II SA/Wr 117/16

PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-09-05

Skład orzekający: Mieczysław Górkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odrzucające sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie lub w enumeratywnie wymienionych w art. 194 § 1 P.p.s.a. Postanowienie WSA odrzucające sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy nie jest objęte tymi przepisami, co czyni zażalenie niedopuszczalnym i podlegającym odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący M.S. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 sierpnia 2016 r., które utrzymało w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 13 czerwca 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Sprawa dotyczyła skargi M.S. na decyzję Wojewody D. odmawiającą wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę. Sąd administracyjny odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu sygn. akt II SA/Wr 117/16 z dnia 1 sierpnia 2016 r. o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 czerwca 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku postanawia odrzucić zażalenie Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (w tym od postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy wydanych na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z treścią art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których rodzaje wymieniono w tym przepisie. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 w związku z 197 § 2 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, które nie podlega zaskarżeniu żadnym środkiem odwoławczym, o czym skarżący został pouczony. W tej sytuacji zażalenie na postanowienie z dnia 1 sierpnia 2016 r. jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a..

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło