I SO/Wr 70/21

PostanowienieWSA we Wrocławiu2021-11-24

Skład orzekający: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewoda powinien zostać ukarany grzywną za nieterminowe przekazanie skargi na bezczynność do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie za nieterminowe przekazanie skargi do sądu administracyjnego jest zasadny, ponieważ organ przekroczył ustawowy 30-dniowy termin. Grzywna pełni funkcję dyscyplinującą, represyjną i prewencyjną, chroniąc prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Sąd, choć ma swobodę w orzekaniu o grzywnie, uwzględnił wszystkie okoliczności sprawy, w tym przyczyny opóźnienia i czas jego trwania, uznając nałożenie grzywny za celowe i zasadne.
Stan faktyczny
H. C. złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Następnie wniosła o wymierzenie Wojewodzie grzywny za nieprzekazanie tej skargi do sądu administracyjnego w ustawowym terminie 30 dni. Wojewoda wyjaśnił, że opóźnienie wynikało z dużej ilości pism i zaburzenia obiegu dokumentów. Sąd uznał wniosek za zasadny i wymierzył Wojewodzie grzywnę.
Rozstrzygnięcie
I. Wymierzył Wojewodzie D. grzywnę w kwocie 200 zł. II. Zasądził od Wojewody D. na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy z wniosku H. C. o wymierzenie grzywny Wojewodzie D. za nieprzekazanie skargi postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie D. grzywnę w kwocie 200 zł (dwieście złotych); II. zasądzić od Wojewody D. na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 14 czerwca 2021 r. H. C. (dalej jako: Wnioskodawca) złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej również: Organ) w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z dnia 11 października 2021 r., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 13 października 2021 r., Wnioskodawca wniósł o wymierzenie Organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność. W uzasadnieniu Wnioskodawca podał, że pomimo upływu 30 dni, Organ nie przekazał skargi Sądowi. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Organ wyjaśnił, że okresie w którym Strona wniosła skargę do Urzędu Wojewódzkiego, wpłynęła olbrzymia ilość pism, zaś w sprawie doszło do zaburzenia obiegu wewnętrznego dokumentów, które skutkowało nieterminowym przekazaniem skargi. Organ wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że ww. skargę H. C. z dnia 14 czerwca 2021 r. na bezczynność Organu, zarejestrowano w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pod sygnaturą akt I SAB/Wr 2378/21. Powyższą skargę Wojewoda Dolnośląski przekazał w dniu 29 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wniosek o ukaranie Organu grzywną jest zasadny. W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jego kontrola ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 ustawy). Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Podkreślić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, o czym organ winien pamiętać), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z 3.11.2009 r. sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2, post. NSA z 11.05.2012 r. sygn. akt I OZ 328/12, Lex nr 1164456). Jednakże powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiana jest uznaniu sądu orzekającego. Sąd bowiem "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku o wymierzenie organowi grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił, wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi grzywny ma bowiem na celu nie tylko dyscyplinowanie organu, lecz również ma stanowić sankcję - co już zostało przez Sąd podkreślone - za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. W sprawie bezspornym jest, że skarga strony na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego wpłynęła do organu 16 czerwca 2021 r. Tym samym – zgodnie z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a. – organ powinien przekazać ww. skargę do WSA we Wrocławiu do dnia 16 lipca 2021 r. (piątek). Organ przekazał jednak skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę dopiero w dniu 29 września 2021 r., zatem po upływie 30 dni od jej otrzymania. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Uwzględniając powyższe, Sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości 200 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze treść wniosku, charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność), a także okres uchybienia terminowi przekazania skargi (ponad dwa miesiące). Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny charakter omawianej instytucji Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na organ grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. (pkt I postanowienia). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt II postanowienia).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło