I SO/Wr 13/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 26 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik i listopad 2010 r. postanawia: przyznać wnioskującej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. 1. Stan faktyczny sprawy. 1.1. Wnioskująca spółka do sprawy dotyczącej oznaczonej w komparycji postanowienia decyzji, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wartość przedmiotu sporu podana we wniosku wynosi 585.200 zł. W jego uzasadnieniu wskazała, że na skutek niewypłacalności odbiorców jej usług, znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, zaprzestała terminowo regulować zobowiązania wobec swoich dostawców, którzy uzyskali wobec niej tytuły wykonawcze i przymusowo egzekwują swoje należności oraz, że wobec spółki prowadzone jest przez organy podatkowe postępowanie egzekucyjne. Wszystkie jej rachunki bankowe są zablokowane, na skutek czego niemożliwe jest prowadzenie normalnej działalności gospodarczej, przynoszącej dochód, który spółka mogłaby przeznaczyć na uiszczenie opłat sądowych. Nie prowadzi obecnie działalności statutowej, a jedynie podejmuje działania zmierzające do odzyskania należności. Nie posiada też majątku nadającego się do szybkiej sprzedaży w celu pozyskania środków na opłacenie kosztów sądowych w sprawie. 1.2. Skarga wnioskującej spółki na oznaczoną w komparycji postanowienia decyzję została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt I SA/Wr 1804/14. Wpis sądowy od tej skargi wyznaczono w kwocie 5.852 zł. 1.3. Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SO/Wr 13/14 referendarz sądowy odmówił spółce przyznania prawa pomocy. 1.4. W sprzeciwie strona podniosła, że od dwóch lat nie prowadzi działalności, z posiadanych nieruchomości jest prowadzona egzekucja komornicza i nie ma możliwości czerpania z nich dochodu, a spór z organami podatkowymi spowodował uszczuplenie także prywatnego majątku prezesa strony. Środki obrotowe wskazane w dokumentach stanowią w rzeczywistości wierzytelności, które spółka próbuje dopiero odzyskać na drodze sądowej. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Stosownie do brzmienia art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), w przypadku osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżąca spełnia warunki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, wynikające z przytoczonej wyżej regulacji. Z przedłożonych dokumentów wynika, że spółka w pierwszym kwartale 2014 r. nie dokonała żadnej dostawy towarów lub usług podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a wobec strony toczą się postępowania egzekucyjne, w tym skierowane do posiadanych nieruchomości. Choć dłużnik w toku postępowania egzekucyjnego może korzystać z nieruchomości, to jednak ewentualny czynsz najmu zgodnie z art. 929 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964r. Nr 43 poz. 296 ze zm.; dalej: k.p.c.) po zajęciu nieruchomości (art. 925 k.p.c.), należy uiszczać do rąk komornika. Z przedłożonych przez stronę dokumentów wynika, iż do należących do spółki nieruchomości skierowana została egzekucja. Strona nie ma więc obecnie możliwości czerpania dochodu także tego źródła. 2.2. W tym stanie rzeczy stwierdzić należało, że skarżąca za pomocą przedłożonych dokumentów wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego. Wobec tego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 260 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.