I SAB/Wr 7/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Iwona Solatycka po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2022 r. . na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. A. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie. . Pismem z dnia 4 listopada 2021 r. skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z dnia 22 listopada 2021 r. skarżąca cofnęła skargę na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz.239. - dalej: p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji.