I SAB/Wr 781/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. B. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca – O. B. wniosła skargę w ww. zakresie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z [...] 2021 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało uznane za doręczone w trybie art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a. - w dniu 10 czerwca 2021 r. Wpis nie został zapłacony. Pismem z 6 kwietnia 2021 r. Strona wniosła o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia wpisu od skargi został uznany za doręczony w trybie fikcji doręczenia zgodnie z art. 73 p.p.s.a. Powołany przepis normuje instytucję doręczenia zastępczego pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji, gdy doręczenie pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 okaże się niemożliwe, takie pismo – po uprzednim zawiadomieniu adresata o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Po powtórnym zawiadomieniu i upływie wymienionego okresu przyjmuje się fikcję doręczenia pisma. Uregulowana w tym przepisie instytucja sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem). Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia wpisu od skargi została awizowana 27 maja 2021 r., a ponownego awizowania dokonano 7 czerwca 2021 r. Wobec braku odbioru przesyłki zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. należało przyjąć, że została ona skutecznie doręczona 10 czerwca 2021 r., to jest ostatniego dnia 14 dniowego terminu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej. Wyznaczony termin na uiszczenie wpisu upłynął bezskutecznie z końcem 17 czerwca 2021 r. - wpis nie został uiszczony, co spowodowało, że skarga na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu. Odnosząc się do cofnięcia skargi wskazać należy, iż dokonanie takiej czynności procesowej skutkuje rozważaniem możliwości umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Niemniej jednak umorzenie postępowania jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Natomiast wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, czy też brakiem uiszczenia opłaty. Jeśli zatem strona cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, Sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi, lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia. Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił jak w sentencji.