I SO/Wr 2/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie "A" S.A. z/s w C. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Spółka, prowadząca działalność w zakresie skupu i sprzedaży produktów pochodzenia zwierzęcego, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi na postanowienie organu podatkowego. W uzasadnieniu wniosku wskazała że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej – brak środków. Zgodnie z oświadczeniem o majątku i dochodach, wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych Spółki wynosi 4.619.096 zł, wartość środków trwałych 0 zł, a wysokość zysku za ostatni rok obrotowy 678.006 zł. Salda na rachunkach bankowych na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiły 8.674,53 zł, (-) 84,35 zł i 11.842,56 euro. Z dokumentów złożonych na wezwanie, skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), wynika, że w pierwszych dwóch miesiącach 2013 r. obroty Spółki osiągnęły wartość 10.387.763,19 zł, a wynik finansowy, po uwzględnieniu kosztów uzyskania przychodu i różnic remanentowych, był dodatni i wyniósł 209.321,16 zł. Na wydrukach historii rachunków bankowych wykazane są regularne stałe operacje uznaniowe i obciążeniowe. Postanowieniem z dnia 10 maja 2013 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W sprzeciwie na powyższe orzeczenia Spółka podniosła, że znajduje się obecnie w trudnej sytuacji materialnej i nie posiada środków na uiszczenie wpisu od skargi. Instytucja prawa pomocy może mieć charakter tymczasowy, a zatem w sytuacji, gdy stan finansowy Spółki uległby takiej zmianie, że częściowe zwolnienie od kosztów sądowych nie miałoby dalszego uzasadnienia, Sąd może uchylić postanowienie w tym zakresie i wezwać do uiszczenia wpisu. Spółka podniosła nadto, iż nie można od niej wymagać przygotowania się pod względem finansowym do ponoszenia ewentualnych kosztów sądowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, gdyż w postępowaniu administracyjnym o terminie wszczęcia postępowania decyduje organ, który wydaje zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższego, Sąd mając na uwadze zebrany materiał dowodowy ponownie rozpoznał wniosek strony o przyznanie jej prawa pomocy. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Dla oceny powyższej okoliczności, a więc czy Spółka w faktycznie nie dysponuje takimi środkami, istotna jest wysokość wpisu od skargi, który stanowi zwykle najwyższy koszt sądowy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w związku z tym zasadne jest przyjęcie jego wartości za punkt odniesienia dla oceny możliwości płatniczych wnioskodawcy. Zgodnie z treścią rozpoznawanego wniosku, przedmiotem skargi ma być postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W.. Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym – 100 zł. Sytuacja finansowa, jaka została przedstawiona we wniosku i jaka wynika z nadesłanych dokumentów wskazuje w sposób jednoznaczny, że Spółka posiada środki pieniężne, które może przeznaczyć na uiszczenie wpisu. Nie wpłynie to też na jej dalsze funkcjonowanie. Wystarczające są już tutaj informacje złożone na urzędowym formularzu wniosku – to jest wartość zysku uzyskanego za ostatni rok obrotowy (ponad 600.000 zł) oraz salda dwóch rachunków bankowych (ponad 11.000 euro na jednym z nich). Powyższą ocenę możliwości płatniczych potwierdziły też dodatkowe dokumenty nadesłane przez Spółkę. Wynika z nich m.in., że wartość obrotów tylko w pierwszych dwóch miesiącach 2013 r., wyniosła ponad 10.000.000 zł, a wynik finansowy jest dodatni. Nie są to też przychody wyłącznie uzyskane, a faktycznie nieotrzymane. Jak wynika bowiem z wydruków rachunków bankowych, Spółka odnotowuje regularne wpływy. Dodać wypada, iż powyższej oceny nie zmienia fakt znany z urzędu, iż Spółka wniosła do tutejszego Sądu już cztery skargi, a co za tym idzie, ciąży na niej obowiązek ponoszenia kosztów sądowych jednocześnie w czterech sprawach. W związku z powyższym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 260 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.