II SA/Wr 10/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi B. I. na uchwałę Rady Gminy Ż. z dnia [...] Nr [...] w sprawie odpowiedzi na skargę na bezczynność Wójta Gminy wniesioną przez Pana B. I. dotyczącą zmian w planie zagospodarowania przestrzennego obrębu D. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] B. I. wniósł do Rady Gminy Ż. skargę na podstawie art. 227-229 pkt 3 kpa w sprawie bezczynności Wójta Gminy Ż., tj. zaniechania wydania decyzji odnośnie wezwania z dnia [...] o likwidację nielegalnego boiska wiejskiego w D., domagając się niezwłocznie wydania decyzji w formie przewidzianej w art. 107 § 1 kpa. Rada Gminy Ż. podjęła w dniu [...] uchwałę Nr [...], którą uznała powyższą skargę za bezzasadną. Uchwała ta stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której B. I. wniósł o stwierdzenia jej nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem skargi wniesionej do sądu administracyjnego mogą być akty określone w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (m.in.) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6). Tak określony zakres działania sądów administracyjnych nie przewiduje jednakże możliwości dokonywania kontroli przez te sądy skarg powszechnych składanych w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotem zaś takiej skargi, po myśli art. 227 kpa, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe ograny albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Stosownie do treści § 3 art. 237 kpa o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego. Zawiadomienie to stanowi prawną formę działania, będącą czynnością materialno-techniczną, a więc taką czynnością, która skutki prawne wywołuje przez fakty (por. Czynności faktyczne administracji państwowej, Z. Kmieciak, SP-E t. XXIX, Łódź 1987, str. 74-86). Zgodnie ze stanowiskiem reprezentowanym w orzecznictwie sądowym, uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 kpa są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 kpa, którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania (zob. postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r., I SA 2668/00, LEX nr 54426). Natomiast na czynność informującą o sposobie załatwienia tzw. skargi powszechnej nie służy skarga do sądu administracyjnego. Podobne stanowisko, iż zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem, jest wyrażane w doktrynie (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. Beck Warszawa 2000, str. 770). Ta kategoria czynności różnego rodzaju organów państwowych i organizacji społecznych nie mieści się w wyliczeniu aktów zaskarżenia do sądu administracyjnego. Zatem uchwała Rady Gminy Ż. z dnia [...] Nr [...], będąca informacją o sposobie załatwienia skargi na bezczynność Wójta Gminy Ż., nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Uwzględniając powyższe należało uznać skarga wniesioną przez B. I. za niedopuszczalną i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegała odrzuceniu. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.