I SO/Wr 1/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] 2020 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące I, IV, VII, VIII, IX i X 2012 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 9 marca 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wpłynął wniosek "A" sp. z o.o. z siedzibą w D. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] 2020 r. nr [...] , dotyczącej rozliczenia w podatku od towarów i usług za miesiące I, IV, VII, VIII, IX i X 2012 r. Wnioskodawca wskazał, że powodem złożenia wniosku jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnił, że Spółka jest przedsiębiorcą specjalizującym się w budownictwie obiektów medycznych. Powyższe inwestycje prowadzone są przede wszystkim przez podmioty zobowiązane do stosowania przepisów o zamówieniach publicznych. Wykonywane przez Spółkę prace, są często realizowane na przestrzeni kilku lat, co wiąże się z koniecznością terminowego wywiązywania się Wnioskodawcy z realizacji poszczególnych etapów prac oraz koniecznością rozliczania się z podwykonawcami. Dla realizacji powyższych warunków, niezbędna jest dobra kondycja finansowa Spółki. Wnioskodawca podniósł, że z powodu toczącego się od lat postępowania podatkowego, został pobawiony możliwości efektywnego prowadzenia działalności gospodarczej. Dodał, że w obawie przed finansowymi skutkami czynności organów podatkowych, Spółka nie podejmuje działań gospodarczych, co skutkuje utratą pozycji na rynku świadczonych usług. To zaś wpływa na kondycję ekonomiczną przedsiębiorstwa. Za 2019 r. Spółka odnotowała stratę w wysokości 51.027,41 zł. Wnioskodawca wskazał, że nie posiada środków finansowych na zapłatę zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji (577 392 zł), zaś jej wykonanie będzie skutkowało ogłoszeniem upadłości. Wnioskodawca dodał, że organy podatkowe dodatkowo, najprawdopodobniej podejmą również działania związane z przeniesieniem odpowiedzialności za zobowiązania spółki na jej zarząd. W ocenie Wnioskodawcy, wykonanie decyzji może doprowadzić do likwidacji spółki oraz skutkować poważnymi konsekwencjami finansowymi dla jej zarządu. Do wniosku załączono m.in. rachunek zysków i strat Spółki sporządzony za okres od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r., z którego wynika strata Spółki w wysokości 51.027,42 zł oraz wyciąg łączony rachunku bankowego Wnioskodawcy, z którego wynika, że Spółka nie posiada środków finansowych. W dniu 2 kwietnia 2020 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga Spółki na ww. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., która została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wr 207/20. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 tj.; dalej jako: "p.p.s.a.") tymczasową ochronę w postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, sąd może realizować dopiero po przekazaniu skargi w sprawie. Postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, jest bowiem postępowaniem akcesoryjnym wobec postępowania głównego. Z tego powodu, pomimo okoliczności, iż sam wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] 2020 r., nr [...] wpłynął do WSA we Wrocławiu już w dniu 9 marca 2020 r., nie mógł być rozpoznany do momentu przekazania Sądowi skargi przez organ. Dodatkowo podkreślenia wymaga, iż zgodnie z art. 14a ust. 5 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, są sprawami pilnymi. Ponadto, w myśl art. 15zzs ust. 1 pkt 1 tej ustawy, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID, bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż jednym z warunków formalnych wniesienia skargi, jest uiszczenie wpisu sądowego. Z kolei od skutecznego wniesienia skargi w sprawie tj. uruchomienia postępowania głównego, zależy również możliwość procedowania w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (jako postępowania akcesoryjnego). Uwzględniając przytoczone powyżej przepisy związane ochroną przed kryzysem wywołanym pandemią koronawirusa należy wskazać, iż w niniejszej sprawie zasadnym jest rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pomimo faktu, iż w sprawie nie został uiszczony wpis od skargi. Przede wszystkim, w przypadku wezwania Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie, w okresie obowiązywania ww. regulacji, termin na dokonanie powyższej czynności nie rozpocząłby biegu. To skutkowałoby z kolei m.in. koniecznością oczekiwania na odwołanie stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID od którego to zdarzenia, należałoby liczyć 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego (lub termin na ewentualny wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie). Niemniej jednak, termin odwołania epidemii nie jest znany, zaś wprowadzone przepisy zawiązane z pandemią koronawirusa, mają na celu szczególną ochronę przed negatywnymi skutkami zaistniałej sytuacji. Dodatkowo ww. przepisy wprost nakazują traktowanie spraw z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, jako pilnych. Oceniając zasadność złożonego wniosku należy wskazać, iż zgodnie z ogólną zasadą wprowadzoną art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże w określonych okolicznościach po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu sąd ten może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Do wykazania, że istnieje takie zagrożenie konieczne jest wskazanie na czym konkretnie polegałoby to naruszenie oraz przedstawienie dokumentów źródłowych, zwłaszcza dotyczących jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2010 r., s. 206). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi znaleźć potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien zaprezentować Skarżący tj. musi być poparty stosowną dokumentacją, obrazującą sytuację majątkową strony. Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie wykonania, ale także możliwość jej zweryfikowania na podstawie odpowiednich informacji i dokumentów. To do Skarżącego domagającego się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy obowiązek szczegółowego i wiarygodnego uprawdopodobnienia, że wykonanie kwestionowanej decyzji wywoła skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Skarżący przedstawił dokumenty źródłowe, które w ocenie Sądu potwierdzają okoliczności, podnoszone celem uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Skarżący wykazał bowiem, że za 2019 r. odnotował stratę oraz, że nie posiada środków finansowych. Dodatkowo, Sąd wziął pod uwagę charakter prowadzonej przez Skarżącego działalności gospodarczej (budownictwo obiektów medycznych) oraz fakt, że trudności z zachowaniem płynności finansowej, mogą przyczynić się nie tylko do utraty pozycji rynkowej, ale także ewentualnej upadłości przedsiębiorcy. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.