I SAB/Wr 990/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi K. D. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 maja 2021 r. (k. 14 akt sądowych), stronę skarżącą wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 tj.; dalej jako: p.p.s.a.) na dzień 25 czerwca 2021 r. (vide k. 20 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi w zakreślonym terminie (vide: informacja z oddziału finansowo-księgowego Sądu k. 22 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 maja 2021 r., doręczono skarżącej w dniu 25 czerwca 2021 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia. Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z kolei, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Jak wynika z adnotacji zawartych na zwróconej Sądowi, niepodjętej przez skarżącego przesyłce, pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej nastąpiło w dniu 11 czerwca 2021 r., drugie zaś - w dniu 21 czerwca 2021 r. Nieodebranie przez skarżącą przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 25 czerwca 2021 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin na wykonanie wezwania Sądu w przedmiocie wpisu sądowego od skargi, który upłynął w dniu 2 lipca 2021 r. W zakreślonym terminie skarga nie została jednak przez skarżącą opłacona (vide: informacja z oddziału finansowo-księgowego Sądu k. 22 akt sądowych). W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd postanowił jak w sentencji. Na marginesie wskazać należy, że strona skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi na podstawie art. 60 p.p.s.a. (data wpływu do Sądu: 21 kwietnia 2021 r.). Należy podkreślić, że cofnięcie skargi może dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona tj. wyłącznie takiej skargi, która nie zawiera braków formalnych i fiskalnych. Cofnięcie skargi możliwe jest zatem wyłącznie w sytuacji, w której postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte.