II SA/Wr 114/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.F. o wyłączenie od orzekania sędziów A.S., W.K. i A.P. w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 114/17 ze skargi W.F. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziów. W dniu 19 czerwca 2017 r. skarżący przesłał za pośrednictwem epuap "wniosek o zmianę składu orzekającego", w którym wskazał, że skład orzekający wyznaczony do sprawy II SA/Wr 114/17 jest dokładnie tym samym składem, co orzekający w sprawie II SA/Wr 685/12, w której NSA w wyroku sygn. akt II OSK 1324/13 przychylił się do skargi kasacyjnej skarżącego i rozstrzygnął sprawę merytorycznie o wadliwej wykładni prawa. W szczególności skarżący wniósł o wyłączenie Sędziego W.K., ponieważ był on pracownikiem DWINB, którego to organu działanie będzie kontrolowane w tej sprawie. Sprawa II SA/Wr 114/17 to ta sama sprawa prowadzona od 7 lat niepraworządnie przez DWINB tylko na dalszym jej etapie, to tzw. postępowanie naprawcze, które zostało wszczęte na mocy art. 59 f ust. 6 Prawa budowlanego, czyli na skutek kary za rzekome nieprawidłowości zakończonej w roku 2013 właśnie wyrokiem II SA/Wr 685/12. Co istotne wobec powyższego DWINB prowadził i orzekał w sytuacji, gdy od wyroku NSA nie istniały przesłanki DWINB przez ostatnie ponad dwa lata w istocie uporczywie próbował obalić wyrok NSA. Z wielką satysfakcją skarżący przyjął zatem wyrok z dnia 4 stycznia 2017 r. (sygn. akt II SA/Wr 645/15), w którym jasno orzeczono, że DWINB w ten sposób złamał zasadę związania wyrokiem NSA i że DWINB bezprawnie w sytuacji wyroku NSA o wadliwej wykładni prawa (poprzez niedozwoloną wykładnię rozszerzającą) skierował sprawę do postępowania dowodowego. Skarżący jest przekonany, że w świetle wyroku II SA/Wr 645/15, którym tutejszy WSA jest przecież związany, nie ma innego wyjścia aniżeli kasacja w sprawie II SA/Wr 114/17, gdyż zachodzą tu dokładnie te same okoliczności (orzekanie niezgodnie z II OSK 1324/13, złamanie zasady związania i prowadzenie postępowania dowodowego w sytuacji orzeczonej wadliwej wykładni), jednak z ostrożności procesowej w oparciu o konstytucyjne prawo do sprawiedliwego bezstronnego procesu składam ten wniosek. Wskazując, że do rozprawy pozostało niewiele czasu, skarżący wyjaśnił, że dowiedział się o rozprawie również niedawno i dlatego składa wniosek tą drogą i że równolegle złoży go drogą tradycyjną. W dniu 20 czerwca 2017 r. skarżący osobiście złożył pismo o tożsamej co wyżej treści. Na rozprawie w dniu 20 czerwca 2017 r. Sąd stwierdził, że w dniu 20 czerwca 2017 r. wpłynęło pismo procesowe skarżącego w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziego. Na pytanie Sądu skarżący sprecyzował wniosek o zmianę składu orzekającego w ten sposób, że wnosi o wyłączenie całego składu orzekającego w tej sprawie. Przewodniczący stwierdził, że wniosek wymaga uzasadnienia. Skarżący odpowiedział, że nie może powołać innych argumentów na uzasadnienie wniosku o wyłączenie składu orzekającego poza tymi, które zostały przedstawione w piśmie z dnia 20 czerwca 2017 r. W dniu 23 i 26 czerwca 2017 r. sędziowie, których dotyczy wniosek o wyłączenie, złożyli oświadczenie, że w sprawie nie zachodzą wobec nich okoliczności wymienione w art. 18 P.p.s.a. ani inne tego rodzaju, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności (art. 19 P.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwana dalej "P.p.s.a.", sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 P.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie skarżący zgłosił wniosek o wyłączenie sędziów z uwagi na fakt, że brali oni udział w rozpoznaniu innej sprawy o sygn. akt II SA/Wr 685/12, jak również dlatego, że Sędzia W.K. był pracownikiem DWINB, którego to organu działanie będzie kontrolowane w tej sprawie. W ocenie Sądu powyższe okoliczności nie mogą stanowić przyczyny wyłączenia wskazanych przez skarżącego sędziów. Tym samym należało stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił przyczyn ich wyłączenia, choć to na stronie wnioskującej spoczywa taki obowiązek. Wnioskodawca powinien więc wskazać okoliczności w postaci konkretnych faktów, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziów. Do takich – w ocenie Sądu – nie można zaliczyć faktu orzekania w inne sprawie sądowej. Nadto należy zauważyć, że sędziowie oświadczyli, że nie zachodzą żadne z przesłanek opisanych w art. 18 i art. 19 P.p.s.a. i oświadczeniu temu nie można odmówić wiarygodności w świetle argumentacji przedstawionej przez skarżącego. Biorąc powyższe pod uwagę należało na podstawie art. 22 § 1 i § 2 orzec jak w sentencji.