II SA/Wr 106/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2008r . na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy wskutek zażalenia skarżącego na postanowienie z dnia 28 maja 2008r. (sygn. akt II SA/Wr 106/07) odrzucające skargę kasacyjną J.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 listopada 2007 r. postanawia: odrzucić zażalenie. W sprawie, pismem z dnia 6 marca 2008 r. adwokat reprezentujący skarżącego, wniósł sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 listopada 2007r.. doręczonego stronie w dniu 18 lutego 2008r. wraz z dowodem uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 50 zł. Z akt sprawy wynika, iż w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej nie uiszczono pozostałej kwoty wpisu stałego od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 28 maja 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną złożoną w tej sprawie na postawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a w związku z w art. 230 § 1 i 2. p.p.s.a. wskazując, iż prawomocnym postanowieniem referendarskim z dnia 13 czerwca 2007r. przyznano skarżącemu prawo pomocy, jednak w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w części przekraczającej kwotę 50 zł. Pełnomocnik skarżącego złożył w ustawowym terminie zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie art. 221 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie wynikające z błędnej oceny stanu faktycznego przez Sąd, czym został naruszony także art. 245 §3 p.p.s.a. Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako niezgodnego z prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 czerwca 2007r. o przyznaniu prawa pomocy w zakresie częściowym. Z akt sprawy wynika, iż w terminie do wniesienia zażalenia nie uiszczono wpisu stałego od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 221 p.p.s.a. w sytuacji, gdy pismo wniesione przez adwokata, radcę prawnego, nie jest należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W rozpoznawanej sprawie, od wniesionego zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną adwokat skarżącego, w terminie do wniesienia zażalenia nie uiścił wpisu stałego w wysokości 100 zł. Podczas gdy zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 7) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych – 100 zł. Nadto nie może odnieść zamierzonego skutku argumentacja zażalenia, z której pełnomocnik wywodzi, iż skarżący na mocy prawomocnego postanowienia referendarskiego z dnia 13 czerwca 2007r. jest zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w pełniej kwocie, bowiem na mocy tego postanowienia przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym jedynie zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w części przekraczającej kwotę 50 zł, a nie jak sądzi skarżący ze wszystkich opłat sądowych w tej sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 20 marca 2008r. sygn. akt. II OZ 236/08 k.79) W świetle powyższego należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie fakt nieuiszczenia przez profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej należnego wpisu stałego od wniesionego przez niego zażalenia, stanowi podstawę do jego odrzucenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 221 p.p.s.a., w związku z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.