II SA/Wr 107/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon (spr.) Sędziowie: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Protokolant: referent Krzysztof Erbel po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 października 2019 r. sprawy ze skargi E. Ż. i R. Ż. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę w całości. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta T. zatwierdził projekt budowlany i udzielił B. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na części działki nr ewid. [...] AM-[...] obręb S. Na uzasadnienie wydanego rozstrzygnięcia organ podał, że po zainicjowaniu stosownego postępowania w związku ze złożonym wnioskiem właściciele sąsiednich nieruchomości zapoznali się z projektem budowlanym, po czym wnieśli uwagi do projektu budowlanego w zakresie budowy przydomowej oczyszczalni drenażowej z odprowadzeniem ścieków do gruntu. E.i R.Ż. poinformowali organ, że na ich działce znajduje się ujęcie wody pitnej w postaci studni, która stanowi jedyne źródło wody pitnej dla ich gospodarstwa domowego zamieszkiwanego przez cztery osoby dorosłe i troje dzieci. Wskazali, że obawiają się bezpośredniego zanieczyszczenia wody pitnej bakteriami e-coli, fosforanami, azotynami itp.. Według stron postępowania, mimo że inwestor zachował odległość 30 m od ujęcia wody, to dokonane przez nich w dniu 6 lutego 2018 r. pomiary lustra wody w studni na ich działce znacząco różnią się od pomiarów wysokości lustra wody wykonanych w maju 2017 r. Poziom lustra wody w studni na ich działce nr [...] znajdował się na wysokości 106 cm, natomiast na działce sąsiedniej nr [...] wyniósł 97 cm. W związku z istniejącym wysokim poziomem wód gruntowych (grunt typu kurzawka) wnoszą o wykonanie przez inwestora zbiornika - oczyszczalni ścieków bezodpływowego. Dodatkową okolicznością jaką podniesiono był spadek terenu, co powoduje obawy skażenia wód gruntowych i zarazem wody pitnej. Z kolei właścicielka działki nr [...] wskazała, że poziom wód gruntowych zmienia się w zależności od pór roku, a pomiary i obserwacje lustra wody świadczą, że najczęściej poziom wód gruntowych jest wysoki. Poziom lustra wody w studni na jej działce według pomiaru z dnia [...] r. wynosił 98 cm poniżej poziomu terenu, na działce nr [...] - 106 cm, a na działce nr [...] - 97 cm. Inwestor B.S. w dniu 14 lutego 2018 r. zapoznał się z aktami sprawy, w tym z uwagami wniesionymi przez strony postępowania. W dniu 26 lutego 2018 r. pełnomocnik inwestora uzupełnił projekt budowlany. W ramach uzasadnienia decyzji organ I instancji przeprowadził analizę spełnienia wymogów wynikających z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Według organu wymogi te zostały spełnione, co potwierdzono m.in. zgodnością z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podobne konkluzje poczynił Starosta T. odnośnie spełnienia wymagań wynikających z zapisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm.). W szczególności odnotowano, że zgodnie z § 31 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia, odległość studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, niewymagającej, zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony ujęć i źródeł wodnych, ustanowienia strefy ochronnej, powinna wynosić - licząc od osi studni - co najmniej do najbliższego przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej, jeżeli odprowadzane są do niej ścieki oczyszczone biologicznie w stopniu określonym w przepisach dotyczących ochrony wód - 30 m. W badanej sprawie odległość planowanych do realizacji urządzeń sanitarno-gospodarczych planowanej oczyszczalni na działce [...] AM-[...], w tym tuneli drenażowych od istniejących studni dostarczających wodę przeznaczoną do spożycia zlokalizowanych na działkach nr [...], [...], [...] AM-[...] obręb S. wynosi odpowiednio: 30,65 m i 37,05 m, od studni na działce nr [...] 44,50 m, od studni na działce nr [...] i 41,20 m od studni na działce nr [...]. Stad też przyjęto, że usytuowanie przydomowej oczyszczalni ścieków nie narusza § 31 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia, co dało podstawy do przyjęcia, że projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Oceniając uwagi wniesione przez strony w toku postępowania dotyczące wykonania zbiornika bezodpływowego w miejsce przydomowej oczyszczalni ścieków z uwagi na wysoki poziom wód gruntowych i wysoki poziom lustra w istniejących studniach oraz występującego gruntu kurzawki i spadku terenu organ I instancji stwierdził, że w zapisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ustalono zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej, a względem zasad odprowadzenia ścieków postanowiono, że: 1) ustala się obowiązek budowy sieci kanalizacyjnej w sposób zapewniający obsługę wszystkich istniejących i projektowanych obszarów zabudowy, 2) odprowadzanie oczyszczonych popłuczyn ze stacji uzdatniania wody należy odprowadzać do rowów melioracyjnych i dalej do miejscowych cieków wodnych, 3) ścieki bytowe i komunalne, których dopuszczalny skład określają przepisy odrębne, należy odprowadzać docelowo poprzez sieć kanalizacji grawitacyjnej do oczyszczalni ścieków, 4) do czasu realizacji kanalizacji, ścieki bytowe należy odprowadzać do szczelnych zbiorników bezodpływowych lub przydomowych oczyszczalni ścieków, a wszelkie działania w zakresie gospodarki ściekowej muszą być prowadzone zgodnie z przepisami odrębnymi. Z projektu budowlanego wynika, że teren zabudowy mieszkaniowej MN9 objęty inwestycją, tj. część działki nr [...] jest częściowo uzbrojony. Przebiega przez niego sieć wodociągowa oraz posiada istniejące przyłącze elektro-energetyczne. Jednakże w pobliżu działki nr [...] brak jest sieci kanalizacyjnej, do której można przyłączyć przedmiotową inwestycję, co wynika z przedłożonego projektu budowlanego. Zatem, dla potrzeb projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego zaprojektowano przydomową oczyszczalnię ścieków typu K.. Zgodnie z § 26 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie działka budowlana, przewidziana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, powinna mieć zapewnioną możliwość przyłączenia uzbrojenia działki lub bezpośredniego budynku do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej i ciepłowniczej. Jednak w razie braku warunków przyłączenia sieci wodociągowej i kanalizacyjnej działka, o której mowa w ust. 1 może być wykorzystana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, pod warunkiem zastosowania zbiornika bezodpływowego lub przydomowej oczyszczalni ścieków, jeżeli ich ilość nie przekracza 5 m³ na dobę. Jeżeli ilość ścieków jest większa od 5 m³, to ich gromadzenie lub oczyszczanie wymaga pozytywnej opinii właściwego terenowo inspektora ochrony środowiska. Zgodnie z § 11 ust. 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzeniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. Nr 137, poz. 984, ze zm.), ścieki pochodzące z własnego gospodarstwa domowego lub rolnego mogą być wprowadzane do ziemi, w granicach gruntu stanowiącego własność wprowadzającego, jeżeli, między innymi, miejsce wprowadzania ścieków oddzielone jest warstwą gruntu o miąższości co najmniej 1,5 m od najwyższego użytkowego poziomu wodonośnego wód podziemnych. Względem oceny najwyższego użytkowego poziomu wód podziemnych Starosta T. odwołał się do regulacji wynikających z ustawy Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 163, poz. 981, ze zm.) oraz zapisów w projekcie budowlanym, w którym przewidziano, że w skład projektowanej przydomowej oczyszczalni ścieków wchodzą: osadnik gnilny o poj. 2,0 m³ stanowiący komorę fermentacyjną, w której zachodzą procesy beztlenowe, studzienka rewizyjna i drenaż rozsączający. Z przedstawionych w projekcie rozwiązań wynika, że podczyszczanie ścieków odbywać się będzie w szczelnym zbiorniku - osadniku gnilnym [..], natomiast doczyszczanie ścieków w tunelu drenażowym rozsączającym, który stanowi układ perforowanych sześciu tuneli wykonanych z polietylenu ułożonych 0,8 m pod powierzchnią terenu. W przedłożonym projekcie budowlanym określona została ilość ścieków, jaka będzie wprowadzana do gruntu, wynosząca - 0,60 m³ na dobę. Ilość taką określił projektant, mając na uwadze potrzeby projektowanego gospodarstwa domowego. Według organu przewidywana ilość ścieków jest mniejsza niż 5 m³, a ścieki wprowadzane będą do ziemi w granicach gruntu stanowiącego własność inwestora. Projekt zawiera przekrój podłużny przydomowej oczyszczalni ścieków, na którym wskazano poziom lustra wody na głębokości -2,90 m = 106,10 m n.p.m. oraz poziomy posadowienia tuneli drenażowych. Dolny poziom tunelu drenażowego czyli miejsca wprowadzania ścieków znajduje się na głębokości: -1,30 = 107,7 m n.p.m., czyli w odległości 1,6 m od poziomu lustra wody. Poziom wody gruntowej został określony w "Opinii geotechnicznej dotyczącej rozpoznania warunków pod budowę przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr [...] w S.", opracowanej przez geologa G. L. W treści opinii geotechnicznej przedstawione zostały wyniki badań terenowych i analiz laboratoryjnych podłoża gruntowego pod przydomową oczyszczalnię, z których wynika, że: "Podłoże gruntowe w miejscu wykonanych odwiertów zbudowane jest z czwartorzędowych osadów reprezentowanych przez grunty niespoiste. Grunty niespoiste reprezentowane przez piaski grube ze żwirem i drobne oraz pospółki, grunty rodzime występują od powierzchni gruntu (nieznaczna domieszka humusu występująca w piaskach drobnych do głębokości 0,20 m pozostaje bez wpływu na własności fizykomechaniczne gruntu). Stwierdzone w zbadanej strefie głębokościowej, w przelocie (rzędna otworu 109,1 m n.p.m).: - 0,00-1,10 m p.p.t. piasek drobny należy uznać za grunt średnioprzepuszczalny o współczynniku filtracji k=3,30x10"5 m/s - 1,10-2,20 m p.p.t. piasek gruby ze żwirem, który należy uznać za grunt bardzo dobrze przepuszczalny. Wg badań laboratoryjnych określono dla nich współczynnik filtracji k= 1,77x10"4 m/s; - 2,20-3,00 m p.p.t. pospółka, którą należy uznać za grunt bardzo dobrze przepuszczalny o współczynniku filtracji k=2,43x10"4 m/s. W przebadanej strefie stwierdzono wodę gruntową na głębokości 2,90 m p.p.t. Zwierciadło wody gruntowej ma charakter swobodny i lokalizuje się w warstwie pospółki. W przedstawionych warunkach gruntowo-wodnych wykonanie oczyszczalni ścieków z rozsączaniem grawitacyjnym jest możliwe. W projekcie budowlanym wykazano, że zostały spełnione przepisy dotyczące odległości przewodów rozsączających, w tym również od istniejących studni na działkach sąsiednich w myśl przepisu § 31 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Nie godząc się z wydaną decyzją E. i R. Ż. oprotestowali ją wniesionym w terminie odwołaniem. W uzasadnieniu środka zaskarżenia podniesiono, że organ wydając zgodę na budowę bezpośrednio wprowadza zagrożenie dla zdrowia i życia odwołujących się, ich wnuków i osób sąsiadujących z działką inwestora. Łączy się to ze skażeniem środowiska naturalnego. Wyrazili pogląd, że nie sprzeciwiają się budowie domu tylko żądają zmiany sposobu oczyszczania ścieków z oczyszczalni przydomowej z rozsączkami na szambo bezodpływowe. Odwołujący się korzystają wyłącznie do celów bytowych z ujęcia wodnego pochodzącego z własnej studni. Organ przywołał zapis z planu zagospodarowania przestrzennego dotyczący odprowadzenia oczyszczonych popłuczyn ze stacji uzdatniania wody do rowów melioracyjnych i dalej do miejscowych cieków wodnych lecz przy działce inwestora nie ma żadnego rowu odwodnieniowego i zbiorczej oczyszczalni ścieków. Nadto opinia geologa o wysokości lustra wody została wykonana niepełnie gdyż stwierdził on wysokość lustra wody na innym poziomie niż dokonali tego odwołujący się. W różnych porach roku jest różny poziom lustra wody, na co nie zwrócił uwagi geolog. Nie wzięto też pod uwagę pomiarów wysokości lustra wody pomimo dostarczenia zdjęć i filmów, a organ nie podejmował żadnych działań celem wyjaśnienia niezgodności. Po zwróceniu uwagi na zagrożenie zatruciem bakteriami kałowymi, metalami ciężkimi i innymi substancjami toksycznymi zauważono, iż osiedle jest wybudowane w zwartej zabudowie domków jednorodzinnych. Odwołujący się zaznaczyli również, że już sąsiadują z trzema oczyszczalniami przydomowymi. W odległości 100 i 200 m od ich działki nowi inwestorzy nie dostali zezwolenia na montaż przydomowych oczyszczalni ścieków z drenażem, gdyż nie spełniali wymogów niskiego poziomu lustra wody i spadku gruntu. Spadek gruntu jest skierowany z kierunku ulicy W. na ich posesję, gdzie znajduje się główny rów odpływowy lecz nie zostało to uwzględnione przez organ wydający pozwolenie na budowę, co ma bezpośredni wpływ na jakość wody pitnej z jedynego źródła ujęcia wody. Wykluczono też prawidłowość stanowiska geologa dotyczącego występowania grubego piasku ze żwirem w warstwie wodonośnej na głębokości 1,10-2,20 m, gdyż budując fundamenty oraz własnoręcznie kopiąc studnię odwołujący się stwierdzili, że nie ma takiej warstwy, istnieje jedynie warstwa tzw. kurzawy. Po przekazaniu sprawy organowi II instancji w dniu [...] r. Wojewoda D. wydał postanowienie nr [...], którym zlecił organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie poprzez przedstawienie stanowiska właściciela sieci kanalizacji sanitarnej dotyczącego możliwości przyłączenia działki nr [...] do sieci kanalizacji sanitarnej oraz przedstawienie sposobu odpowietrzenia szczelnego osadnika podziemnego, będącego częścią przydomowej oczyszczalni ścieków gospodarczo-bytowych. W zakresie żądanym przez organ odwoławczy inwestor uzupełnił projekt budowlany, który następnie przedłożono organowi II instancji. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, dalej – k.p.a.) oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1202 ze zm.) Wojewoda D. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Po zrelacjonowaniu regulacji prawnych dotyczących udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego organ II instancji przeprowadził ocenę przedłożonego projektu budowlanego. Zwrócił przy tym uwagę, że w projekcie budowlanym przedstawionym w dniu 30 listopada 2018 r. na projekcie zagospodarowania terenu przedstawiono sposób odpowietrzenia szczelnego osadnika podziemnego z podaniem odległości od okien i granic działki oraz przedłożono pismo Urzędu Miasta i Gminy w P., z którego wynika, że w miejscowości S. nie istnieje sieć kanalizacyjna. Po wskazaniu na art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1289) zauważono, że budowa przydomowej oczyszczalni ścieków jest możliwa w sytuacji gdy nie ma możliwości podłączenia budynku do sieci kanalizacyjnej. Nadto właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub w przypadku gdy budowa takiej sieci kanalizacyjnej jest technicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych. Stanowisko to poparto orzecznictwem sądowoadministracyjnym, z którego wyprowadzono, że właścicielowi przysługuje prawo do budowy oczyszczalni ścieków zarówno w sytuacji, gdy budowa kanalizacji nie jest uzasadniona jak i w sytuacji, gdy jest ona uzasadniona, ale sieć taka nie została jeszcze zrealizowana. Plany inwestycyjne gminy odnośnie wybudowania na danym terenie sieci kanalizacyjnej nie mogą wyłączyć uprawnienia właściciela nieruchomości do budowy przydomowej oczyszczalni ścieków. Sam fakt planowania przez gminę budowy kanalizacji pozostaje bez wpływu na zakres uprawnień właściciela w przedmiocie wyboru formy odprowadzania ścieków. Dopiero realne istnienie kanalizacji może wyłączyć prawa właściciela w tym zakresie. Dalej organ wskazał, że zgodnie z § 26 ust. 3 zd. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, jeżeli ilość ścieków jest większa od 5 m3 na dobę, to ich gromadzenie lub oczyszczanie wymaga pozytywnej opinii właściwego terenowo inspektora ochrony środowiska. Natomiast zgodnie z art. 36 ust. 3 pkt 4 ustawy Prawo wodne nie stanowi zwykłego korzystania z wód rolnicze wykorzystanie ścieków lub wprowadzanie do wód lub do ziemi oczyszczonych ścieków, jeżeli ich łączna ilość jest większa niż 5 m3 na dobę. Planowana przydomowa oczyszczalnia ścieków posiada wydajność 0,6 m3 na dobę. W dalszej kolejności organ II instancji przeprowadził analizę przedłożonego projektu na gruncie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r., w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego i ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Zaznaczył, że inwestor przedłożył "Opinię geotechniczną dotyczącą rozpoznania warunków pod budowę przydomowej oczyszczalni ścieków, działka nr [...], w S., powiat t.i" opracowaną przez osobę posiadającą uprawnienie geologiczne w VII kategorii. Wynika z niej, iż przedmiotowa oczyszczalnia, redukuje pięciodobowe biochemiczne zapotrzebowanie tlenu (BZT5) ścieków dopływających 94,4 % (min. 20 %), a zawartość zawiesin ogólnych 92,7% (min. 50%) (k. 42)). Nadto z § 36 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe, dołów ustępów nieskanalizowanych o liczbie miejsc nie większej niż 4 i podobnych urządzeń sanitarno-gospodarczych o pojemności do 10 m3 powinna wynosić co najmniej od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz do magazynów produktów spożywczych - 15 m, od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 7,5 m. Natomiast w zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległości, o których mowa powyżej, powinny wynosić co najmniej - od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi - 5 m, przy czym nie dotyczy to dołów ustępowych w zabudowie jednorodzinnej, od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 2 m. Z dokumentacji wynika, że elementy przydomowej oczyszczalni ścieków mają być zlokalizowane w odległości 2,5 m od granicy działki nr [...] oraz 5 m od budynku mieszkalnego, natomiast wylot wentylacji 6,0 m od budynku i ok. 3,5 m od granicy działki nr [...]. Po opisaniu braku kolizji planowanego zamierzenia z obowiązującymi przepisami W. D. odniósł się do twierdzeń odwołania oceniając, że na przedmiotowej działce zbadano warunki gruntowo-wodne przez wykonanie otworu geotechnicznego w miejscu projektowanej przydomowej oczyszczalni ścieków. Wiercenie wykonano do głębokości 3,0 m p.p.t., pod nadzorem uprawnionego geologa. W zbadanej strefie stwierdzono warstwę piasku, warstwę piasku grubego ze żwirem oraz pospółkę. Wodę gruntową stwierdzono na głębokości 2,90 m p.p.t. Uznano, że warunki gruntowe pozwalają na wykonanie oczyszczalni ścieków z rozsączaniem grawitacyjnym. Opinia geotechniczna sporządzona została w maju 2017 r. przez uprawnionego geologa. W kwestii odległości oczyszczalni przydomowej od studni, przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych w § 31 regulują wymaganą odległość przy projektowaniu studni, w myśl tego przepisu odległość studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, niewymagającej, zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony ujęć i źródeł wodnych, ustanowienia strefy ochronnej, powinna wynosić - licząc od osi studni - co najmniej: 1) do granicy działki - 5 m; 2) do osi rowu przydrożnego - 7,5 m; 3) do budynków inwentarskich i związanych z nimi szczelnych silosów, zbiorników do gromadzenia nieczystości, kompostu oraz podobnych szczelnych urządzeń - 15 m; 4) do najbliższego przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej, jeżeli odprowadzane są do niej ścieki oczyszczone biologicznie w stopniu określonym w przepisach dotyczących ochrony wód - 30 m. Ostatecznie podkreślono, że zadaniem oczyszczalni przydomowej jest oczyszczanie ścieków, a zastosowana technologia zapewnia redukcję zanieczyszczeń w granicach znacznie przewyższających wymagane wartości minimalne i jej funkcjonowania nie można jej utożsamiać z nieszczelnym zbiornikiem na nieczystości. W skardze na decyzję Wojewody D. skarżący zarzucili naruszenie art. 7 k.p.a. polegające na zaniechaniu podjęcia niezbędnych działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i poprzestanie na uwzględnieniu wyłącznie opinii przedłożonej przez wnioskodawcę pomimo istnienia istotnych rozbieżności w przedmiocie oceny warunków geotechnicznych niezbędnych dla udzielenia zezwolenia na budowę przydomowej oczyszczalni ścieków. Autorzy skargi wnieśli o uchylenie decyzji w części udzielenia pozwolenia na budowę przydomowej oczyszczalni ścieków na działce [...] AM-[...] obręb S.. Ponadto zażądali dopuszczenia dowodu z opinii geotechnicznej określającej warunki gruntowe w podłożu działki skarżących nr [...] położonej w S., dopuszczenie dowodu z nagrań dokonanych pomiarów wody pitnej - lustra wody w studni skarżących oraz działek sąsiadujących będących własnością M. i M.Rz. nr działki [...] oraz M. W. nr działki [...] i dopuszczenia dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu geologii celem oceny istnienia warunków gruntowych na działce nr [...] oraz [...] położonych w S.przy ulicach W. i Ż. [...] dla budowy i użytkowania przydomowej oczyszczalni ścieków i ewentualnych niekorzystnych skutków dla działek sąsiednich. Uzasadniając zarzuty i wnioski skargi autorzy pisma procesowego podnieśli, że wydane decyzje zapadły bez dokładnego ustalenia istniejącego stanu faktycznego dotyczącego warunków geologicznych pozwalających na budowę i funkcjonowanie oczyszczalni ścieków bez ujemnego oddziaływania na grunty sąsiednie, na których znajdują się ujęcia wody pitnej na działce skarżących i działkach sąsiednich. Załączona do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę opinia geotechniczna oparta została na badaniach podłoża istniejących w dniu 25 maja 2017 r. i została przez nich zakwestionowana. W opinii podano, że lustro wód podziemnych znajduje się na głębokości 2,9 m, a pomiary wykonane przez skarżących w dniu 6 lutego 2018 r. wykazały występowanie wód podziemnych na głębokości 1,06 m. Rozbieżność w pomiarach została potwierdzona później w opinii mgr M. W. Wskazując na zapisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego autorzy skargi uznali, że rozbieżność lustra wody powinna być wyjaśniona chociażby poprzez powołanie przez organ wydający pozwolenie niezależnego biegłego. Końcowo zwrócono uwagę na fakt najniższych opadów od 40 lat na D.Ś., co miało istotny wpływ na zaniżenie poziomu lustra wody w 2018 r. z 1,06 m do 1,85 m. Nadto obszar, na którym zamieszkują skarżący był objęty w 2018 r. szacowaniem szkód ze wzglądu na suszę przez ARiMR. Negatywny wpływ na podcieki wody z oczyszczalni ścieków do ujęć wody pitnej znajdujących się poniżej działki [...] ma też spadek gruntu z kierunku od ul .W.do ul Ż.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie uznając, że nie ma ona uzasadnionych podstaw. Na rozprawie w dniu 15 października 2019 r. skarżący i ustanowieni przez nich pełnomocnicy podtrzymali skargę i wnioski w niej zawarte. Sąd dopuścił dowód z dokumentów dołączonych do skargi i z nagrań znajdujących się na nośniku. Sąd nie dopuścił dowodu z opinii biegłego sądowego uznając, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. przed sądem administracyjnym możliwe jest przeprowadzenie jedynie dowodu z dokumentu i odnosi się to tylko do dowodów uzupełniających. Przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego nie jest, w świetle przytoczonego przepisu, dopuszczalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z tego też powodu, w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość zastosowania przyjętej procedury. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Przeprowadzona przez Sąd, w granicach tak określonej kognicji, kontrola legalności zaskarżonej decyzji, a także - z mocy art. 135 p.p.s.a. - poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, wykazała, że akty te nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich eliminację z obrotu prawnego. Przedmiotem dokonywanej przez Sąd kontroli jest prawidłowość decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego wraz z niezbędną infrastrukturą. Jak stanowi przepis art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.) roboty budowlane muszą być poprzedzone uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, a decyzja o pozwoleniu na budowę musi być zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na wstępie rozważań należy odwołać się do zasady ogólnej wynikającej z art. 4 Prawa budowlanego, w myśl której każdy ma prawo do zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na celu budowlane pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Norma ta kreuje tzw. wolność budowlaną jako zasadę prawa wypływającą z art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, ustanawiających nakaz poszanowania wolności i własności. Stosownie zaś do art. 31 ust. 3 Konstytucji RP ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Wobec zasady wolności budowlanej wspomniana ochrona interesów osób trzecich w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której osoby trzecie, a nie inwestor - właściciel nieruchomości, na której ma powstać obiekt budowlany, decydować będą o dopuszczalności jego wybudowania, czy miejscu posadowienia ( wyroki NSA z 14 listopada 2007 r. sygn. II OSK 1489/06 Lex 425367, WSA w Warszawie z 9 maja 2008 r. sygn. VII SA/Wa 223/08 lex 425367, WSA w Lublinie z 8 lipca 2008 r. sygn. II SA/Lu 211/08 lex 510195 i NSA z 2 marca 2010 r. II OSK 465/09 lex 577666). W stanowiącym podstawę materialnoprawną przepisie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego nałożono na właściwy organ obowiązek sprawdzenia przed wydaniem powyższej decyzji: 1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, 2) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 3) kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, 4) wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenia projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu lub jego sporządzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W sytuacji, gdy projektowana inwestycja mieści się w zakresie reguł projektowania i sytuowania budynków wyznaczonych przepisami prawa, w tym przepisami szczególnymi, nie można, zdaniem Sądu wyprowadzać wniosków zmierzających do ograniczenia prawa do swobodnego dysponowania nieruchomością, w tym jej zabudowy zgodnie z wolą inwestora. Przedkładany przez inwestora projekt budowlany składa się z dwóch części: projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. Ustawodawca zróżnicował zakres badania przez organ każdej z tych części projektu. Pierwsza z nich podlega ocenie zarówno pod kątem zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także wymaganiami ochrony środowiska jak też z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Zakres badania drugiej części projektu budowlanego, tj. projektu architektoniczno-budowlanego został znacznie ograniczony. Jak wynika z treści art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może ingerować w zawartość merytoryczną projektu budowlanego, a jego ocenie pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi podlega tylko projekt zagospodarowania działki lub terenu. Ograniczenie zakresu oceny projektu architektoniczno-budowlanego nastąpiło m.in. w rezultacie zmiany Prawa budowlanego dokonanego ustawą z 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 80, poz. 718 ze zm.). Na mocy art. 1 pkt 28 lit. b powołanej ustawy z 27 marca 2003 r. do Prawa budowlanego wprowadzono zasadę, zgodnie z którą odpowiedzialność za merytoryczną zawartość projektu architektoniczno-budowlanego ponosi wyłącznie projektant oraz - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu - sprawdzający projekt, którzy mają obowiązek dołączyć do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego). Za naruszenie obowiązujących przepisów oraz zasad wiedzy technicznej lub urbanistycznej projektantowi grozi, w zależności od stopnia naruszenia, odpowiedzialność dyscyplinarna (art. 45 ust. 1 w zw. z art. 41 pkt 1 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów, j.t. Dz.U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 ze zm.) albo zawodowa (art. 45 ust. 2 powołanej ustawy z 15 grudnia 2000 r. w zw. z art. 95 Prawa budowlanego). Nieprzestrzeganie przez projektanta w sposób rażący przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych art. 5 Prawa budowlanego stanowi ponadto wykroczenie podlegające karze grzywny (art. 93 pkt 1 Prawa budowlanego). Należy przy tym zauważyć, że mimo wyłączenia w art. 35 ust. 1 możliwości badania projektu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, w art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. c, jako jeden z podstawowych obowiązków organu architektoniczno-budowlanego nadal wskazuje się nadzór i kontrolę nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności badanie zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej. W przedmiotowej sprawie orzekające w sprawie organy zarówno w przypadku projektu zagospodarowania działki lub terenu, jak i projektu architektoniczno-budowlanego, zbadały ich kompletność i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Nadto podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz art. 32 ust. 4, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W świetle powyższych uwag, ze względu na treść wystąpień stron zasadniczo zaraz po wszczęciu postepowania, przez argumentację odwołania od decyzji organu I instancji po skargę włącznie, zauważyć przyjdzie, że skarżący nie mają żadnych uwag co do realizacji budynku mieszkalnego, jego formy czy rozwiązań technicznych w rozumieniu konstrukcyjnym. Na żadnym etapie postępowania nie podnosili oni aby ujęte w projekcie budowlanym zamierzenie inwestycyjne kolidowało z obowiązującymi uwarunkowaniami wynikającymi z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podstawowym i jedynym żądaniem strony skarżącej jest zastąpienie przydomowej oczyszczalni ścieków na szambo bezodpływowe. Wszelkie zarzuty i twierdzenia zarówno odwołania jak i skargi koncentrują się właśnie na tym aspekcie sprawy. Wobec stanowiska skarżących należy oceniać prawidłowość wydanych w toku postępowania decyzji. Zauważyć za tym należy, że w trakcie postępowania pierwszoinstancyjnego inwestor łącznie z projektem budowlanym przedłożył opinię geotechniczną, z której jednoznacznie wynikała możliwość rozwiązania gospodarki ściekami przy zastosowaniu przydomowej oczyszczalni. Biorąc pod uwagę treść uzasadnienia decyzji Starosty T. nie sposób pominąć szczegółowej analizy tego zagadnienia przez pryzmat przepisów wykonawczych do ustawy Prawo budowlane, a mianowicie rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie czy rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego. Rozważania organu I instancji są logiczne i spójne bowiem bazując na opracowaniu sporządzonym przez uprawnionego geologa wykazano możliwość wyposażenia planowanego do realizacji budynku mieszkalnego w przydomową oczyszczalnię ścieków. Oceniając decyzję pierwszoinstancyjną pod kątem procesowym nie sposób pominąć odniesienia się w jej uzasadnieniu do stanowiska uczestników postępowania. Analogicznie w sensie procesowym postąpił organ odwoławczy. Wojewoda D. mając na względzie treść zarzutów zamieszczonych w odwołaniu zaordynował dodatkowe postępowanie wyjaśniające nakierowane na ustalenie możliwości przyłączenia planowanego do budowy budynku do sieci kanalizacyjnej, a nadto zainteresował się szczegółami rozwiązań technicznych rzeczonej oczyszczalni żądając podania sposobu odpowietrzania szczelnego osadnika podziemnego. Podobnie też jak miało to miejsce w toku postępowania pierwszoinstancyjnego szczegółowo przeanalizowano stan faktyczny sprawy na gruncie obowiązujących regulacji prawnych. Skoro Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję Starosty T. należy przyjąć, że podzielił on stanowisko o zgodności inwestycji z obowiązującym porządkiem prawnym, przy czym podstawowym dokumentem na jakim oparł się ten organ w zakresie problematyki realizacji przydomowej oczyszczalni ścieków było opracowanie załączone do projektu budowlanego, a sporządzone przez uprawnionego geologa. Jak wynika z treści uzasadnienia decyzji to właśnie w oparciu o podane w opinii geotechnicznej dane liczono spełnienie wymogów dochowania minimalnych odległości wskazanych w rozporządzeniach. Obiektywnie rzecz ujmując w toku całego postępowania administracyjnego organy uwzględniły dokumenty przedłożone przez inwestora, zaś pomiary wykonane osobiście przez skarżących jak i przedstawione przez nich opracowanie nazwane opinią geotechniczną określająca warunki gruntowe w podłożu działki nr [...] w miejscowości S. nie wpłynęły na wydane pozwolenie na budowę. Sąd w składzie orzekającym dostrzega, iż w uzasadnieniu decyzji Wojewody D. istotnie brak jest dogłębnego odniesienia się do pomiarów wykonanych przez skarżących czy dostarczonej przez nich opinii z miesiąca stycznia 2019 r., a dopiero w odpowiedzi na skargę podano, że mogą mieć one pod względem dowodowym charakter dokumentu prawnego. Jednak w świetle uzasadnienia decyzji, gdzie precyzyjnie oceniono wszelkie okoliczności i dowody, które doprowadziły organ do przekonania o prawidłowości wydanego przez organ I instancji pozwolenia na budowę czynienie zarzutu błędnej oceny zebranego materiału dowodowego, pominięcia dowodów przedłożonych przez strony czy podobnych zarzutów o charakterze proceduralnym zdaje się być nieuprawnione. Z całą pewnością bowiem nie można postawić uzasadnionej tezy aby przedłożony projekt budowlany czy załączona do niego opinia geotechniczna z maja 2017 r. zostały skutecznie podważone w stopniu uzasadniającym odmowę udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. W pierwszym rzędzie należy podkreślić, że wniosek o pozwolenie na budowę wpłynął do organu na początku 2018 r., zaś załączona do niego opinia geotechniczna została sporządzona w 2017 r.. Skarżący kwestionując prawidłowość tej opinii przedłożyli opracowanie z 2019 r., w którym wartości dotyczące warunków geotechnicznych przedstawione zostały odmiennie. Już sam upływ czasu mógł powodować zmiany co do poziomu lustra wody, lecz w żadnym razie w sposób jednoznaczny nie może być mowy o skutecznym podważeniu opracowania przedłożonego przez inwestora. Względem pomiarów dokonanych samodzielnie przez skarżących trudno uznać aby w kontekście opinii autorstwa uprawnionego geologa stanowiły one skuteczny przeciwdowód. Nie ujmując oczywiście staranności czy zaangażowania samych skarżących, a nawet woli dążenia przez nich do ustalenia prawdy obiektywnej, nie sposób przyjąć aby były to badania profesjonalne skoro nie wykazano aby osoba dokonująca pomiarów posiadała odpowiednie kwalifikacje czy uprawnienia w tym zakresie. Oczywiście co do wskazanych wartości pomiarowych istnieje prawdopodobieństwo ich poprawności skoro wskazanie na odległość od powierzchni gruntu do lustra wody nie jest działaniem szczególnie skomplikowanym. Nie można jednak przyjąć, że tego rodzaju pomiar jest wymierny dowodowo skoro nie jest wiadomym czy przy jego dokonywaniu nie istnieją jakieś szczególne wymogi czy wręcz sposoby prowadzenia tego rodzaju badań, które są wiadome tylko dla osób posiadających stosowne doświadczenie w tym względzie i uprawnienia zawodowe. Przyjdzie wreszcie zauważyć kwestię zasadniczą, a mianowicie opracowanie z 2017 r. dotyczy działki nr [...], zaś dokument dostarczony przez skarżących sporządzono dla działki nr [...]. Zatem niewątpliwie mamy do czynienia z opracowaniami, których przedmiot jest odmienny, stąd też wyjaśnia się problematyka rozbieżności w ocenach dokonanych przez osoby posiadające stosowne wykształcenie i uprawnienia zawodowe, jednak na innych nieruchomościach. Co prawda oba opracowania odnoszą się do poziomu lustra wody, sporządzone zostały przez osoby uprawnione lecz ich przedmiot jest różny. W kontekście powyższego trudno również zgodzić się z twierdzeniami skarżących, że uprawniony geolog w opracowaniu z 2017 r. podał nieprawidłowe informacje dotyczące struktury gleby, gdyż oni niejako organoleptycznie stwierdzili inne uwarunkowania gruntowe osobiście kopiąc fundamenty pod własny budynek czy kopiąc studnię. Faktycznie działka skarżących może posiadać, jak sami podają ,,warstwy kurzawy" lecz nie ma podstaw aby stosować analogię do nieruchomości planowanej do zainwestowania skoro uprawniony geolog szczegółowo, aczkolwiek odmiennie niż skarżący opisał uwarunkowania terenowe. Powracając do spełnienia przez inwestora wymogów wynikających z obowiązujących przepisów należy więc uznać, że w świetle materiału dowodowego sprawy zostały one spełnione. Inwestycja nie jest sprzeczna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co ponad wszelką wątpliwość ustaliły organy administracji architektoniczno-budowlanej. Wobec uzupełnionego przez Wojewodę D. materiału dowodowego niesprzeczne jest też to, że aktualnie nie ma możliwości przyłączenia budynku do kanalizacji sanitarnej, co uprawnia do poszukiwania innych prawnie dopuszczalnych sposobów rozwiązania gospodarki ściekami. Jak wynika z projektu budowlanego przedmiotowa oczyszczalnia usytuowana jest z dochowaniem odległości wynikających z art. 31 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem Sądu w składzie orzekającym lokalizacja przydomowej oczyszczalni ścieków nie narusza też warunków wskazanych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego. Z dokumentacji projektowej wynika, że przewidziana do rozprowadzania ilość ścieków nawet nie zbliża się do górnych wartości reglamentowanych wskazanym rozporządzeniem. Nie znajdują więc uzasadnienia obawy skarżących związane z zagrożeniami dla studni zlokalizowanej na ich nieruchomości. Podsumowując, zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 Prawa budowlanego organy zbadały prawidłowość zatwierdzanego projektu i nie stwierdziły w tym względzie naruszeń co do obowiązujących przepisów. Organy administracji architektoniczno-budowlanej wywiązały się więc z obowiązku dokonania oceny zgodności przedłożonego projektu budowlanego i zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W ocenie Sądu zakres sprawdzenia był wystarczający do wydania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, wobec spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 4 Prawo budowlane organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Nadto samo postępowanie prowadzone w niniejszej sprawie nie narusza zasad procedury administracyjnej. Z kolei wydane decyzje zawierają obszerne uzasadnienia, spełniając tym samym wymóg z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.