II SA/Wr 1229/01

PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-04-15

Skład orzekający: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz, Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, Asesor WSA Anna Siedlecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie jest dopuszczalne i skutkuje umorzeniem postępowania przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącego jest dopuszczalne, jeśli nie budzi wątpliwości w świetle materiału sprawy. W takiej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA, postępowanie sądowe wszczęte wniesieniem skargi podlega umorzeniu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w przedmiocie samowolnej zmiany sposobu użytkowania pomieszczenia werandy na kuchnię. Organ I instancji odmówił wznowienia, uznając, że prace wykonane przez skarżącego nie stanowiły podstawy do wznowienia. Organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów kpa, w tym pozbawienie strony możności obrony praw i nieuznanie istotnych okoliczności. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego cofnął skargę.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz /sprawozdawca/, Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, Asesor WSA Anna Siedlecka, Protokolant Katarzyna Grott, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi E. G. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. W dniu [...]Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. G. wydał na podstawie art. 104 i 149 § 3 kpa decyzję nr [...], w której odmówił wznowienia postępowania w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania pomieszczenia werandy na kuchnię w budynku mieszkalnym przy ul. O. [...] w K. zakończonej ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. G. z dnia [...], nakazującej E. G. przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania werandy i demontaż trzech okien znajdujących się na werandzie oraz przywrócenia poprzedniego wyglądu elewacji z zachowaniem poprzedniego podziału okien w budynku przy ul. O. [...] w K. W uzasadnieniu organ I instancji w szczególności stwierdził, iż prace wykonane przez E. G. /doprowadzenie wyglądu samowolnie zamontowanych okien PCV do stanu poprzedniego poprzez naklejenie plastikowych listewek i uzyskanie pozytywnej opinii służb konserwatorskich/ nie są wykonaniem obowiązku nałożonego w/w decyzją ani nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł E. G., /działający przez M. G./, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i wznowienia postępowania. Odwołujący się zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu art. 34 § 1 i 2 kpa poprzez nie wystąpienie przez organ I instancji z wnioskiem do Sądu, co powinien uczynić z urzędu, o wyznaczenie przedstawiciela jednej ze stron, A. G. przebywającego od 1988 r. w USA, co stanowi przesłankę nieważności postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Skarżący podniósł również naruszenie przepisu art. 145 § 1 pkt 5 kpa, zgodnie z którym wznowienie postępowania następuje, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, nie znane organowi, który wydał decyzje, a które zaistniały w niniejszej sprawie. Zdaniem odwołującego się zgoda konserwatorska Wojewódzkiego Oddziału Służby Ochrony Zabytków we W. - Delegatura w J. G. - na okoliczność wykonanej przez odwołującego się wymiany okien na werandzie w budynku przy ul. O. [...], stanowi istotną okoliczność w niniejszym postępowaniu, a do której Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w ogóle nie ustosunkował się. W dniu [...]D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wydał na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa decyzję Nr [...]utrzymującą w mocy decyzję organy I instancji. Organ odwoławczy przywołując przesłanki do wznowienia postępowania, zawarte w art. 145 § 1 kpa, uznał, iż w niniejszym postępowaniu żadna z nich nie zachodzi. Bez znaczenia jest w przedmiotowej sprawie termin rozpoczęcia robót budowlanych związanych z adaptacją werandy i wymianą okien, gdyż powyższe nie zmienia faktu, że prace te prowadzono samowolnie, bez zgody właściwego organu administracji państwowej, do czego zobowiązuje inwestora ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Również bez znaczenia dla sprawy, zdaniem organu, związanej z wnioskiem o wznowienie postępowania, pozostaje fakt uzyskania przez E.G. pozytywnej opinii konserwatorskiej odnośnie wymiany okien, gdyż nie można przywołanej wyżej okoliczności zaliczyć do tych, które jako nowe, nieznane wcześniej organowi, który wydał decyzję, byłyby istotne dla sprawy. Także wniosek o wyłączenie z postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz pracownika inspektoratu nie może stanowić przesłanki wznowienia postępowania, gdyż organ który wydał decyzję, nie podlega wyłączeniu z przedmiotowego postępowania, ponieważ w tym przypadku nie zachodzą okoliczności określone w art. 25 kpa uzasadniające wyłączenie organu administracji publicznej od załatwienia sprawy. Ponadto, organ odwoławczy stwierdzi, iż nieobecność A. G., współwłaściciela budynku przy ul. O. [...] w K., również nie stanowi przesłanki pozytywnej do wznowienia postępowania ponieważ to nie ta osoba występuje ze stosownym wnioskiem. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł E. G., domagając się wznowienia postępowania. Skarżący zarzucił organowi II instancji naruszenie prawa materialnego poprzez pozbawienie A. G. jako strony postępowania administracyjnego możności obrony swych praw i nie uznanie jego nieobecności jako przesłanki pozytywnej do wznowienia postępowania. Ponadto skarżący podniósł, iż organ II instancji w ogóle nie ustosunkował się do odwołania skarżącego i zupełnie pominął milczeniem zawarte w nim okoliczności dotyczące adaptacji werandy na kuchnię wobec zaistniałych uwarunkowań życiowych rodziny i choroby skarżącego. Oczywistym nadużyciem prawa, zdaniem skarżącego, jest również nie uwzględnienie przez organ I i II instancji przesłanek uzasadniających uchylenie lub zmianę decyzji administracyjnej, czy to ze względu na jej sprzeczność z zasadami współżycia społecznego, czy ze względu na zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Pełnomocnik skarżącego na rozprawie w dniu [...] cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Czynność procesowa skarżącego nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/, postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega umorzeniu. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło