II SA/Wr 119/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. S. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 lutego 2018 r. w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku szpitala uzdrowiskowego postanawia: zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2017 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu stwierdził prawomocność postanowienia Sądu z dnia 5 czerwca 2017 r. odrzucającego skargę M. S. na wyżej oznaczoną decyzję. W piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2018 r. skarżący sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy, którego zakres wskazał w przesłanym na wezwanie urzędowym formularzu wniosku. Postanowieniem z dnia 22 lutego 2018 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniósł, że postanowienie Sądu z dnia 5 czerwca 2017 r. odrzucające skargę uprawomocniło się, zatem rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie zakończonej prawomocnie stało się zbędne. Pismem z dnia [...] marca 2018 r. skarżący wniósł od powyższego postanowienia sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Sprzeciw nie jest zasadny. Zgodnie z art. 260 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., w tym postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Zgodnie z art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie Sądu, referendarz zasadnie uznał, że w niniejszej sprawie zachodziła podstawa do umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Poza sporem jest bowiem, że postanowienie z dnia 5 czerwca 2017 r. odrzucające skargę uprawomocniło się. W takim stanie rzeczy, na skarżącym nie spoczywają żadne obowiązki finansowe (koszty postępowania), zwolnienia z których mógłby on żądać. Należy wskazać, że stosownie do art. 14 p.p.s.a. sąd właściwy w chwili wniesienia skargi, pozostaje sądem właściwym aż do ukończenia postępowania, choćby podstawy właściwości zmieniły się w toku sprawy. Zatem właściwym do rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 22 lutego 2018 r. był Wojewódzki Sad Administracyjny we Wrocławiu. Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 260 § 3 p.p.s.a.