I SO/Wr 7/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Horobiowski po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku K.G. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu w przedmiocie nieprzekazania skargi postanawia I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych; II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz wnioskodawcy kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 23 marca 2022 r. pełnomocnik Strony złożył wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie D. (dalej: Wojewoda, organ) wobec uchybienia obowiązkowi przekazania skargi wraz z aktami sprawy. Z treści wniosku oraz załączników wynikało, że skarga na bezczynność Wojewody D. została doręczona organowi 1 marca 2021 r., zatem termin przekazania skargi do WSA we Wrocławiu miał upływał z dniem 31 marca 2021 r. Z informacji posiadanych przez Stronę do dnia złożenia wniosku o wymierzenie grzywny, w sądzie skarga nie została zrejestrowana. Do wniosku dołączono wydruki m.in. dowód nadania skargi wraz ze skargą. Organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. ) – dalej jako p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a). Przedmiotowa grzywna ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny - oprócz dyscyplinowania organu, stanowi sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Nie budzi wątpliwości, że w przepisie art. 54 § 2 p.p.s.a., jasno organowi zakreślono obowiązek, by w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi przekazał ją sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej. Według stanowiska Strony do wykonania ww. obowiązku nie doszło – skargę organ otrzymał 1 marca 2021 r., a zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do Sądu upłynął 31 marca 2021 r. Do dnia rozpoznania wniosku skarga nie została przekazana Sądowi. Podkreślić należy, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a., stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał wniosek Skarżącej o wymierzenie organowi grzywny za uzasadniony i wymierzył ją w wysokości 500 zł. Określenie wysokości grzywny pozostawione zostało do uznania sądu. Mając na uwadze treść wniosku, okres zwłoki organu, jak również fakt, że w dacie rozpoznawania wniosku skarga nie została przekazana Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy, jak również i to, że organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek. W ocenie Sądu, grzywna we wskazanej wysokości pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Reasumując stwierdzić należy, że celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony w granicach art. 154 § 6 p.p.s.a., a o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.