I SAB/Wr 543/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi P. S. K. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 8 października 2020 r. skarżący zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. Do skargi, działający w imieniu strony adwokat, załączył pełnomocnictwo uprawniające go do zastępowania skarżącego w sprawie skargi na przewlekłość organu administracji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I wezwano pełnomocnika skarżącego do przedłożenia pełnomocnictwa uprawniającego do zastępowania skarżącego w sprawie skargi na bezczynność organu administracji, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi Wezwanie do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 24 lutego 2021 r. (potwierdzenie odbioru k. 23 akt sądowych). Z uwagi na niewykonanie ww. wezwania, pismem z dnia 12 maja 2021 r. wezwano bezpośrednio skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało odebrane w dniu 14 maja 2021 r. (potwierdzenie odbioru k. 43 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Skuteczne zainicjowanie postępowania sądowego, jest uzależnione od spełnienia m.in. wymogów formalnych pisma procesowego jakim jest skarga, określonych w art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Przepis ten w § 1 pkt. 4 stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast w § 3 wskazuje, że do pisma należy załączyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przy czym z pełnomocnictwa musi bezspornie wynikać zakres umocowania (podmiotowy i przedmiotowy) do prowadzenia sprawy. Braki formalne skargi – w tym brak pełnomocnictwa - podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., ich nieuzupełnienie w zakreślonym terminie, skutkuje odrzuceniem skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W sprawie, po stwierdzeniu, że wniesiona i podpisana przez adwokata skarga obarczona jest brakiem formalnym - dołączono do niej pełnomocnictwo procesowe, które nie obejmuje działania pełnomocnika w sprawie bezczynności - Sąd wezwał adwokata do przedłożenia w terminie 7 dni prawidłowego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu. Wezwanie to – mimo skutecznego doręczenia - pozostało jednak bez odpowiedzi. Przy czym doręczenie ww. wezwania jest prawidłowe (potwierdzenie odbioru k. 23 akt sądowych). Mając na uwadze okoliczność niewykazania przez pełnomocnika umocowania do zastępowania skarżącego w niniejszym postępowaniu sądowym, Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku skargi poprzez jej osobiste podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Działanie takie ma umocowanie w judykaturze, przywołać tu trzeba pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II OSK 597/11; LEX nr 992608), wedle którego wykładnia art. 49 § 1 p.p.s.a., analizowana przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa do sądu, winna prowadzić do rozumienia tego przepisu w ten sposób, że skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez osobę, która nie spełnia warunku uznania jej pełnomocnikiem procesowym zależy od zatwierdzenia tej czynności przez stronę. Pismem z dnia 12 maja 2021 r. Sąd wezwał skarżącego do podpisania skargi (lub nadesłania podpisanego odpisu skargi). Wezwanie doręczono w dniu 14 maja 2021r. (potwierdzenie odbioru k. 43 akt sądowych). Termin do usunięcia wskazanego braku formalnego upływał w dniu 21 maja 2021 r. (piątek). Jak wynika z akt sprawy, skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków skargi. W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji postanowienia).