II SA/Wr 110/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2010 r. odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi D. i M. W. o wymierzenie grzywny D. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego we W. za niewykonanie wyroku z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt IISA/Wr 485/04 postanawia odrzucić zażalenie. D. i M. W. pismem z dnia 29 stycznia 2009 r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie grzywny D. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego we W. za niewykonanie wyroku z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt IISA/Wr 485/04. Postanowieniem z dnia 26 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pkt. I umorzył postępowanie, a w pkt. II orzekł o zwrocie skarżącym uiszczonego od skargi wpisu. Doręczając stronie skarżącej w dniu 22 czerwca 2010 r. powyższe orzeczenie Sąd pouczył ją m.in. o tym, że przysługuje od niego skarga kasacyjna, która pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. W dniu 20 lipca 2010 r. D. i M. W. złożyli sporządzoną osobiście skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił złożoną skargę kasacyjną. Doręczając stronie skarżącej wskazane rozstrzygnięcie w dniu 20 grudnia 2010 r. pouczono ją m. in. o tym, że przysługuje od niego zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych może być sporządzone przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 27 grudnia 2010 r. D. i M. W. wnieśli sporządzone osobiście zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie natomiast do postanowień art. 197 § 2 powyższej ustawy do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Na podstawie zaś art. 194 § 1 tejże ustawy na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego (w przypadkach przewidzianych tą ustawą) przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (§ 2). Zażalenie, aby mogło być skutecznie wniesione, powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (§ 3). Zażalenie natomiast, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (§ 4). W rozpoznawanej sprawie zażalenie D. i M. W. na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 23 listopada 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie spełnia warunku z § 4 art. 194 powołanej ustawy bowiem zostało ono sporządzone osobiście przez stronę skarżącą. Zatem zażalenie to nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego jego wniesienia, a mianowicie sporządzenia przez uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego. Wskazać przy tym należy, że z akt niniejszej sprawy wynika, że kwestionowane rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zostało doręczone stronie skarżącej wraz z pouczeniem o terminie i wymogach, które winno spełniać zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, co też oznacza, że skarżący zostali prawidłowo pouczeni o przysługującym im prawie wniesienia zażalenia oraz jego wymogach formalnych. Wobec powyższego sporządzone osobiście przez D. i M.W. zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu, co orzeczono w sentencji, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.