I SAB/Wr 50/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi N. A. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 22 stycznia 2026 r. N. A. (dalej jako: Skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem z 30 stycznia 2026 r., Skarżącego wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie w terminie 7 dni dowodu wniesienia ponaglenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie, Skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania w powyższym zakresie doręczono Skarżącemu pod adresem wskazanym w treści skargi w dniu 6 lutego 2026 r. (vide: k. 12 akt sądowych). Braki skargi, o których uzupełnienie wzywał Sąd (ponaglenie, wpis sądowy od skargi) nie zostały uzupełnione. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Po pierwsze, w myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) – dalej jako k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Z kolei zgodnie z § 3 art. 37 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 k.p.a. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wyczerpanie przez stronę skarżącą trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. poprzez uprzednie złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, warunkowało złożenie do Sądu skargi na bezczynność organu administracji publicznej. Z akt sprawy nie wynika, aby skarga została poprzedzona ponagleniem. Również Skarżący, pomimo wezwania Sądu, nie wykazał, że takie ponaglenie zostało złożone, gdyż nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Z tego powodu skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 30 stycznia 2026 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono Skarżącemu 6 lutego 2026 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin na wykonanie wezwania Sądu, który upłynął bezskutecznie 13 lutego 2026 r. (piątek). W zakreślonym terminie nie usunięto jednak braku fiskalnego skargi (vide: informacja z Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu k. 14). W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.