne do odwrócenia skutki. Nie powołano się również na żadne szczególne okoliczności mogące uzasadniać pozytywne rozpatrzenie złożonego wniosku. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.