I SO/Wr 9/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kamieniecka, po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego, w sprawie dotyczącej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W., z dnia 1 marca 2011 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2006 r. postanawia: odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r., referendarz sądowy w Wojewódzkim Sadzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił R.Z. (zwanemu dalej wnioskodawcą) przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Odpis postanowienia doręczono wnioskodawcy w dniu 15 kwietnia 2011 r., wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. W dniu 23 kwietnia 2011 r. (data stempla pocztowego) wnioskodawca wniósł sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy stronie przysługuje prawo do wniesienia sprzeciwu, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Sprzeciw złożony po tym terminie, sąd odrzuca, w oparciu o art. 259 § 2 p.p.s.a. Na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Jak wynika z akt sprawy odpis postanowienia referendarza został doręczony wnioskodawcy w dniu 15 kwietnia 2011 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął zatem w dniu 22 kwietnia 2011 r. (piątek). Natomiast wnioskodawca, pomimo prawidłowego pouczenia, wniósł sprzeciw w dniu 23 kwietnia 2011 r., a więc dzień po terminie. Tym samym w oparciu o art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw R.Z. na postanowienie referendarza sądowego z dnia 11 kwietnia 2011 r. należało odrzucić.