II SA/Wr 111/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 23 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę ulicy wraz z oświetleniem ulicznym i kanałem technologicznym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] r. nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono na rzecz A. sp.j. [...] pozwolenia na przebudowę ul. W. we W. wraz z oświetleniem ulicznym i kanałem technologicznym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu J. S. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, a także o wstrzymanie jej wykonania. Na uzasadnienie tego wniosku (s. 9 skargi) podano, że realizacja inwestycji będzie negatywnie oddziaływać na nieruchomość należącą do skarżącej, poprzez sąsiedztwo z parkingiem dla samochodów ciężarowych. Może to wywołać ewentualne szkody na zdrowiu skarżącej i jej rodziny. Ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny na wypadek gdyby skarżąca postanowiła sprzedać należącą do niej nieruchomość, której wartość spadnie na skutek realizacji spornej inwestycji. Odpowiadając na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd oceniając wniosek skarżącej stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Sąd przyjął bowiem, że wstrzymanie wykonalności decyzji następuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody wystąpią w razie wykonania tej decyzji, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności (zob. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 968/11 – Orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej (zob. postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FSK 1837/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem strona skarżąca we wniosku podała okoliczności o charakterze ogólnym i nie powiązała ich w istocie z realiami sprawy. Jest bowiem powszechnie wiadome, że realizacja każdej inwestycji wpływa na nieruchomości sąsiednie (korzystnie lub nie). We wniosku zauważono, że realizacja spornej inwestycji może wywołać szkody zdrowotne w stosunku do skarżącej i jej rodziny, jednak w żaden sposób tego przypuszczenia nie rozwinięto. Tymczasem przebudowa drogi czy kontakt z pojazdami ciężarowymi w środowisku wielkomiejskim nie stanowią okoliczności na tyle nietypowych czy nadzwyczajnych, żeby uznać przytoczone przypuszczenie za uprawdopodobniające wystąpienie szkody na zdrowiu u skarżącej lub jej rodziny. Ponadto we wniosku wskazano na przypuszczalny spadek wartości nieruchomości należącej do skarżącej, a więc także wskazano na okoliczność przyszłą i niepewną, a więc z natury rzeczy nie uprawdopodobniono jej ani jej wystąpienia, ani tego, że wywoła ona znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że we wniosku nie wykazano, jakie konkretnie szkody może ponieść skarżąca na skutek wydania zaskarżonej decyzji, a co za tym idzie nie wykazano, czy szkody owe mogą być "znaczne" w realiach niniejszej sprawy. Należy pamiętać, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody tego rodzaju we wniosku nie wykazano, ograniczając się do ogólnikowego wskazania omówionych już okoliczności. Nie uzasadniono też, że realizacja spornej inwestycji może być takim trudnym do odwrócenia skutkiem, przed którego wystąpieniem należy ochronić stronę skarżącą wstrzymując wykonanie zaskarżonej decyzji. Zatem Sąd doszedł do przekonania, że skarżąca nie podała w istocie okoliczności uprawdopodabniających konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uwzględniając powyższe wskazać jeszcze należy, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność zaskarżonej decyzji administracyjnej z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nadto w związku z dokonaną oceną wniosku strony skarżącej Sąd uznał za zbędne wydanie postanowienia w trybie art. 35a ust.1-3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.