II SA/Wr 1248/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA Julia Szczygielska (spr) Sędzia NSA del. do WSA Zygmunt Wiśniewski Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Protokolant: Katarzyna Grott po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. Sz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody W. z dnia [...], Nr [...] postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. 2 Uzasadnienie Wnioskiem z dnia 5 czerwca 2003 r. skarżąca E. Sz. zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję swą z dnia [...], Nr [...] odmawiającą wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody W. z dnia [...], Nr [...] o zatwierdzeniu projektu scalania gruntów wsi S. o ogólnym obszarze 1007.54 ha. Skarżąca stwierdziła, że wnosi o przewrócenie terminu do złożenia " ... odwołania ...,", gdyż znalazła nowych świadków w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że doręczenie pism stanowi czynność materialno-techniczną administracji o ogromnej doniosłości, tak z uwagi na obowiązywanie zasady pisemności w postępowaniu /art.14 & 1 k.p.a./, jak i skutki prawne jakie z doręczeniem wiążą przepisy prawa procesowego oraz prawa materialnego. Mając na uwadze powyższe, istotne jest w każdej sprawie prawidłowe ustalenie, czy doręczenie pisma miało miejsce i czy było ono skuteczne. Otóż zasadą jest w myśl art.42 & 1 kodeksu postępowania administracyjnego, że osobom fizycznym pisma doręcza się w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Z przepisu tego wynikają zatem dwie zasady doręczania pism osobom fizycznym, a mianowicie: * doręczanie pism adresatowi osobiście * określenie miejsca, gdzie doręczenie to ma nastąpić. Niesporne jest w niniejszej sprawie, że doręczenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], Nr [...], nastąpiło z zachowaniem przesłanek z cyt. wyżej art.42 & 1 k.p.a. , jako, że decyzja ta doręczona została skarżącej E. Sz. w dniu [...], czyli miało tu miejsce doręczenie właściwe. Oznacza to, że skoro doręczenie przedmiotowej decyzji było zgodne z art.42 & 1 k.p.a., to tym samym było ono skuteczne i miało ono miejsce w dniu 23 kwietnia 2003 r. Z akt sprawy wynika nadto, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], Nr [...] zawierała prawidłowe pouczenie, iż stronie służy na nią skarga Sygn.akt II SA/Wr 1248/03 3 bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Skargę na tę decyzje skarżąca wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego dopiero w dniu 5 czerwca 2003 r., czyli niewątpliwie z uchybieniem terminu, określonym w art.53 & 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/, zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, co oznacza, że cyt. wyżej ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie w niniejszej sprawie. E. Sz. składając w dniu 5 czerwca 2003 r. skargę na doręczoną Jej w dniu 23 kwietnia 2003 r. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], Nr [...], wniosła równocześnie o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadnienie przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia powyższej skargi, E. Sz. ograniczyła do stwierdzenia, że "... znalazła nowych świadków w sprawie ".. Podkreślić należy, że stosownie do przepisu art.87 & 2 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Oznacza to, że warunkiem przywrócenia przez Sąd terminu jest uprawdopodobnienie przez składającego wniosek, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, czyli uwiarygodnić swoją staranność. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie skarżąca E.Sz. nie uprawdopodobniła, że nie zawiniła opóźnieniu we wniesieniu skargi na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], Nr [...]. W konsekwencji stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez Jej winy. Sygn.akt II SA/Wr 1248/03 4 W świetle powyższych ustaleń, wniosek E. Sz. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], Nr [...], należało uznać za niezasadny, jako, że wniosek ten nie spełnia warunków wskazanych w cyt. wyżej art.87 & 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym Sąd odmówił E. Sz. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...], Nr [...] odmawiającą wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody W. z dnia [...], Nr [...] o zatwierdzeniu projektu scalania gruntów wsi S. o ogólnym obszarze 1007.54 ha.