II SA/Wr 121/21
WyrokWSA we Wrocławiu2022-03-17
Skład orzekający: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn, Sędzia WSA Władysław Kulon, Asesor WSA Marta Pawłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja nakazująca przeprowadzenie kontroli stanu technicznego budynku i sporządzenie ekspertyzy technicznej jest zasadna, gdy istnieją wątpliwości co do kompletności zebranego materiału dowodowego i faktycznego stanu technicznego budynku?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy nadzoru budowlanego miały podstawy do wydania decyzji nakazującej przeprowadzenie kontroli i sporządzenie ekspertyzy technicznej. Stwierdzone nieprawidłowości w zakresie wentylacji, potwierdzone interwencją straży pożarnej, mogły stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi, uzasadniając takie działania. Sąd uznał, że zebrany materiał dowodowy, w tym protokoły kontroli, był niekompletny i nie pozwalał na pełną ocenę stanu technicznego budynku, co uzasadniało potrzebę sporządzenia profesjonalnej ekspertyzy.Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa zaskarżyła decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą przeprowadzenie kontroli stanu technicznego budynku i sporządzenie ekspertyzy w zakresie instalacji wentylacyjnej. Postępowanie zostało wszczęte po informacji Państwowej Straży Pożarnej o nieprawidłowościach w instalacji nawiewno-wywiewnej. Kontrola wykazała szereg usterek w zakresie wentylacji w wielu lokalach, a protokół kontroli był niekompletny. Skarżąca wspólnota kwestionowała zasadność nakazu sporządzenia ekspertyzy, twierdząc, że stan techniczny budynku nie zagraża bezpieczeństwu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę w całości.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon Asesor WSA Marta Pawłowska (spr.) Protokolant: asystent sędziego Aleksander Kotarski po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 marca 2022 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] we W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 21 grudnia 2020 r. nr 1186/2020 w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli stanu technicznego budynku i sporządzenia ekspertyzy technicznej w tym zakresie oddala skargę w całości.
Przedmiotem skargi wywiedzionej przez Wspólnotę Mieszkaniową przy ul [...] we W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. rocławiu jest decyzja Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej - DWINB) z dnia 21 grudnia 2020 r. nr 1186/2020 utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia (dalej - PINB) z dnia 9 maja 2019 r. nr 2279/2020 w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli i sporządzenia ekspertyzy technicznej.
Z przedłożonych akt administracyjnych wynika, że do PINB dla miasta Wrocławia wpłynęła informacja z Państwowej Straży Pożarnej o nieprawidłowościach w zakresie instalacji nawiewno - wywiewnej w lokalu mieszkalnym przy ulicy [...].
W dniu 14 lipca 2020 r. PINB wszczął postępowanie w sprawie zagrożenia związanego z przedmiotową nieprawidłowością.
Po przeprowadzeniu w dniu 25 sierpnia 2020 r. kontroli lokalu, podczas której organ nadzoru ustalił stan lokalu nr [...] w budynku oraz istniejącej w nim instalacji, w tym braku wentylacji mechanicznej w kuchni i bardzo szczelnej - bez nawiewników - stolarki okiennej we wszystkich pomieszczeniach, organ nadzoru budowlanego zażądał od zarządcy nieruchomości przedłożeniu protokołu okresowej kontroli budynku w zakresie wentylacji wraz z potwierdzeniem uprawnień osób ją przeprowadzających. Na wezwanie organu, zarządca przedstawił protokół z okresowej kontroli przewodów kominowych w budynku z dnia 28 lipca 2020 r., w którym wymieniono jako usterki: wentylacja mechaniczna w lokalach nr [...] i [...], brak wentylacji nawiewnej z zewnątrz lokalu w mieszkaniach nr [...], [...], [...] i [...] przy zamontowanych kotłach c.o. na gaz), brak wentylacji nawiewnej z zewnątrz w mieszkaniach [...] i [...], przy zamontowanych w lokalach junkerskach, brak wkładu kominowego do kotła c.o. gaz w mieszkaniach nr [...], [...] i [...], nieprawidłowy łącznik spalinowy od GPWP typu junkers w mieszkaniu nr [...], nieprawidłowy łącznik spalinowy od kotła c.o. gaz w mieszkaniach nr [...] i [...] oraz wentylacja kuchni nr [...],która w ogóle nie funkcjonuje.
Protokół zawierał również szereg informacji o stwierdzonych brakach, usterkach i uchybieniach występujących w poszczególnych lokalach mieszkalnych, które odnosiły się do zainstalowanych w lokalach urządzeń grzewczych, ale nie związanych z wentylacją nawiewno – wywieną. Dodatkowo protokół nie zawierał informacji o dwunastu z dwudziestu jeden lokali mieszkalnych oraz o żadnym lokalu użytkowym znajdującym się w budynku.
W związku z ustaleniem, że nieprawidłowości w zakresie wentylacji w budynku dotyczą nie tylko lokalu nr [...], organ nadzoru budowlanego zawiadomił strony o zmianie przedmiotu postępowania i kręgu stron. Przedmiot postępowania PINB określił jako zagrożenie wynikające ze stanu technicznego kominów, nieprawidłowości podłączeń do przewodów kominowych i funkcjonowania wentylacji nawiewno – wywiewnej w budynku przy ulicy [...] we W., a jako strony postępowania oznaczył Wspólnotę Mieszkaniowa i zarządcę.
W takim stanie faktycznym, w dniu 28 października 2020 r. PINB wydał decyzję nr 2279/2020, którą przyjmując w podstawie prawnej art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1202), nakazano Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. [...] we W.: przeprowadzenie kontroli budynku polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych) oraz sporządzenie ekspertyzy stanu technicznego zawierającej inwentaryzację przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych) z opisem podłączeń do przewodów kominowych, z oceną drożności i szczelności przewodów, prawidłowości osadzenia kratek wentylacyjnych i spełnienia wymogów dotyczących minimalnej powierzchni kratek, prawidłowości wyprowadzania przewodów ponad dach i prawidłowości ciągu w przewodach, a także zawierającą ocenę prawidłowości podłączeń do przewodów wentylacyjnych, spalinowych i dymowych i ocenę skuteczności działania wentylacji w poszczególnych lokalach mieszkaniowych i usługowych oraz częściach wspólnych budynku. W ekspertyzie należy szczegółowo wskazać jakie roboty mają zostać wykonane w celu usunięcia nieprawidłowości przewodów kominowych i wentylacji nawiewno –wywiewnej, wskazując rozwiązania zgodnie z obowiązującymi przepisami. Nadto w sentencji decyzji zobowiązano do przedłożenia dokumentów potwierdzających uprawnienia osób sporządzających opracowania.
Uzasadniając wydany nakaz PINB uznał, że z przedłożonych dokumentów związanych z utrzymaniem obiektu budowlanego, w tym z protokołu z kontroli okresowej oraz z książki obiektu budowlanego wynika możliwość powstania zagrożenia wynikającego z szeregu wskazanych w protokole z okresowej kontroli przewodów kominowych nieprawidłowości. Protokół ten nie zawiera zakresu robót jakie należy wykonać, aby usunąć wykryte nieprawidłowości. Stwierdzony stan faktyczny może stworzyć zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi.
W złożonym odwołaniu od decyzji organu I instancji zażądano jej uchylenia i umorzenia postępowania lub przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Żądania odwołania oparto na zarzutach naruszenia wskazanych w środku zaskarżenia przepisów prawa materialnego i procedury administracyjnej. Wspólnota podniosła w odwołaniu, że zobowiązuje się przeprowadzić kolejną kontrolę, jednakże nakładanie dodatkowego obowiązku sporządzenia ekspertyzy jest w ocenie odwołującej się, pozbawione podstaw. Cel decyzji zostanie bowiem osiągnięty poprzez przeprowadzenie kontroli.
Opisaną na wstępie decyzją z dnia 21 grudnia 2020 r. nr 1186/2020 DWINB utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Po przedstawieniu stanu sprawy oraz istotnych elementów rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego organ II instancji w ramach własnych rozważań przeprowadził szeroką analizę regulacji prawnomaterialnych dotyczącą utrzymania obiektu budowlanego i uprawnień organów nadzoru budowlanego w przypadku stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego. Wskazując na orzecznictwo sądowoadministracyjne rozróżniono także nakaz przeprowadzenia kontroli obiektu od nakazu sporządzenia ekspertyzy.
Względem ocenianego w postępowaniu odwoławczym stanu faktycznego organ II instancji wskazując na akta sprawy uznał, że przedmiotowy budynek był poddawany kontrolom stanu technicznego, jednakże z przedstawionych dokumentów wynika, że stan techniczny kominów, podłączeń do przewodów kominowych, a także funkcjonowanie wentylacji nawiewno – wywiewnej w budynku może wywołać zagrożenia o których mowa w art. 62 ust. 3 PB. Nieprawidłowa wentylacja budynku oddziałuje nie tylko życie i zdrowie mieszkańców ale także na sam budynek. Może spowodować zawilgocenie ścian, rozwój grzybów i pleśni pogorszyć izolacyjność termiczną przegród zewnętrznych. Może doprowadzić także do zaburzeń w spalaniu gazu, a w konsekwencji do wydzielania dwutlenku węgla, powodującego śmiertelne zatrucia. Organ podkreślił, że właśnie zawiadomienie przez straż pożarną o zaleganiu dwutlenku węgla w lokalu nr [...] było przyczyną wszczęcia postępowania w sprawie.
W uznaniu organu II instancji ujawniony przez PINB stan faktyczny pozwala na przyjęcia istnienia zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia poprzez opisane okoliczności.
Nie godząc się z wydaną decyzją zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika Wspólnota Mieszkaniowa budynku przy ul. [...] we W. wywiodła na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także zasadzenie od organu kosztów postępowania i wstrzymanie jej wykonania. Żądania skargi oparto na zarzutach naruszenia:
- art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. w zw. z art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego polegające na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów i dokonaniu jej w sposób dowolny, sprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego oraz z zebranym materiałem dowodowym w sprawie, objawiające się przyjęciem, że w przedmiotowej sprawie stan techniczny nieruchomości może spowodować stan zagrożenia dla życia, zdrowia ludzi i bezpieczeństwa mienia, podczas gdy w świetle zgromadzonego materiału dowodowego oraz poczynionych ustaleń faktycznych wynika, iż stan techniczny nieruchomości nie tworzy potencjalnie sytuacji zagrożenia dla ww. dóbr;
- art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. w zw. z art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego polegające na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów i dokonaniu jej w sposób dowolny, sprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego oraz z zebranym materiałem dowodowym w sprawie, objawiające się błędnym przyjęciem, iż w przedmiotowej sprawie z uwagi na wystąpienie stanu technicznego obiektu budowlanego mogącego spowodować zagrożenie dla życia, zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia niezbędnym jest przedstawienie przez Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. [...] ekspertyzy stanu technicznego obiektu, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż bezzasadnym jest nakładanie fakultatywnego obowiązku sporządzenia ekspertyzy technicznej budynku przy ul. [...], albowiem organ administracji publicznej dysponuje dowodowo relewantnymi dokumentami oraz może dokonać ustaleń faktycznych w zakresie stanu technicznego nieruchomości we własnym zakresie;
Argumentacja skargi sprowadzała się do wykluczenia nieodpowiedniego stanu technicznego przedmiotowego budynku, w tym stanu powodującego zagrożenia dla zdrowia i życia ludzkiego oraz bezpieczeństwa mienia. Szeroko wykazywano jakoby większa część budynku była w odpowiednim stanie technicznym, zaś nakaz sporządzenia ekspertyzy nie miał podstaw. W uznaniu skarżącej organ nie miał podstaw do przyjęcia zaistnienia zagrożeń i formułowania w tym względzie ocen skoro dysponował dokumentami odnoszącymi się do stanu technicznego budynku, które nie straciły na aktualności.
W udzielonej Sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone zostały między innymi w przepisach art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 t.j.) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej – p.p.s.a.), z których wynika, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Zgodnie z tak wyrażoną zasadą wojewódzki sąd administracyjny w toku czynności rozpoznawczych dokonuje oceny, co do zgodności zaskarżonego aktu (lub czynności) z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jego wydania (lub tryb podjęcia czynności, będącej przedmiotem zaskarżenia) oraz co do prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego, które miały zastosowanie w sprawie. W ocenie uwzględnia się przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu (podjęcie zaskarżonej czynności). Ponadto w myśl art. 134 § 1 powołanej powyżej ustawy p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Mając na względzie wskazane powyżej kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych i istniejących okoliczności prawnych, nie znalazł podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa procesowego lub materialnego, które obligowałoby Sąd do uwzględnienia skargi.
Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w rozpoznawanej sprawie jest decyzja nakładająca na wspólnotę obowiązek przeprowadzenia kontroli i sporządzenia ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego. Clue sporu pomiędzy orzekającymi w sprawie organami, a Wspólnotą Mieszkaniową budynku przy ul. [...] we W. jest ocena aktualnego stanu technicznego przedmiotowego obiektu budowlanego.
Organy nadzoru budowlanego za podstawę swoich rozstrzygnięć przyjęły regulacje wynikające z ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 j.t.). Zgodnie z art. 61 pkt 1 Prawa budowlanego właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 ustawy. Przepis art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi zaś, że obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7 tego artykułu. Wymagania, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - 7, dotyczą natomiast między innymi zapewnienia spełnienia wymagań bezpieczeństwa konstrukcji, bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa użytkowania, odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska, ochrony przed hałasem i drganiami, odpowiedniej charakterystyki energetycznej budynku oraz racjonalizacji użytkowania energii (określone przez ustawodawcę jako podstawowe - pkt 1).
Podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 62 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane. Zgodnie z nim, właściwy organ - w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska - nakazuje przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ustępie 1, a także może żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części.
Z ustępu 1 artykułu 62 ustawy - Prawo budowlane wynika zaś, że obiekty budowlane powinny być w czasie ich użytkowania poddawane przez właściciela lub zarządcę kontroli:
1) okresowej, co najmniej raz w roku, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego:
a) elementów budynku, budowli i instalacji narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne i niszczące działania czynników występujących podczas użytkowania obiektu,
b) instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska,
c) instalacji gazowych oraz przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych);
2) okresowej, co najmniej raz na 5 lat, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego i przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, estetyki obiektu budowlanego oraz jego otoczenia; kontrolą tą powinno być objęte również badanie instalacji elektrycznej i piorunochronnej w zakresie stanu sprawności połączeń, osprzętu, zabezpieczeń i środków ochrony od porażeń, oporności izolacji przewodów oraz uziemień instalacji i aparatów;
3) okresowej w zakresie, o którym mowa w pkt 1, co najmniej dwa razy w roku, w terminach do 31 maja oraz do 30 listopada, w przypadku budynków o powierzchni zabudowy przekraczającej 2000 m² oraz innych obiektów budowlanych o powierzchni dachu przekraczającej 1000 m²; osoba dokonująca kontroli jest obowiązana bezzwłocznie pisemnie zawiadomić właściwy organ o przeprowadzonej kontroli;
4) bezpiecznego użytkowania obiektu każdorazowo w przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 61 pkt 2.
Rozstrzygnięcie wydane na podstawie ww. art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego dotyczy kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzyga o istocie sprawy.
W kontekście powyższego zauważyć trzeba, że niezbędne do nałożenia obowiązku przeprowadzenia kontroli i przedłożenia ekspertyzy jest stwierdzenie przez właściwy organ, że nieodpowiedni stan obiektu budowlanego lub jego części może spowodować zagrożenie któregokolwiek z wymienionych dóbr. W tym celu organ zobligowany jest do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie. Ponadto ustawa upoważnia organy nadzoru budowlanego do wydania nakazu przeprowadzenia kontroli obiektu budowlanego, którego stan techniczny może spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Uprawnienie do nakazania przeprowadzenia kontroli stanu technicznego jest niezależne od tego, czy właściciel (zarządca) przeprowadzał tego typu kontrole oraz kiedy była przeprowadzona ostatnia kontrola. Dla wydania nakazu przeprowadzenia kontroli nie musi istnieć stan zagrożenia. Niezbędne jest natomiast stwierdzenie przez właściwy organ, że nieodpowiedni stan obiektu budowlanego lub jego części może spowodować zagrożenie dla któregokolwiek z wymienionych dóbr.
W realiach niniejszej sprawy impulsem do wszczęcia postępowania było wystąpienie do organu nadzoru budowlanego przez organy Państwowej Straży Pożarnej, której jednostka interweniowała w związku z wykrytą obecnością dwutlenku węgla w jednym z lokali. W tym miejscu należy stanowczo stwierdzić, że gromadzenie się w lokalach mieszkalnych czadu stanowi zagrożenie życia mieszkańców budynku. Nie sposób pominąć, że PINB dla miasta Wrocławia stwierdził nieprawidłowości w ramach prowadzonych w toku postępowania czynności w zakresie wentylacji nie tylko pomieszczenia w którym interweniowała Straż, ale również w większości innych lokali w których dokonywana była okresowa kontrola, przy czym, co również wymaga podkreślenia, PINB stwierdził, że podczas kontroli nie został dokonany przegląd ponad połowy lokali znajdujących się w budynku z powodu nieobecności lokatorów.
Zdaniem autora odwołania i skargi, organ nie posiadał podstaw do skierowania do strony postępowania nakazu, bowiem nie wykazano zagrożeń dóbr prawnie chronionych, nieprawidłowo ustalono stan faktyczny, obiekt budowlany jest w odpowiednim, (w znaczeniu nie zagrażającym wskazanym dobrom), stanie technicznym, a nadto organ dysponował prawnie relewantnymi dowodami w sprawie pozwalającymi na wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia.
Sąd w składzie orzekającym nie zaaprobował stanowiska Wspólnoty ze względu na zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz prawidłowość jego oceny przez orzekające w sprawie organy administracyjne. Jak już sygnalizowano, właściciele, współwłaściciele czy zarządca obiektu budowlanego mocą obowiązujących przepisów zobligowani są do utrzymania tegoż obiektu budowlanego w odpowiednim stanie technicznym. Ów odpowiedni stan techniczny ma dawać gwarancję bezpiecznego użytkowania obiektu. Dopiero w sytuacji, gdy właściwe podmioty nie respektują obowiązujących przepisów wkracza w sposób władczy organ nadzoru budowlanego, który przy pomocy przysługujących mu środków niejako koordynuje dalsze działania przywracające należyty stan rzeczy. Ustawodawca jako minimalny środek gwarantujący realizację obowiązków właścicielskich przewidział obowiązek posiadania książki obiektu oraz prowadzenia w sposób periodyczny kontroli okresowych. PINB dla miasta Wrocławia po dokonaniu oględzin zapoznał się z tymi dokumentami przedłożonymi przez zarządcę i doszedł do przekonania, że do ustalenia zakresu nieprawidłowości i sposobu ich eliminacji niezbędne jest przeprowadzenie kontroli i sporządzenie ekspertyzy.
W tym miejscu należy odnieść się do twierdzeń odwołania i skargi dotyczących dysponowania przez organ prawnie relewantnymi dowodami, które obrazują stan faktyczny sprawy. Otóż twierdzenie to jest chybione, gdyż jest wewnętrznie sprzeczne, a dodatkowo dokumenty, na które powołuje się wspólnota są niekompletne. Mając na uwadze procesową zasadę braku katalogu środków dowodowych, czy też brak ich hierarchizacji, trudno zakładać aby niekompletne (dotyczące tylko połowy lokali) protokoły kontroli okresowych zawierały tego rodzaju informacje, jakie należy zamieścić w profesjonalnym opracowaniu jakim jest ekspertyza. Ekspertyza poza dokonanymi przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia ustaleniami zawierać powinna także opis przyczyn ewentualnych nieprawidłowości i sposób ich usunięcia. Dodatkowo przepisy wskazane w podstawie prawnej decyzji wydanej przez PINB dla miasta Wrocławia nie pozostawiają wątpliwości wskazując na uprawnienia organu do nakazu przeprowadzenia kontroli i przedłożenia ekspertyzy właśnie. Prawna relewantność wskazywana przez Wspólnotę względem porównywanych dokumentów nie istnieje.
Szczególnego znaczenia zarówno w odwołaniu jak i w skardze nadano uznaniu przez organ istnienia zagrożeń dla zdrowia i życia ludzkiego czy też bezpieczeństwa mienia, które zdaniem Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] we W. nie miały miejsca. W światle akt sprawy podniesiony zarzut jest nietrafny, zaś orzekające w sprawie organy w sposób prawidłowy oceniły istniejący stan faktyczny. Dość w tym miejscu przywołać rozważania organu I instancji zaaprobowane przez organ II instancji w zakresie nieprawidłowego zwentylowania pomieszczeń, wynikającego z protokołu dostarczonego przez zarządcę. Organ zasadnie wykazuje zagrożenia związane z użytkowaniem urządzeń grzewczych i odprowadzaniem spalin. Niejako potwierdzeniem istnienia zagrożeń jest niedostatek kontroli okresowych, gdyż nie objęto kontrolą wszystkich pomieszczeń, zaś dokument ten ma stanowić dowód prawnie relewantny.
Nie sposób zgodzić się ze stroną skarżącą, że zagrożenia w przedmiotowym budynku nie istnieją, skoro przyczyną zainteresowanie organów nadzoru budowlanego budynkiem była interwencja służb w związku z występowaniem trującego gazu z powodu niesprawnej wentylacji w budynku.
W świetle analizowanych zagadnień materialnotechnicznych Sąd nie podzielił twierdzeń skargi odnoszących się do naruszenia przepisów procedury administracyjnej. Skoro zebrany materiał dowodowy nie dawał możliwości oceny zakresu nieprawidłowości, zaś organ wydał nakaz zgodny w normą prawa materialnego, nie doznała ujmy zasada swobodnej oceny dowodów, ani też organ nie dokonał dowolnej czy sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego oceny zebranych dowodów.
Tym samym - zdaniem Sądu - w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia prawa, które uprawniałoby sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego.
Mając powyższe na względzie i kierując się dyspozycją z art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło