II SA/Wr 105/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego Administracji Ogólnej w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić skargę. Skargą z 23 XII 2019 r., doprecyzowaną pismem procesowym z 23 III 2020 r., Z. K. zakwestionowała decyzję z [...] nr [...] Kierownika Urzędu Rejonowego Administracji Ogólnej w W. w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Zakwestionowała również bezczynność Starosty W. w zakresie wykonania decyzji z [...] nr [...] Naczelnika Miasta i Gminy w B. w przedmiocie scalenia gruntów, polegającą na zaniechaniu bezzwłocznego wprowadzenia zmian wynikających z tej decyzji do ewidencji gruntów i budynków oraz zaniechaniu bezzwłocznego zawiadomienia sądu wieczystoksięgowego. W ocenie skarżącej kwestionowana decyzja z [...] dokonała niekorzystnych zmian w ewidencji gruntów i budynków, poprzez przypisanie działki nr [...] córce skarżącej - E. R., mimo że to skarżąca jest właścicielką tej działki. Nadto organy administracji nie wprowadziły niezwłocznie zmian wynikających z decyzji w przedmiocie scalenia do ewidencji gruntów i budynków i nie zawiadomiły sądu wieczystoksięgowego, przez co skarżąca niekorzystnie rozporządziła swoim mieniem na rzecz E. R. Zarządzeniem z 25 III 2020 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wyłączył do odrębnego rozpoznania skargę w zakresie kwestionującym bezczynność. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że pismem z 20 XI 2019 r. udzielił skarżącej wyczerpujących wyjaśnień dotyczących okoliczności faktycznych i prawnych sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić z uwagi na jej niedopuszczalność. Jak wynika z art. 52 § 1 i 2 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.), dalej jako "ppsa"- skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W związku z powyższym podkreślić trzeba, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie (decyzja, postanowienie) wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji (poza przypadkami określonymi w art. 127 § 3 kpa, w których zachodzi tożsamość właściwego organu). Przepisy art. 52 § 1 i 2 ppsa statuują zatem zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organów odwoławczych, a nadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W konsekwencji przyjęcie przedstawionej zasady powoduje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji. Odnosząc powyższe do realiów wniesionej skargi wskazać należy, że zaskarżona do tutejszego Sądu decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego Administracji Ogólnej w W. w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków stanowi rozstrzygnięcie podjęte przez organ pierwszej instancji. Zgodnie z pouczeniem zawartym w ww. decyzji przysługiwało od niej odwołanie do Wojewody Wrocławskiego, a nie skarga do tutejszego Sądu. W zaistniałym więc stanie rzeczy należy uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na decyzję organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.