II SA/Wr 122/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędziowie Sędzia WSA Anna Siedlecka (sprawozdawca) Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Protokolant Małgorzata Boaro po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 maja 2011 r. sprawy ze skargi A. Spółdzielni Mieszkaniowej we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 9 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego oddala skargę. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2010 r. (Nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta W. z dnia 28 września 2010 r. (Nr [...]) odmawiające wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. P. [...] we W.. Postanowienie to zostało podjęte w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 26 lutego 2010 r. skarżący - A. Spółdzielnia Mieszkaniowa we W. wystąpiła do Prezydenta W. z wnioskiem o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokali mieszkalnych i garaży w budynku przy ul. P. [...] we W. (dz. nr [...], AM nr [...] , obręb K.). Po analizie dokumentacji przedłożonej wraz z wnioskiem organ pierwszej instancji wydał zaświadczenia o samodzielności lokali mieszkalnych dla wszystkich lokali objętych wnioskiem, za wyjątkiem lokalu nr [...], albowiem niejednoznacznie oznaczono granice tego lokalu. Na przedłożonym bowiem wraz z wnioskiem rysunku wskazano wejście do pomieszczenia gospodarczego o nieokreślonej przynależności, położonego poza oznaczonymi przez stronę granicami lokalu, dostępnego bezpośrednio z przedpokoju wchodzącego w skład mieszkania. W związku z powyższym Spółdzielnia została wezwana do uzupełnienia wniosku poprzez przedłożenie rysunku z jednoznacznie oznaczonymi granicami lokalu. Skarżący w dniu 29 marca 2010 r. złożył rysunek, na którym zostały zaznaczone granice lokalu oraz pomieszczenia przynależnego w ten sposób, że kolorem zielonym zaznaczono granice lokalu mieszkalnego nr [...], zaś kolorem pomarańczowym oznaczono pomieszczenie gospodarcze, dostępne tylko z przedpokoju mieszkania, określając je jako "pomieszczenie przynależne" . W tym miejscu wskazać należy, że w pozostałych lokalach objętych wnioskiem, które posiadają ten sam układ pomieszczeń, takie samo pomieszczenie gospodarcze opisano jako znajdujące się w granicach lokalu. W tym stanie faktycznym i prawnym Prezydent W. postanowieniem z dnia 18 maja 2010 r. Nr [...] odmówił wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. P. [...]. Na to postanowienie skarżący wniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., które uchyliło zaskarżone postanowienie Prezydenta W. z uwagi na uchybienia proceduralne i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy i uzupełnieniu wniosku przez skarżącego organ I instancji w dniu 28 września 2010 r. postanowieniem nr [...] , na podstawie art. 219 k.p.a., art. 2 ust. 2 w zw. z art. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali oraz art. 92 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym – odmówił wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. P. [...]. W uzasadnieniu organ stwierdził, że z uwagi na brak w archiwum Urzędu Miejskiego W. dokumentacji budowlanej budynku położonego przy ul. P. [...] ocena wyodrębnienia lokalu trwałymi ścianami może być oparta tylko na rysunkach kondygnacji budynku, z zaznaczonymi graficznie granicami tych lokali, dostarczonych z dokumentacji posiadanej przez skarżącego. Jak podkreślił organ ocenie podlegają: 1) ustalenie wydzielenia lokalu trwałymi ścianami w obrębie budynku, 2) spełnienie wymagań w zakresie przeznaczenia lokalu na pobyt stały i zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych. Ponadto organ zauważył, że pomieszczenie gospodarcze dostępne jest wyłącznie z wnętrza lokalu mieszkalnego, z przedpokoju, znajduje się w granicach lokalu i stanowi jego część. Tymczasem skarżący w przedłożonych rysunkach dotyczących wszystkich lokali, z wyjątkiem lokalu nr [...], takie same pomieszczenia nazwane "pomieszczeniem gospodarczym" uznawał za znajdujące się w obrębie granic tych lokali. Zatem sposób określenia przez skarżącego lokali nr 2, 5 i 7 objętych wnioskiem nastąpił zgodnie z obowiązującą ustawą, albowiem pomieszczenie, które służy mieszkańcom do przechowywania ubiorów, żywności i innych przedmiotów stanowi pomieszczenie pomocnicze, które wraz z izbami i innymi pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Organ powołał się też na dyspozycję art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali, który stanowi, że do lokalu mogą przynależeć jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości: piwnica, strych, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi". W zażaleniu na postanowienie z dnia 28 września 2010 r. skarżący wniósł o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Skarżący zarzucił, iż odmowa wydania zaświadczenia nastąpiła mimo to, że lokal mieszkalny nr [...] wydzielony jest trwałymi ścianami w obrębie budynku i spełnia wymagania w zakresie przeznaczenia lokalu na stały pobyt ludzi. Skarżący zarzucił ponadto, iż organ I instancji naruszył zakres swoich kompetencji, albowiem zajął się kwestią pomieszczenia przynależnego oznaczonego na szkicu kolorem różowym, a nie oceną czy lokal mieszkalny nr [...] spełnia wymogi samodzielności lokalu, a zatem rozstrzygnął w sprawie, która nie jest przedmiotem postępowania. Utrzymując w mocy postanowienie organu I instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. powołało się na przepis art. 2 ust. 2 i ust. 4 ustawy o własności lokali, które w ocenie organu odwoławczego są jednoznaczne. Jak wskazano w uzasadnieniu, w ślad za powołanymi wyżej przepisami, lokalem jest izba lub zespół izb wraz z pomieszczeniami także duże kuchnie, w których się mieszka, a nie tylko przygotowuje posiłki. Wskazano, że ustawa o własności lokali nie zawiera katalogu pomieszczeń pomocniczych, stąd mogą być za nie uznane różne pomieszczenia w obrębie trwałych ścian lokalu, znajdujące się wewnątrz lokalu, takie jak : kuchnia, hol, łazienka, ustęp, spiżarnia, garderoba. Natomiast pomieszczenia przynależne nie wchodzą w skład lokalu, zaś są położone poza obrębem trwałych ścian, jak stanowi art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali. Organ odwoławczy wyjaśnił, że nie doszło do przekroczenia kompetencji przez organ I instancji, gdyż w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ przedstawił na czym polega odmienność pojęć pomieszczeń pomocniczych w lokalu i pomieszczeń przynależnych do lokalu, lecz położonych poza obrębem trwałych ścian lokalu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało ponadto, na przepis art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali, zgodnie z którym lokal mieszkalny jest samodzielny, gdy jest wydzielony trwałymi ścianami i mieszkający w nim nie potrzebują korzystać z innego lokalu. w ocenie organu niemożliwym jest uznanie lokalu za samodzielny, jeżeli w obrębie trwałych ścian jest pomieszczenie, które miałoby stanowić własność lub współwłasność innych osób lub część nieruchomości miałaby stanowić własność lub współwłasność innych osób lub część nieruchomości wspólnej, co wynika z art. 3 ust. 2 powołanej ustawy o własności lokali. Natomiast w przypadku lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w budynku przy ul. P. [...] skarżący niesłusznie traktuje pomieszczenie gospodarcze jako "część wspólną budynku", gdyż ta takową nie jest, a w rzeczywistości stanowi część powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego nr [...]. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosła A. Spółdzielnia Mieszkaniowa we W.. Wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali poprzez uznanie, iż przedmiotowy lokal nie spełnia kryteriów samodzielnego lokalu mieszkalnego, naruszenie art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 k.p.a. poprzez nie przedstawienie uzasadnienia faktycznego i prawnego wydanego rozstrzygnięcia oraz naruszenie art. 217 § 1 i 2 k.p.a. poprzez odmowę wydania urzędowego poświadczenia faktu i stanu prawnego zgodnego z rzeczywistością i na tej podstawie odmówienie skarżącym zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację i wywody prawne zawarte w kwestionowanym postanowieniu. Następnie skarżący przy piśmie procesowym z dnia 6 maja 2011 r. przedłożył prawomocną uchwałę nr [...] Zarządu A. Spółdzielni Mieszkaniowej w sprawie określenia przedmiotu odrębnej własności lokali w nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków, Obręb K. , nr działki [...], AM 8 o pow. 1,7940 ha obejmującej budynek położony we W. przy ul. P. [...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...] wraz z aktem notarialnym Rep. A nr [...] z dnia 22 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie( art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ocena zaskarżonego postanowienia dokonana przez Sąd przy zastosowaniu kryterium legalności wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził bowiem w kontrolowanym postępowaniu naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy ani też naruszenia przepisów postępowania w takim stopniu, że mogłyby one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tylko bowiem tego rodzaju uchybienia uprawniają Sąd do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu. Jeżeli natomiast stwierdzone zostanie naruszenie przepisów prawa, które nie będzie miało wpływu na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia, to takie naruszenie nie może prowadzić do uchylenia zaskarżonego postanowienia (decyzji). W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, organy prawidłowo orzekły o odmowie wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali ( tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.) samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie danego budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Lokal mieszkalny nie może być uznany za samodzielny – jak słusznie stwierdziły organy - jeżeli w obrębie jego trwałych ścian znajduje się pomieszczenie, które miałoby stanowić własność lub współwłasność innych osób, niż mających nabyć prawo odrębnej własności lokalu. Na przedłożonych organowi przez skarżącą szkicach kolorem pomarańczowym zakreślone jest pomieszczenie gospodarcze, które fizycznie i funkcjonalnie powiązane jest z pozostałymi pomieszczeniami obejmującymi przydzielony spółdzielczy lokal mieszkalny nr [...]. O ile w obecnym stanie prawnym lokalu taka sytuacja jest dopuszczalna, gdyż fizyczne przyłączenie spornego pomieszczenia gospodarczego do lokalu mieszkalnego bezpośrednio z nim graniczącego zależało tylko od woli Spółdzielni i spółdzielców (właścicielem takiego lokalu i pomieszczenia gospodarczego jest nadal Spółdzielnia Mieszkaniowa), to jednak przygotowując taki lokal do sprzedaży musi on spełniać wymogi zgodne z przepisami ustawy o własności lokali, aby możliwym była sprzedaż prawidłowo wyodrębnionego lokalu jako odrębnej nieruchomości. Z przedłożonych szkiców przedstawiających lokale, na których zaznaczono granice lokali oraz pomieszczenia przynależnego w ten sposób, że kolorem zielonym zaznaczono granice lokalu mieszkalnego nr [...], zaś kolorem pomarańczowym oznaczono pomieszczenie gospodarcze dostępne tylko i wyłącznie z przedpokoju mieszkania – określając je jako "pomieszczenie przynależne". W ocenie Sądu organy administracyjne obu instancji słusznie uznały, że lokal mieszkalny nr [...] mógłby być uznany za samodzielny, ale tylko przy przyjęciu, że w jego skład wchodzić będzie także zaznaczone kolorem pomarańczowym – pomieszczenie gospodarcze – jako pomieszczenie pomocnicze. Nie ma racji skarżący podnosząc, że samodzielność przedmiotowego lokalu może być stwierdzona z pominięciem spornego pomieszczenia gospodarczego, które zostało oznaczone kolorem zielonym. Wskazać ponadto należy, że skarżący przyznał, iż pomieszczenia gospodarcze, wyodrębnione z części wspólnej budynku, zostały wyłączone z dostępu i korzystania przez pozostałych członków Spółdzielni na rzecz właścicieli mieszkań, di których przylega sporne pomieszczenie gospodarcze. Zdaniem Sądu oznacza to, że pomieszczenie gospodarcze włączone jest w strukturę lokalu mieszkalnego nr [...], a zatem stanowi jego pomieszczenie pomocnicze. Pomieszczenie pomocnicze, jak trafnie wykazały organy, znajduje się w obrębie trwałych ścian lokalu mieszkalnego, a zatem wewnątrz lokalu. Skoro do pomieszczenia gospodarczego dostęp mają jedynie mieszkańcy lokalu nr [...], ponieważ niemożliwy jest dostęp do tego pomieszczenia w inny sposób niż bezpośrednio z lokalu nr [...], uznać należy, że faktycznie w skład lokalu nr [...] wchodzi pomieszczenie gospodarcze nr [...], oznaczone na szkicu skarżącego kolorem pomarańczowym. Organ prawidłowo interpretuje pojęcie pomieszczenia przynależnego i pomieszczenia pomocniczego, uznając pomieszczenie gospodarcze za pomocnicze wobec lokalu mieszkalnego nr [...]. Konkludując, zdaniem Sądu, w postępowaniu prowadzącym do wydania zaskarżonych orzeczeń obu instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa, które miałoby wpływ na wynika sprawy. Wobec powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. zasadnie utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta W. o odmowie wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego nr [...], gdyż niemożliwym było wydanie żądanego zaświadczenia w sposób wskazany we Wniosku, albowiem byłoby to sprzeczne ze stanem rzeczywistym. Z przedstawionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.