I SO/Wr 5/22

PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-05-20

Skład orzekający: Piotr Kieres

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewoda Dolnośląski powinien zostać ukarany grzywną za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w ustawowym terminie?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał wniosek o wymierzenie grzywny za uzasadniony, ponieważ Wojewoda Dolnośląski uchybił terminowi trzydziestu dni na przekazanie skargi do sądu, co jest wyłączną przesłanką do orzeczenia grzywny. Grzywna w kwocie 150,00 zł została uznana za wystarczającą do osiągnięcia celów dyscyplinująco-restrykcyjnych.
Stan faktyczny
Wnioskodawca R. G. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu z powodu nieprzekazania skargi na przewlekłość postępowania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w ustawowym terminie. Skarga została doręczona organowi 21 września 2021 r., a termin jej przekazania upływał 21 października 2021 r. Skarga została faktycznie przekazana do sądu dopiero 28 stycznia 2022 r. Wojewoda Dolnośląski w odpowiedzi na wniosek tłumaczył zwłokę problemami kadrowymi i dużą liczbą spraw.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 150,00 zł oraz zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz wnioskodawcy kwotę 597,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku R. G. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu w przedmiocie nieprzekazania skargi postanawia I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 150,00 zł (sto pięćdziesiąt złotych); II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz wnioskodawcy kwotę 597,00 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 12 stycznia 2022 r. R G.. (Strona, Wnioskodawca) złożył wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu (dalej: Wojewoda, Organ) wobec uchybienia obowiązkowi przekazania skargi wraz z aktami sprawy. Z treści wniosku oraz załączników wynikało, że skarga na przewlekłość postępowania Wojewody Dolnośląskiego została doręczona Organowi 21 września 2021 r., zatem termin przekazania skargi do WSA we Wrocławiu upływał z końcem 21 października 2021 r. Z informacji posiadanych przez Stronę do dnia złożenia wniosku o wymierzenie grzywny, w sądzie skarga nie została zrejestrowana. Do wniosku dołączono wydruki m.in. dowód nadania skargi. Skarga została przekazana do Sądu 28 stycznia 2022 r. W odpowiedzi na wniosek Organ wniósł o jego oddalenie. Wyjaśniał, że przyczynami nieprzekazania skargi w terminie są problemy kadrowe i olbrzymi napływ wniosków. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Przedmiotowa grzywna ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny - oprócz dyscyplinowania organu, stanowi sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Nie budzi wątpliwości, że w przepisie art. 54 § 2 p.p.s.a., jasno organowi zakreślono obowiązek, by w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi przekazał ją sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej. Według stanowiska Strony do wykonania ww. obowiązku nie doszło – skargę Organ otrzymał 21 września 2021 r., a zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do Sądu upłynął 21 października 2021 r. Skarga zaś została przekazana Sądowi 28 stycznia 2022 r., zatem po upływie trzech miesięcy od ustawowego terminu wyznaczonego art. 54 § 2 p.p.s.a. Podkreślić należy, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a., stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał wniosek Skarżącego o wymierzenie organowi grzywny za uzasadniony i wymierzył ją w wysokości 150,00 zł. Określenie wysokości grzywny pozostawione zostało do uznania sądu. Mając na uwadze treść wniosku, okres zwłoki Organu po upływie terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a. (3 miesiące), jak również fakt, że w dacie rozpoznawania wniosku skarga została już przekazana Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę (data nadania 28.01.2022 r.) i aktami administracyjnymi sprawy, a Organ w odpowiedzi na wniosek wyjaśnił powody zwłoki w przekazaniu skargi. W ocenie Sądu, grzywna we wskazanej wysokości pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Reasumując stwierdzić należy, że celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony w granicach art. 154 § 6 p.p.s.a., a o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło