II SA/Wr 113/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej w Ś.Ś. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi M. postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Wojewoda wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ś.Ś. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi M.. W odpowiedzi na skargę Przewodniczący wskazał, że na sesji w dniu 24 lutego 2010 r. Rada Miejska w Ś.Ś. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie uchylenia uchwały Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi M., dołączając jej egzemplarz. Mocą § 1 tej uchwały zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała została uchylona. Pismem z dnia 22 marca 2010 r. Wojewoda oświadczył, że w związku z podjęciem powołanej wyżej uchwały z dnia 24 lutego 2010 r. Nr [...] cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Czynność procesowa strony skarżącej nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne w myśl art. 60 w/w ustawy. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.