II SA/Wr 100/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części terenów otwartych w gminie N. postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Wojewoda wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie uchwalenia zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części terenów otwartych w gminie N.. W odpowiedzi na skargę Przewodniczący oświadczył, że Rada uznała skargę za zasadną, i dołączył uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia [...] 2010 r. Nr [...] w sprawie uchylenia uchwały w sprawie uchwalenia zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części terenów otwartych w gminie N.. Mocą § 1 tej uchwały zaskarżona uchwała została uchylona. Pismem z dnia 19 marca 2010 r. Wojewoda oświadczył, że w związku z powołaną wyżej uchwałą Rady Miejskiej w N. z dnia [...] 2010 r. Nr [...] cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Czynność procesowa strony skarżącej nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne w myśl art. 60 w/w ustawy. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.