II SA/Wr 119/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Siedlecka Sędziowie Sędzia NSA Halina Kremis Sędzia NSA Julia Szczygielska – spr. Protokolant Malwina Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 lutego 2010 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej A we W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę łącznika drogowego pomiędzy ul. [...] a bramą główną cmentarza przy ul. [...] we W. oddala skargę. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzją z dnia [...] grudnia 2008r., Nr [...], podjętą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2008r., Nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono Gminie W. - Zarząd Inwestycji Miejskich pozwolenia na budowę dla inwestycji: "Budowa łącznika drogowego pomiędzy ul. [...] a bramą główną cmentarza przy ul. [...] we W." /droga z miejscami postojowymi, kanalizacja deszczowa, sieci elektryczne i teletechniczne, oświetlenie i zieleń/, Wojewoda utrzymał w/w decyzję organu I instancji w mocy. Powyższe rozstrzygnięcie organ odwoławczy oparł na następujących ustaleniach faktycznych i prawnych: W dniu 30 lipca 2008r. Inwestor - Gmina W. - Zarząd Inwestycji Miejskich, wystąpił do Urzędu Miejskiego W. z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji: "Budowa łącznika drogowego pomiędzy ul. [...] a bramą główną cmentarza przy ul. [...] we W." /droga z miejscami postojowymi, kanalizacja deszczowa, sieci elektryczne i teletechniczne, oświetlenie i zieleń/. Do wniosku inwestor dołączył 4 egzemplarze projektu budowlanego oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W dniu 5 sierpnia 2008r. organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę dla w/w inwestycji. Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" we W. złożyła w dniu 13 sierpnia 2008r. w organie I instancji pismo, w którym podnosząc szereg zarzutów nie zgodziła na planowaną inwestycję, załączając równocześnie pismo z protestem mieszkańców posesji przy ul. [...]. W piśmie z dnia 2 września 2008r. inwestor ustosunkowując się do zarzutów Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]", wskazał na zabytkowy charakter nekropolii komunalnej i konieczność nadania właściwego wyglądu strefie wejściowej i jej otoczeniu. Następnie poinformował, że Wojewódzki Konserwator Zabytków w piśmie z dnia 18 czerwca 2007r. określił wymogi, co do urządzenia terenu przed bramą główną cmentarza. Całość inwestycji została zaprojektowana na działkach Gminy W.. Dla przedmiotowej decyzji inwestor uzyskał decyzję nr [...] z dnia 20 listopada 2007r. o lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz szczegółowe uzgodnienia z Miejskim Konserwatorem Zabytków, Wydziałem Inżynierii Miejskiej Urzędu Miejskiego W. oraz Zarządem Zieleni Miejskiej, co było podstawą do opracowania dokumentacji projektowej. Jednocześnie zaznaczył, że inwestycja została zaprojektowana zgodnie z wymogami przepisów i nie stwarza zagrożenia dla pieszych. Decyzją Prezydenta W. z [...] września 2008r., Nr [...] zatwierdzono projekt budowlany i udzielono dla Gminy W. - Zarząd Inwestycji Miejskich pozwolenia na budowę dla inwestycji: "Budowa łącznika drogowego pomiędzy ul. [...] a bramą główną cmentarza przy ul. [...] we W." /droga z miejscami postojowymi, kanalizacja deszczowa, sieci elktr. i teletechniczne, oświetlenie i zieleń/. Odwołanie od tej decyzji wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" Odwołująca się strona zawarła w swoim wystąpieniu następujące stwierdzenia: 1. Negatywną opinię co do likwidacji obecnie istniejącego parkingu przy wejściu głównym cmentarza bez jednoczesnego wykonania innego parkingu. 2. Naruszenie przepisów § 19 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie lokalizacji projektowanych miejsc parkingowych. 3. Likwidacja chodnika wzdłuż skarp przy działce 18/5 spowoduje zagrożenie bezpieczeństwa pieszych. 4. Zaistnienie zagrożenia dla komunikacji pieszej przed budynkiem przy ul. [...]. 5. Niewyrażenie zgody na wycinkę drzew i krzewów przy granicy działki. 6. Wzrost natężenia hałasu i brak ekranów akustycznych. 7. Wzrost stężenia spalin. 8. Brak sygnalizacji świetlnej dla projektowanej drogi. 9. Zarzut nie poinformowania o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę mieszkańców budynków ul. [...]. 10. Zakłócenie porządku na terenie Spółdzielni i obniżenie komfortu zamieszkania. Badając sprawę, organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego, zgodnie z wymogiem art. 61 § 4 k.p.a. i zgodnie z art. 10 oraz art. 73 § 1 cytowanej ustawy, zapewnił stronom czynny udział w tym postępowaniu. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdził, zgodnie z wymogami art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia -zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Organ odwoławczy stwierdził, że nie dopatrzył się potwierdzenia zarzutów odwołującej się strony. W aktach sprawy znajdują się m.in: decyzja Prezydenta W. z dnia 31 stycznia 2008r. ustalająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, decyzja Prezydenta W. z dnia 20 marca 2008r. zezwalająca na wycięcie drzew i krzewów, decyzja Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 20 lutego 2008r. o pozwoleniu na prowadzenie badań archeologicznych. Inwestor uzyskał również zatwierdzenie docelowej organizacji ruchu w Wydziale Inwestycyjno-Technicznym Dział Zarządzania Ruchem Urzędu Miejskiego W.. Uzyskanie wymienionych powyżej decyzji i uzgodnień stanowi zdaniem organu odwoławczego - zaprzeczenie prawdziwości zarzutów odwołującej się strony, wymienionych w punktach: 1 oraz 3-10. Zawarty w punkcie 2 zarzut co do uchybienia przepisom § 19 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) nie znajduje również w ocenie Wojewody uzasadnienia, ponieważ, zgodnie z przepisem § 19 ust. 4 tegoż rozporządzenia, zachowanie odległości, o których mowa w ust. 1 i 2 tego paragrafu, nie jest wymagane przy sytuowaniu miejsc postojowych między liniami rozgraniczającymi ulicę. Odnosząc się do zarzutu, sprecyzowanego w punkcie 9, czyli nie poinformowanie o wydaniu decyzji mieszkańców budynków przy ul. Grabiszyńskiej 313-315, organ odwoławczy stwierdził, że w postępowaniu I instancji organ ustalił strony, wśród których znalazła się Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" we W.. Strona brała udział w postępowaniu, o czym świadczy korespondencja, zawarta w aktach sprawy. O sposobie zaś informowania członków Spółdzielni rozstrzygają wewnętrzne przepisy regulaminowe Spółdzielni Mieszkaniowej. W skardze na decyzję Wojewody Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]", zarzuciła powyższej decyzji; 1. Naruszenie przepisu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego - poprzez pominięcie wszystkich właścicieli nieruchomości przy ul. [...] jako strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. 2. Naruszenie prawa procesowego, a to art. 61 § 4, art. 10 § 1, art. 73 § 1 i art. 28 k.p.a. poprzez pominięcie wszystkich właścicieli nieruchomości przy ul. [...] jako strony postępowania administracyjnego. 3. Naruszenie przepisów art. 20 ust. 1 Prawa budowlanego - w zakresie wykonania dokumentacji niezgodnie z wymaganiami ustawy, zasadami wiedzy technicznej. 4. Naruszenie przepisów art. 5 Prawa budowlanego zapewnienia: bezpieczeństwa, ochrony środowiska, ochrony przed hałasem i drganiami, ochrony zdrowia, niezbędnych warunków do korzystania z obiektów użyteczności publicznej i mieszkaniowego budownictwa wielorodzinnego przez osoby niepełnosprawne, odpowiedniego usytuowania na działce budowlanej, poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [...] we W.. 5. Naruszenie przepisu § 19 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - w zakresie lokalizacji projektowanych miejsc postojowych. 6. Naruszenie przepisu rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. - w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu /Dz. U. Nr 120, poz. 826/. W uzasadnieniu strona skarżąca podkreśliła, że nie spełniono przepisu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, gdyż pominięto innych współwłaścicieli tej samej nieruchomości, którzy na mocy aktów notarialnych, nabyli na odrębną własność lokale mieszkalne wraz z prawem do gruntu /Z.W. zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr [...] z dnia 18 marca 2008r., J. i S.W. zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr [...] z dnia 27 maja 2008r./, w konsekwencji naruszając art. 61 § 4, art. 10 § 1, art. 73 § 1 i art. 28 k.p.a.. W dalszej części uzasadnienia skargi, Spółdzielnia podkreśliła, że likwidacja obecnie istniejącego parkingu przy wejściu głównym cmentarza bez jednoczesnego wykonania innego parkingu głównego spowoduje utrudnienia dla mieszkańców Jej nieruchomości przy ul. [...], a miejsca wzdłuż ciągu projektowanej drogi nie mogą stanowić alternatywy dla likwidowanego w/w parkingu, a tylko jego ewentualne uzupełnienie. Miejsca w/w powinny być zlokalizowane po drugiej stronie ul. [...] /gdzie teren wymaga uporządkowania/, a nie przed budynkiem Spółdzielni przy ul. [...]. Nie zostały tym samym zdaniem skarżącej spełnione przepisy art. 20 ust.1 Prawa budowlanego. Likwidacja zaś szerokiego chodnika wzdłuż skarpy przy działce 18/5 /obecny trakt spacerowy/ spowoduje, że ludzie będą zmuszeni poruszać się w miejscach, gdzie odbywa się komunikacja samochodowa, co oznacza, że nie są spełnione przepisy art. 20 ust. 1 Prawa budowlanego. Stworzy to niebezpieczeństwo i zagrożenie dla pieszych, którzy będą zmuszeni poruszać się między jeżdżącymi i stojącymi samochodami. Szczególnie niebezpieczna sytuacja występuje przed budynkiem ul. [...] - przy włączeniu chodnika do jezdni. W ocenie skarżącej nie zostały spełnione wymogi z art.5 ust. 1 pkt 1c, pkt 4 i pkt 9 Prawa budowlanego. Strona skarżąca wskazała, że w projekcie łącznik drogowy występuje jako ciąg pieszo-jezdny. Wzdłuż w/w ciągu planowane są miejsca postojowe w odległości mniejszej niż wymagają warunki techniczne określone w §19 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r.. Strona uważa, że nie znajduje tu uzasadnienia zastosowanie §19 ust. 4 w/w rozporządzenia. Realizacja budowy przy granicy nieruchomości skarżącej spowoduje niebezpieczeństwo użytkowania, zagrożenie i utrudnienia dla mieszkańców Spółdzielni, nie zostaną spełnione przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1c, 4, 5, 8, 9 Prawa budowlanego. Również zdaniem skarżącej wycięcie drzew i krzewów rosnących przy granicy Jej działki spowoduje, że mieszkańcy budynków przy ul. [...], zostaną pozbawieni istniejącego pasa zieleni będącego ekranem ekologicznym chroniącym m.in. przed emisją spalin. Wybudowanie zaś ciągu pieszo-jezdnego spowoduje zwiększenie natężenia hałasu przez samochody poruszające się po ciągu pieszo-jezdnym, duży ruch samochodów dojeżdżających do zakładów kamieniarskich, kiosków i stoisk z kwiatami oraz samochody omijające korki na ul. [...], w konsekwencji nie spełnienie wymogów z przepisu art.5 ust. 1 pkt 1e i pkt 9 Prawa budowlanego. Zarzucono przy tym, że w projekcie budowlanym brak jest analizy poziomu hałasu, co powoduje, iż nie można określić czy jest on zgodny z przepisami. Nie zaprojektowano też odpowiednich ekranów akustycznych chroniących mieszkańców budynku ul. [...] przed hałasem. Nadto skarżąca zarzuciła brak odpowiedniej sygnalizacji świetlnej na ciągu pieszo-jezdnym. Spowoduje to Jej zdaniem ogromne zagrożenie dla pieszych poruszających się po ciągu pieszo-jezdnym, który stanie się w tym układzie drugim pasem ul. [...]. Nastąpi zakłócenie porządku na terenie Spółdzielni, zwiększone wydzielanie spalin, wzrost natężenia hałasu, wzrost utrudnień i obniżenie komfortu zamieszkiwania. Wystąpi pogorszenie właściwości użytkowych obiektu Spółdzielni, a co jest niezgodne jest z art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania, lecz rozstrzyga o legalności decyzji, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Działając zatem w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwaną dalej p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 lub art. 151 p.p.s.a. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd stosownie do zapisu art. 134 p.p.s.a., nie jest związany granicami skargi. Przepis ten umożliwia Sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów. Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie może być uwzględniona, jako że ocena przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko organu odwoławczego nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2008r., Nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono Gminie W. - Zarząd Inwestycji Miejskich pozwolenia na budowę dla inwestycji: "Budowa łącznika drogowego pomiędzy ul. Fiołkową a bramą główną cmentarza przy ul. [...] we W." /droga z miejscami postojowymi, kanalizacja deszczowa, sieci elektryczne i teletechniczne, oświetlenie i zieleń/. Wbrew bowiem zarzutom skargi, wydane w niniejszej sprawie, a opisane wyżej decyzje nie naruszają przepisów tak prawa materialnego, jak i przepisów prawa procesowego, a które to uchybienia mogłyby dopiero stanowić podstawę do uwzględnienia skargi /art.145 § 1 p.p.s.a./. Materialno-prawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r., Nr 156 ze zm.), zwaną dalej Prawem budowlanym, w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji. I tak w myśl z art.32 ust.4 Prawa budowlanego, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: ❖ złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ❖ złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Istotny jest przy tym również przepis art.35 ust.1 Prawa budowlanego, który obliguje organ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę do sprawdzenia: 1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; 2) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust.7. W sytuacji spełnienia wymagań określonych w cyt. wyżej przepisach, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę / art.35 ust.4 Prawa budowlanego/. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie spełnione zostały wymogi określone w cyt. wyżej art.32 ust.4 oraz art.35 ust.1 Prawa budowlanego. Otóż niesporne jest w sprawie, że dla terenu będącego przedmiotem potencjalnego zainwestowania, Prezydent W. ostateczną decyzją z dnia 20 listopada 2007r. Nr [...] ustalił na rzecz inwestora lokalizację inwestycji celu publicznego dla zadania polegającego na budowie łącznika drogowego pomiędzy ul. [...] a bramą główną cmentarza przy ul. [...] we W.. W decyzji tej w pkt.b, dotyczącym ustaleń w zakresie ochrony środowiska i zdrowia ludzi stwierdzono, że realizacja przedsięwzięcia wymaga przeprowadzenia postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Nadto stwierdzono, że usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, po uzyskaniu zezwolenia właściwego organu, na zasadach określonych w art.83 ustawy o ochronie przyrody. W zakresie zaś wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, stwierdzono w pkt.e tejże decyzji, powołując się na przepis art.115 w związku z art.113 ust.2 ustawy Prawo ochrony środowiska, że dopuszczalny poziom hałasu powodowanego przez inwestycję nie może przekraczać wartości podanych w tabeli 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 29 lipca 2004r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku /Dz.U. Nr 178, poz.1841/. Nadto w w/w pkt.e ustalono, że planowana inwestycja nie może negatywnie wpłynąć na jakość powietrza i musi pozwolić na utrzymanie w nim, poziomów substancji poniżej dopuszczalnych dla nich poziomów lub co najmniej na tych poziomach, które zostały ustalone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 6 czerwca 2002r. w sprawie dopuszczalnych poziomów niektórych substancji w powietrzu /.../. Z akt sprawy niewątpliwie także wynika, że inwestor wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę opisanej wyżej inwestycji, przedłożył tak opisaną wyżej decyzję z dnia 20 listopada 2007r. Nr [...] o lokalizacji tej inwestycji jako inwestycji celu publicznego, jak i projekt budowlany zawierający projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany, odpowiadający wymogom określonym w art.34 ust.3 Prawa budowlanego. Wbrew zarzutom skarżącej Spółdzielni przedłożona dokumentacja projektowa sporządzona została zgodnie z art.20 Prawa budowlanego. Inwestor ubiegając się o przedmiotowe pozwolenie na budowę posiadał także ostateczną decyzję Prezydenta W. z dnia 31 stycznia 2008r. o ustaleniu środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie łącznika drogowego pomiędzy ul. [...] a bramą główną cmentarza przy ul. [...] we W., jak i posiadał ostateczną decyzję Prezydenta W. z dnia 20 marca 2008r. zezwalającą na wycięcie określonych drzew i krzewów kolidujących z budową miejsc postojowych i drogi. Projekt przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego inwestor uzgodnił także z Zarządem Dróg i Utrzymania Miasta 29 kwietnia 2008r /Nr [...]/., jak i Konserwatorami Zabytków, tak Wojewódzkim jak i Miejskim, z tej to przyczyny, że Cmentarz G. jako nekropolia komunalna jest zabytkiem wpisanym do rejestru zabytków pod poz. [...]. Z akt sprawy niewątpliwie również wynika, że inwestor uzyskał 7 lipca 2008r. zatwierdzenie docelowej organizacji ruchu dla planowanej inwestycji, dokonane w oparciu o przepis art.10 ust.6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym w związku z § 3 ust.1 pkt.1 i 3 oraz § 8 ust.2 pkt.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem. Zdaniem Sądu zebrany w toku postępowania administracyjnego materiał dowodowy – wbrew zarzutom skargi - nie daje podstaw do przyjęcia, by w sprawie naruszone zostały przepisy prawa materialnego, jak i procesowego, a które to naruszenia – tak jak to już wyżej Sąd podkreślał - zgodnie z przepisem art.145 § 1 p.p.s.a. mogłyby stanowić podstawę do wyeliminowania z obrotu prawnego kwestionowanych decyzji. W świetle przytoczonych wyżej decyzji, uzgodnień i ustaleń, zgodzić się należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, że wydając zaskarżone decyzje organy nie naruszyły także przepisu art.5 Prawa budowlanego. Podnoszone przez skarżącą zarzuty dotyczące szeregu utrudnień dla otoczenia, w przypadku zrealizowania zamierzonej inwestycji, jak hałas, utrudnienia komunikacyjne, zwiększona emisja spalin, nie mogą odnieść zamierzonego skutku, gdyż dotyczą w istocie jedynie naruszenia interesów faktycznych, a nie interesu prawnego rozumianego jako naruszenie konkretnych norm prawnych. W okolicznościach niniejszej sprawy, brak jest także podstaw do nakładania przez organ architektoniczno-budowlany na inwestora dodatkowych obowiązków, a to jak żąda skarżąca umieszczenia ekranów akustycznych. Skoro w niniejszej sprawie uzyskano wszelkie prawem wymagane uzgodnienia i opinie, podnoszona przez skarżącą Spółdzielnię okoliczność, że po zrealizowaniu projektowanej inwestycji powstaną zdaniem skarżącej określone uciążliwości i utrudnienia - nie podważa legalności zaskarżonej decyzji. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że planowana inwestycja narusza § 19 ust.1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) z tej to przyczyny, że jak trafnie wywodzi organ odwoławczy, zachowanie odległości, o których mowa w w/w ust. 1 i 2 tego paragrafu, nie jest wymagane przy sytuowaniu miejsc postojowych między liniami rozgraniczającymi ulicę, a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Ustosunkowując się zaś do podniesionego w skardze zarzutu naruszenia art.28 ust.2 Prawa budowlanego, Sąd nie stwierdził, aby organ ustalając krąg stron postępowania w niniejszej sprawie uczynił to z naruszeniem tegoż przepisu. Otóż skarżąca Spółdzielnia podnosząc w skardze ów zarzut powołała się na akt notarialny z dnia 18 marca 2008r. dotyczący nabycia na odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz z prawem do gruntu przez Z.W. oraz akt notarialny z dnia 27 maja 2008r. dotyczący nabycia na odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz z prawem do gruntu przez J. i S.W. Skarżąca wywodziła w związku z tym, że niezasadnie organy pominęły te osoby w toku niniejszego postępowania. Obecny na rozprawie pełnomocnik inwestora oświadczył, że zgodnie z danymi z ewidencji gruntów – wpis dot. J. i S.W. uwidoczniony został 8 kwietnia 2009r., zaś wpis dot. Z.W. w dniu 16 czerwca 2009r. Istotne przy tym jest także i to, że podniesienie zarzutu naruszenia art.28 ust.2 Prawa budowlanego z powołaniem się skarżącej Spółdzielni na konkretne /opisane wyżej/ akty notarialne - miało miejsce dopiero w skardze do tut. Sądu. Mając na uwadze powyższe, a zwłaszcza, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych /art.20 i art.24 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne – Dz.U. z 2005r., Nr 240, poz.2027 ze zm., art.76 § 1 k.p.a. /, jak i niesporną okoliczność, że wpis do ewidencji gruntów i budynkow - tak Z.W., jak i J. i S.W. miał miejsce dopiero po wydaniu zaskarżonej decyzji, Sąd nie podzielił zarzutu skarżącej naruszenia przez organy cyt. wyżej przepisu art.28 ust.2 Prawa budowlanego, a tym samym nie stwierdził by naruszano wymienione w skardze przepisy: art. 61 § 4, art. 10 § 1, art. 73 § 1 i art. 28 k.p.a. Również Sąd nie podziela zarzutu skarżącej, że w sprawie naruszone zostały przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. - w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu /Dz. U. Nr 120, poz. 826/, a to z tej przede wszystkim przyczyny, że skarżąca nie wskazała naruszenia konkretnych norm prawnych, gdy nadto zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza podniesionego zarzutu. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a do czego ograniczają się kompetencje Sądu, jako, że Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej - nie wykazała, tak jak to już wyżej Sad zauważył, by decyzja ta, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, wydana została z naruszeniem przepisów tak prawa materialnego jak i prawa procesowego. Z braku zatem uzasadnionych podstaw, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]", a wobec tego oddalił ją w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.