II SA/Wr 127/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Pieszycach z dnia 27 stycznia 2011 r. nr IV/16/2011 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla rejonu Pieszyce Południe, Dolne, Bratoszów, Piskorzów postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Burmistrz Miasta Pieszyce w piśmie z dnia 21 lutego 2012 r., które wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu 24 lutego 2012 r. złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w związku z podjęciem prac planistycznych mających na celu zmianę skarżonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W piśmie z dnia 12 marca 2012 r., które wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu 14 marca 2012 r. Rada Miejska w Pieszycach oświadczyła, że zarzuty stawiane przez Wojewodę Dolnośląskiego w skardze uznaje za zasadne i podjęto już czynności zmierzające do jej uwzględnienia. Pełnomocnik organu nadzoru w piśmie z dnia 29 marca 2012 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 2 kwietnia 2012 r. wyraził zgodę na zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na zgodny wniosek stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 126 w zw. z art. 131 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. 2012 Nr 270), zwanej dalej p.p.s.a, sąd zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne na zgodny wniosek stron niniejszego postępowania. Ponadto Sąd stwierdził, że nie zachodzą przesłanki w wyniku których złożone wnioski zmierzają do obejścia prawa natomiast wydanie niniejszego postanowienia uważa się za celowe. Sąd zważył, że organy Gminy Pieszyce podjęły czynności zmierzające do uwzględnienia rozstrzygnięcia nadzorczego i tym samym ustosunkowania się do zarzutów stawianych w skardze. Należy stwierdzić, że w obecnym stanie prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego winno być zawieszone. Zgodnie z art. 129 oraz art. 130 § 1 p.p.s.a czas zawieszenia postępowania winien być nie krótszy niż trzy miesiące oraz nie dłuższy niż trzy lata, gdyż po tym czasie postępowanie będzie podlegało umorzeniu. Mając powyższe rozważania na uwadze należało orzec jak w sentencji postanowienia.