I SO/Wr 3/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r. oraz za miesiące: styczeń, luty, kwiecień, maj, czerwiec 2002 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania orzeczenia. W rozpatrywanej sprawie strona pismem z dnia 8 listopada 2007 r. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...]. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że wykonanie decyzji poprzez zapłacenie wynikającej z nich kwoty należności głównej z tytułu podatku od towarów i usług wraz z należnymi odsetkami za zwłokę spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla majątku podatniczki, ponieważ nie dysponuje ona w chwili obecnej takimi środkami, a ich pozyskanie możliwe byłoby jedynie poprzez sprzedaż nieruchomości, której jest właścicielką. Wnioskująca dodała, że obecnie stara się odbudować przedsiębiorstwo, które jeszcze niedawno stało na skraju bankructwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej upsa; Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego – które zachowało aktualność w obecnym stanie prawnym – ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny (czy jest on zgodny z prawem). Zaskarżona decyzja aż do momentu jej uchylenia korzysta bowiem z domniemania zgodności z prawem. Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 ustawy procesowej ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Sąd rozpatrując wniosek strony o wstrzymanie wykonania wskazanej w sentencji decyzji, nie dojrzał okoliczności przemawiających za trudną sytuacją wnioskującej, która byłaby powodem niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia strona wskazała jedynie, że w chwili obecnej zapłata kwot wynikających z decyzji wraz z należnymi odsetkami za zwłokę spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla majątku podatniczki, m.in. spowoduje niemożność odbudowy prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa handlowego. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W powyższym zakresie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając, że Sąd wydając postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04, czy z dnia 19 października 2006 r. sygn. akt I FZ 427/06). W rozpatrywanej sprawie natomiast strona skarżąca, zdaniem Sądu, nie wykazała, że istotnie przesłanki takie zachodzą. We wniosku strona stwierdziła jedynie - nie przedstawiając na powołaną okoliczność żadnych dokumentów – że w chwili obecnej nie dysponuje środkami, które pozwoliłyby jej spłacić należności podatkowe, a ich pozyskanie możliwe byłoby jedynie poprzez sprzedaż nieruchomości, której jest właścicielką. W ocenie Sądu, powyższa argumentacja strony, ani okoliczność, że obecnie strona stara się odbudować prowadzone przedsiębiorstwo, nie uprawdopodabnia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania wskazanej decyzji. Podkreślić również należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest również, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 upsa - Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.