II SA/Wr 103/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus, po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i W. W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia odrzucić skargę. E. i W. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty G. Nr [...] z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje: Skarga jest środkiem prawnym umożliwiającym zakwestionowanie przed sądem administracyjnym zgodności z prawem aktu administracyjnego lub innej czynności organu administracji publicznej należących do katalogu spraw, zawartego w przepisach art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./. W katalogu tym uwzględnione zostały m.in. jako przedmiot kontroli sądu administracyjnego decyzje administracyjne /art. 3 § 2 pkt 1 ustawy/. Istotne również jest, że decyzje administracyjne mogą być zaskarżane do sądu z powodu ich niezgodności z prawem na zasadach i w trybie określonym w odrębnych ustawach, o czym stanowi art. 16 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Zasady i tryb zaskarżania decyzji administracyjnych uregulowane zostały w powołanej powyżej ustawie - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z treści przepisu art. 52 § 1 tego aktu wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Ustawodawca wyjaśnił również w powoływanej ustawie, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia tak jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy /art. 52 § 21/. Z wskazanych powyżej przepisów wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na decyzję, która nie może być już zaskarżona w administracyjnym toku instancji poprzez odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z tego względu, że taki środek pracy został już w stosunku do kwestionowanego orzeczenia wykorzystany, albo dlatego, że postępowanie w danej sprawie jest jednoinstancyjne, co wynikać musi z przepisów szczególnych. Oznacza to zatem, że w sprawach, w których od decyzji organu pierwszej instancji przysługuje odwołanie /w szczególnych przypadkach, o których mowa w art. 127 § 3 kpa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy/, przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego może być tylko decyzja organu odwoławczego. Niedopuszczalna jest natomiast skarga na decyzję organu pierwszej instancji, wydaną w tej sprawie. Od decyzji będącej przedmiotem skargi – zgodnie z pouczeniem w niej zawartym – przysługiwało odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Jak wynika z akt sprawy z tego środka zaskarżenia E. i W. W. skorzystali. Mając powyższe okoliczności na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny -zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 powołanej poprzednio ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.