I SO/Wr 10/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku H. H. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego A. G. o wymierzenie Wojewodzie D. grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność organu w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie D. grzywnę w kwocie 300 zł (słownie: trzysta złotych); II. zasądzić od Wojewody D. na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. H. H. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego A. G. (dalej: Wnioskodawca/Skarżący), wnioskiem z dnia 5 marca 2021 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie Wojewodzie D. (dalej: Organ/Wojewoda) grzywny w maksymalnej wysokości za nieprzekazanie tut. Sądowi skargi z dnia 14 grudnia 2020 r. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy, w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Uzasadniając swoje żądanie Wnioskodawca wskazał, że informację o braku przekazania Sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, uzyskał telefonicznie z sekretariatu WSA. Od wniosku został uiszczony wpis w wysokości 100 zł. Zarządzeniem z dnia 10 marca 2021 r. Przewodniczący Wydziału I, na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wyłączył ze sprawy niniejszej wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi dot. przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy, do odrębnego rozpoznania. Wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt [...]. W odpowiedzi na wniosek w niniejszej sprawie Organ wniósł o jego oddalenie. Wyjaśnił, że opóźnienie w przekazaniu skargi wraz z aktami sprawy nastąpiło z powodu nadmiernego obciążenia organu ilością wpływających pism i związaną z tym komplikacja w obiegu dokumentów, wynikającą z niewystarczających zasobów kadrowych. Brak formalny wniosku został uzupełniony w dniu 17 maja 2021 r. (wpływ do Sądu w dniu 19 maja 2021 r.). Z urzędu wskazać należy, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 kwietnia 2021 r., skarga z dnia 14 grudnia 2020 r. na bezczynność Wojewody została zarejestrowana pod sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U . z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 zd. pierwsze p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jak natomiast stanowi art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z konstrukcji art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, że ów przepis przez znajdujące się tam określenie "sąd może orzec", ma charakter fakultatywny. Zatem sąd nie jest zobligowany, nawet przy spełnieniu ustawowych przesłanek, do wymierzenia grzywny organowi za nieprzekazanie w określonym terminie skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego sąd obowiązany jest wziąć pod rozwagę wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności czas jaki upłynął od wniesienia skargi. Zaakcentować też trzeba, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, CBOSA). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanego wniosku wskazać należy, że z akt sprawy o sygn. [...] ze skargi na bezczynność Wojewody w sprawie z wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, wniesionej w dniu 14 grudnia 2020 r. (wpływ do Organu 16 grudnia 2020 r.) wynika, że owa skarga wraz z odpowiedzią na skargę (i aktami administracyjnymi), zostały przesłane przez Organ do tut. Sądu drogą pocztową. Nadanie przesyłki w placówce pocztowej nastąpiło w dniu 23 marca 2021 r., co potwierdza data stempla pocztowego znajdująca się na kopercie. Wpływ tej przesyłki Sąd odnotował w dniu 25 marca 2021 r. Mając na uwadze przedstawione okoliczności stwierdzić należy, że Wojewoda winien był przekazać skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy najpóźniej w dniu 15 stycznia 2021 r. (piątek). Tymczasem, nastąpiło to dopiero w dniu 23 marca 2021 r., a zatem po dwóch miesiącach od upływu terminu o jakim mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że żądanie Skarżącego o wymierzenie grzywny jest uzasadnione. Sąd nie dopatrzył się bowiem obiektywnych okoliczności uzasadniających oddalenie wniosku. Sąd wymierzył Organowi grzywnę w wysokości 300 zł na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. W ocenie Sądu, ukaranie Organu grzywną w takiej wysokości będzie miało charakter prewencyjny i zapobiegnie naruszeniom prawa przez ten podmiot w przyszłości, jak również spełni w niniejszej sprawie funkcję represyjną służącą ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Sąd nie uwzględnił wniosku o wymierzenie grzywny w maksymalnej wysokości uznając, iż grzywna taka byłaby nieadekwatna do okoliczności sprawy oraz zbędna z punktu widzenia celów uregulowania przewidzianego w art. 55 § 1 p.p.s.a. Zauważenia też wymaga, że sprawa ze skargi na bezczynność Wojewody (sygn. akt [...]) na obecnym etapie nie może zostać merytorycznie rozpoznana, bowiem skarga zawiera braki formalne, o usunięcie których Skarżący został wezwany pismem z dnia 24 maja 2021 r. Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny charakter omawianej instytucji Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę grzywny w podanej wysokości za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania przez Organ. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.