I SAB/Wr 517/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A. H. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia 2 lutego 2020 r. skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o udzielnie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. W piśmie z dnia 5 marca 2021 r. strona oświadczyła, że cofa skargę i wnosi o zwrot akt administracyjnych organowi administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wątpliwości. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, który to przepis stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.