I SO/Wr 15/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku adwokata K. K. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie z wniosku I. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2010 odmówić przyznania adwokatowi K. K. kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2014 r. sygn. akt I SO/Wr 15/14 (poprzednio I SO/Wr 19/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał I. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W dniu 27 sierpnia 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła adwokata K. K. pełnomocnikiem z urzędu dla I. P. Pismem z dnia 3 września 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka we W.wyznaczyła adwokata P. C. zgodnie z wnioskiem I. P., w miejsce dotychczasowego pełnomocnika adwokata K. K. Pismem procesowym z dnia 3 września 2014 r. adwokat K. K. złożyła wniosek o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych "- na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2) lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu". Oświadczyła, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. W uzasadnieniu tego żądania adwokat wyznaczona z urzędu podała, że w dniu 1 września 2014 r. badała akta sprawy i 2-krotnie kontaktowała się telefonicznie ze skarżącą. Z akt sprawy o sygn. I SO/Wr 15/14 wynika, że w dniu 1 września 2014 r. adwokat K. K. zapoznała się z ich treścią. Z urzędu wskazać należy, że w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu nie została zarejestrowana skarga I. P. na wyżej oznaczoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity w Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm. – dalej Rozporządzenie) w § 19 wprowadziło zasadę, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Z kolei w § 18 ust. 1 Rozporządzenia ustalone zostały stawki minimalne za konkretne czynności procesowe w pierwszej i drugiej instancji postępowania przed sądem administracyjnym. Przepis ten przewiduje odpowiednie stawki za występowanie w postępowaniu w pierwszej instancji (pkt 1) lit. a, b, c § 18 ust. 1 Rozporządzenia). W sprawie wyznaczona dla I. P. adwokat zapoznała się z aktami sprawy założonymi dla sprawy z wniosku I. P. o przyznanie prawa pomocy oraz, jak to wynika z jej oświadczenia, dwukrotnie kontaktowała się z nią. Zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Jako podstawę swojego wniosku o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych adwokat wyznaczona z urzędu wskazała § 18 ust. 1 pkt 2) lit. c Rozporządzenia, który przewiduje stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Interpretując ten przepis prawa łącznie z wyżej przywołanym § 2 ust. 1 Rozporządzenia należało stwierdzić, że podstawą przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przed sądem administracyjnym pierwszej instancji przez adwokata ustanowionego z urzędu jest podjęcie przez tego adwokata czynności procesowych zmierzających do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny pierwszej instancji sprawy strony korzystającej z pomocy prawnej z urzędu. Jak wynika z akt sprawy sprawa ta dotyczy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]nr [...]w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. W aktach tych brak natomiast informacji o czynności procesowej podjętej przez adwokata K. K. zmierzającej do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny pierwszej instancji sprawy I. P. dotyczącej wyżej wskazanej decyzji. Nie sposób zaliczyć do takich czynności zapoznania się przez tego profesjonalnego pełnomocnika procesowego z treścią akt sprawy z wniosku o przyznania prawa pomocy ani rozmów telefonicznych z wnioskodawcą, które nie doprowadziły do wyjaśnienia ani rozstrzygnięcia sprawy podatku dochodowego od osób fizycznych I. P. za rok 2011. Oznacza to, że na obecnym etapie postępowania brak jest podstaw faktycznych i prawnych do żądania przez adwokata K. K. zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Dla tych powodów referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu stwierdził, że wniosek adwokata K. K. z dnia 3 września 2014 r. jest na aktualnym etapie postępowania nieuzasadniony, i odmówił, jak w sentencji postanowienia, przyznania jej kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.