I SAB/Wr 860/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 6 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi H. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 15 lutego 2021 r. H. H. (Strona, Skarżąca) wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z 6 lipca 2021 r. Sąd zwrócił się do Strony z zapytaniem, czy skarga z 15 lutego 2021 r. w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania jest nowa skargą, z uwagi na fakt, że pod sygnaturą I SAB/Wr 859/21 zarejestrowano już skargę Strony z dnia 23 grudnia 2020 r. w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania. W odpowiedzi na zapytanie Sądu Strona wyjaśniła, że skarga z 15 lutego 2021 r. jest nową skargą i jednocześnie złożyła oświadczenie o jej cofnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Strona wniosła dwie skargi (tj. z dnia 23 grudnia 2020 r. i 15 lutego 2021 r.) dotyczące tej samej sprawy tj. przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., o czym Sąd postanowił jak w sentencji. Na marginesie wskazać należy, że strona skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Należy podkreślić, że cofnięcie skargi może dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona. Cofnięcie skargi możliwe jest zatem wyłącznie w sytuacji, w której postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca z uwagi na stwierdzenie przez Sąd przesłanki wskazanej w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.