I SAB/Wr 655/21

Wrocław, dnia 26 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego O. K. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia odrzucić skargę. W dniu 10 maja 2021 r. doręczono Stronie reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego w trybie art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wezwanie, do usunięcia braku formalnego skargi przez przedłożenie przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia małoletniej, , w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Strona powyższego braku nie uzupełniła. Pismem z 1 kwietnia 2021 r., Strona oświadczyła, iż cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braku formalnego skargi, przez przedłożenie przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia zostało skutecznie doręczone przedstawicielowi ustawowemu Skarżącej 10 maja 2021 r. w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a. Powołany przepis normuje instytucję doręczenia zastępczego pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji, gdy doręczenie zastępcze pisma, o jakim mowa w art. 72 p.p.s.a. okaże się niemożliwe, takie pismo – po uprzednim zawiadomieniu adresata o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, po upływie których przyjmuje się fikcję doręczenia pisma. Uregulowana w tym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem). Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została awizowana 26 kwietnia 2021 r. i pozostawiona w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w drzwiach adresata. Ponownego awizowania dokonano 5 maja 2021 r. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. należało więc przyjąć, że przesyłka ta została skutecznie doręczona stronie 10 maja 2021 r., to jest z upływem ostatniego dnia 14 dniowego terminu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej. Wyznaczony termin do uzupełnienia braku skargi upływał z dniem 10 maja 2021 r. Skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku formalnego skargi. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania nie dopełniono ww. czynności, co spowodowało, że skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji. Odnosząc się do cofnięcia skargi wskazać należy, że dokonanie takiej czynności procesowej skutkuje rozważaniem możliwości umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Niemniej jednak umorzenie postępowania jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Natomiast wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, czy też brakiem uiszczenia opłaty. Jeśli zatem strona cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, Sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi, lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia. Z tych przyczyn Sąd postanowił jak w sentencji.