II SA/Wr 130/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (sprawozdawca) Sędzia WSA Władysław Kulon Protokolant: asystent sędziego Andżelika Abramowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi P. D. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oznaczonych części budynku hotelu oddala skargę w całości. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzją z dnia [...] r. Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. Nr [...], którą nakazano skarżącemu rozbiórkę oznaczonych części budynku hotelu przy ul. [...] we W., D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; zwana dalej "K.p.a.") oraz art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.; zwana dalej "Pr.bud."), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu 4 czerwca 2012 r. wpłynęła do organu nadzoru budowlanego skarga P. P. - właściciela budynku przy ul. [...] we W. na prowadzenie robót budowlanych związanych z budową budynku hotelu na terenie nieruchomości przy ul. [....] w sposób niezgodny z zatwierdzonym decyzją Prezydenta W. nr [...] z dnia 3 września 2010 r. projektem budowlanym, zmienionym decyzją Prezydenta W. Nr [...] z dnia 20 czerwca 2011 r. Wnioskodawca podniósł w niej, że nie została zachowana szerokość przejazdu bramowego we wznoszonym budynku. Wobec powyższego PINB wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych związanych z budową budynku hotelu przy ul. [...] we W., wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę oraz przepisach. W celu ustalenia stanu faktycznego organ przeprowadził w dniu 16 sierpnia 2012 r. dowód z oględzin prowadzonych robót budowlanych, w wyniku których doszedł do wniosku, że inwestor wykonuje roboty budowlane związane z budową budynku hotelu w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę udzielonym decyzją z dnia 3 września 2010 r. i zmienionym decyzją z dnia 20 czerwca 2011 r. W ocenie PINB powyższe miało być wynikiem zmian w elewacji budynku (rezygnacja z attyki, wykonanie dodatkowego rzędu okien w elewacji frontowej, rezygnacja z balkonów w narożach budynku na ostatnim poziomie okien, zmniejszenie szerokości bramy w elewacji frontowej i elewacji od podwórza), konstrukcji dachu i bryły oraz wprowadzeniem dodatkowej kondygnacji. W efekcie powyższego postanowieniem nr [...] z dnia 28 sierpnia 2012 r. organ pierwszej instancji wstrzymał prowadzone roboty budowlane oraz nakazał zabezpieczyć przed dostępem osób trzecich strefę objętą robotami budowlanymi. W wyniku zażalenia skarżącego postanowienie to zostało uchylone przez organ drugiej instancji postanowieniem Nr [...] z dnia 12 listopada 2012 r., którym przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez PINB. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie DWINB wskazał, że na chwilę jego wydania nie istniał żaden jednoznaczny dowód potwierdzający dokonanie przez inwestora odstąpienia, o którym mowa w przepisie art. 50 ust. 1 pkt 4 Pr. bud. i wiążącą się z nim zasadność wstrzymania prowadzonych robót budowlanych. Następnie pismem z dnia 21 sierpnia 2012 r. PINB zwrócił się do organu administracji architektoniczno-budowlanej z prośbą o udzielenie informacji o stanie prawnym pozwolenia na budowę budynku hotelu. W odpowiedzi w dniu 5 września 2012 r. przesłano decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia 27 czerwca 2012 r. zmieniającą pozwolenie na budowę wydane decyzją z dnia 3 września 2010 r. i zmienione decyzją z dnia 20 czerwca 2011 r. W dniu 18 września 2012 r. PINB przeprowadził ponownie dowód z oględzin nieruchomości. Wobec braku możliwości wejścia na wyższe poziomy budynku podczas oględzin organ w dniu 3 października 2012 r. przeprowadził w trybie art. 81 ust. 4 Pr. bud. kontrolę dotyczącą wykonywania robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę. W dniu 8 listopada 2012 r. PINB podjął ponowną próbę przeprowadzenia oględzin. Ani jednak inwestor ani jego pełnomocnik nie stawili się celem uczestnictwa w czynnościach dowodowych i nie udostępnili przedmiotu oględzin. Teren budowy był ogrodzony i zabezpieczony przed dostępem osób trzecich. W protokole z tej czynności określono jedynie zakres wykonanych robót na elewacji budynku. W dniu 11 stycznia 2013 r. PINB przeprowadził ponownie oględziny, w wyniku których ustalił, że stan zaawansowania robót budowlanych zmienił się w stosunku do oględzin przeprowadzonych w dniu 18 września 2012 r., jak również kontroli przeprowadzonej w dniu 3 października 2012 r. Roboty budowlane prowadzone są w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi - pracowników pracujących na przedmiotowej budowie oraz pieszych w obrębie pasa drogowego, a przy tym naruszają przepisy prawa. W efekcie ustaleń poczynionych podczas oględzin PINB postanowił właściwie określić przedmiot prowadzonego postępowania administracyjnego jako roboty budowlane związane z budową budynku hotelu przy ul. [...] we W., wykonywane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi oraz w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę oraz przepisach. Postanowieniem zaś nr [...] z dnia 24 stycznia 2013 r. organ wstrzymał prowadzone roboty budowlane wykonywane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi oraz istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach oraz nakazał zabezpieczyć przed dostępem osób trzecich strefę objętą robotami budowlanymi. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez inwestora z uchybieniem terminu do wniesienia zażalenia, co stwierdził DWINB postanowieniem nr [...] z dnia 22 marca 2013 r. PINB uznał ponadto, że w badanym przypadku zasadne jest wydanie dwóch decyzji częściowych - jednej w zakresie robót budowlanych wykonywanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi oraz istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach oraz odrębnej decyzji w części dotyczącej wykonywania robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Rozstrzygając sprawę w części dotyczącej robót wykonywanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi oraz istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach, PINB decyzją nr [...] z dnia 12 lutego 2013 r. nałożył na inwestora - celem doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem - obowiązek wykonania w terminie do dnia 28 lutego 2013 r. określonych czynności. Inwestor wniósł od tej decyzji odwołanie. W celu ustalenia natomiast, czy roboty budowlane związane z budową przedmiotowego hotelu wykonywane są w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, organ pierwszej instancji uznał za zasadne przeprowadzenie ponownych oględzin i wyznaczył ich termin na dzień 22 marca 2013 r. Ponadto, wezwał pismem z dnia 20 lutego 2013 r. B. L., sprawującego funkcję kierownika budowy, do osobistego stawienia się w dniu 20 marca 2013 r. w siedzibie PINB w celu złożenia zeznań w sprawie w charakterze świadka, w szczególności dotyczących zakresu wykonanych robót budowlanych. Pismem z dnia 15 marca 2013 r. (wpł. 18 marca 2013 r.) B. L. zwrócił się z prośbą o wyznaczenie innego terminu przesłuchania go w charakterze świadka z uwagi na jego nieobecność we W. do dnia 22 marca 2013 r. W dniu 20 marca 2013 r. świadek nie stawił się na przesłuchanie. Zaś w dniu 21 marca 2013 r. wpłynął wniosek inwestora o zmianę terminu czynności oględzin zaplanowanej na dzień 22 marca 2013 r. W związku z powyższym pismem oraz mając na uwadze, że zawsze przy uprzedzeniu inwestora o wyznaczonych czynnościach dowodowych na terenie budowanego obiektu nie dochodziło do przeprowadzenia czynności z uwagi na brak dostępu do wnętrza budynku, pracownicy PINB w dniu 21 marca 2013 r. przeprowadzili czynności mające na celu wyjaśnienie, czy budynek jest dostępny na dzień przed zapowiedzianym terminem oględzin. W tym dniu pracownicy weszli do budynku. Drzwi do niego od strony frontowej były otwarte, a w budynku przebywali pracownicy, którzy zwijali kable elektryczne. Stwierdzono również, że powyżej poziomu +12,96m wykonany został strop na całej długości i szerokości budowanego budynku. Wysokość w świetle 5 kondygnacji nadziemnej (mierzona od posadzki podłogowej do dolnej płaszczyzny stropu) wynosiła 2,63 m. Następnie wykonano 6 kondygnację nadziemną, która posiadała strop również na całej długości i szerokości budynku. Strop ten w części budynku stanowił stropodach - taras. Wysokość kondygnacji 6 (mierzona od posadzki podłogowej do dolnej płaszczyzny stropu) wynosiła 2,60 m. Następnie wykonano 7 kondygnację nadziemną, przekrytą stropodachem oraz dachem stromym na fragmentach (w narożach) budynku od strony frontowej. Wykonanie stropu nad 5 kondygnacją nadziemną (w poziomie ok. -15,85 m) na całej długości i szerokości budynku, a nad nią kolejnego stropu w poziomie ok. +18,93 m powoduje wykonanie dodatkowej, nieprojektowanej kondygnacji budynku. W poziomie 6 kondygnacji nadziemnej wykonana została konstrukcja z profili aluminiowych pod zabudowę ściankami. Biegi klatki schodowej poprowadzono do poziomu 7 kondygnacji nadziemnej (ok. +18,93 m). W dniu 22 marca 2013 r. pracownicy PINB podjęli ponowną próbę przeprowadzenia dowodu z oględzin, podczas których stawił się kierownik budowy B. L. oraz S. L. - członek zarządu Z. Sp. z o.o., będącej stroną postępowania. Kierownik budowy oświadczył, że nie posiada i nigdy nie posiadał kluczy do budynku przy ul. [...], ani też do biura budowy, stąd też nie może wpuścić na teren budowy pracowników PINB, jak też udostępnić dziennika budowy. Podstawy tej nie zmieniła obecność funkcjonariuszy policji, którzy na prośbę pracowników inspektoratu zjawili się przed budynkiem. Teren budowy, drzwi wejściowe do budynku oraz drzwi do biura budowy były zamknięte. Brak było możliwości wejścia do obiektu będącego przedmiotem oględzin. Inwestor podczas rozmowy telefonicznej oświadczył, że nie stawi się na oględziny i nikogo nie upoważni do przekazania kluczy. Pracownicy inspektoratu stwierdzili, że w elewacji frontowej w poziomie parteru osadzono zamiast jednego okna środkowego dwa okna przedzielone filarem w ścianie elewacyjnej. Skrajne okno od strony budynku nr 26 posiada inny podział niż projektowano. Balustrady w otworach elewacji frontowej posiadają inny sposób wykratowania, wyprofilowania i zdobień w stosunku do projektu budowlanego. Rura spustowa poprowadzona jest po elewacji frontowej. Następnie wobec niemożności przeprowadzenia oględzin wewnątrz budowanego budynku PINB uznał za zasadne przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków na okoliczność prowadzonych robót budowlanych. Pismami z dnia 27 marca 2013 r. wezwano M. M. sprawującego funkcję inspektora nadzoru inwestorskiego robót, pracowników inspektoratu, którzy byli wewnątrz obiektu, oraz ponownie B. L. do stawiennictwa w inspektoracie w dniu 25 kwietnia 2013 r. celem złożenia zeznań w charakterze świadka. Pismem z dnia 23 kwietnia 2013 r. M. M. zwrócił się o wyznaczenie innego terminu przesłuchania z uwagi na prowadzenie budowy poza W.. Pismem z dnia 22 kwietnia 2013 r. (wpł. 23 kwietnia 2013 r.) inwestor złożył wniosek o zmianę terminu czynności dowodowych z przesłuchania świadków z powodu zawiadomienia inwestora o przesłuchaniach bez zachowania terminu określonego w art. 79 § 1 K.p.a. W dniu 25 kwietnia 2013 r. w inspektoracie nie stawili się: M. M. i B. L.. Przesłuchano natomiast pracowników inspektoratu. Niezależnie od powyższego pismami z dnia 25 kwietnia 2013 r. wezwano ponownie uczestników procesu budowlanego oraz pracowników inspektoratu do stawienia się w siedzibie organu w nowym terminie, tj. w dniu 6 czerwca 2013 r., celem złożenia zeznań w charakterze świadka. O powyższym zawiadomiono strony postępowania pismem z dnia 25 kwietnia 2013 r. DWINB postanowieniem nr [...] z dnia 7 maja 2013 r. wezwał PINB do przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego poprzez dokonanie oględzin budowy budynku hotelu na okoliczność ustalenia ewentualnych nieprawidłowości przy wykonywaniu robót budowlanych mogących spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi oraz odstąpień od ustaleń i warunków określonych w przepisach, w terminie 21 dni od dnia doręczenia postanowienia. W związku z tym, pracownicy inspektoratu w dniu 3 czerwca 2013 r. stawili się przed budynkiem w celu przeprowadzenia dowodu z oględzin w uprzednio wyznaczonym terminie. Inwestor oraz kierownik budowy nie stawili się celem uczestniczenia w oględzinach. Wejście do budynku od strony frontowej, teren budowy od strony zaplecza i biuro budowy było zamknięte. W dniu 6 czerwca 2013 r. PINB przeprowadził dowody z przesłuchania świadków na okoliczność zakresu wykonanych robót. Przesłuchani zostali dwaj pracownicy inspektoratu, którzy w ramach czynności kontrolnych i wyjaśniających byli we wnętrzu budynku i posiadali informacje na temat zakresu wykonanych tam robót. Pomimo prawidłowego zawiadomienia, żadna ze stron nie wzięła udziału w przesłuchaniu. Pozostali dwaj świadkowie, tj. kierownik budowy i inspektor nadzoru inwestorskiego nie stawili się w celu złożenia zeznań. W toku przesłuchania świadek P. S. zeznał, że w dniu 21 marca 2013 r. był w budynku w ramach czynności służbowych. Świadek zeznał, że był na wszystkich kondygnacjach nadziemnych budynku oraz że powyżej poziomu +12,96m (na poziomie ok. +15,84) wykonano strop na całej długości i szerokości budynku, a nad nim kolejny strop również na całej długości i szerokości budynku, który w części budynku jest stropodachem a w zasadniczej części jest stropem wydzielającym kolejną kondygnację przykrytą stropodachem i dachem stromym na fragmentach budynku od strony frontowej. Zdaniem świadka budynek przy ul. [...] ma 7 kondygnacji nadziemnych. W poziomie 7 kondygnacji nadziemnej świadek nie stwierdził istnienia kotłowni, maszynowni, ani urządzeń klimatyzacyjnych. Świadek zeznał również, że dokonywał pomiaru wysokości 5 i 6 kondygnacji nadziemnej. Wysokość w świetle 5 kondygnacji nadziemnej (mierzona w świetle stropów) wynosiła 2,63 m. Wysokość 6 kondygnacji nadziemnej (mierzona w świetle stropów) wynosiła 2,60 m. Wskazał również, że na 5 i 6 kondygnacji nadziemnej budynku wykonane są stelaże aluminiowe pod zabudowę ściankami działowymi, a na 7 kondygnacji nadziemnej istnieją elementy konstrukcyjne: słupy żelbetowe oraz fragmenty ścian wewnętrznych wykonane z bloczków ceramicznych, częściowo otynkowane. Drugi z przesłuchanych świadków – A. F. zeznał, że w dniu 3 października 2012 r. był w budynku przy ul. [...] w ramach czynności kontrolnych na wszystkich kondygnacjach nadziemnych oraz na kondygnacji podziemnej. Świadek wskazał, że powyżej poziomu +12,96 m, na poziomie ok. +15,84, wykonano strop na całej długości i szerokości budynku. Nad tym stropem wykonano kolejny strop również na całej długości i szerokości budynku, który w części budynku jest stropodachem, a w znacznie większej części jest stropem wydzielającym kolejną kondygnację budynku. Ostatnia kondygnacja budynku przykryta jest stropodachem i dachem stromym przy ścianach szczytowych budynku od strony frontowej. Dodał również, że budynek ten posiada 7 kondygnacji nadziemnych. Wskazał ponadto, że osobiście wykonywał dalmierzem pomiary wysokości 5, 6 i 7 kondygnacji nadziemnej budynku. Wysokość w świetle 5 kondygnacji nadziemnej, mierzona w świetle stropów w stanie niewykończonym wynosi 2,66 m. Wysokość 6 kondygnacji nadziemnej, mierzona w świetle stropów w stanie surowym wynosi 2,63 m, a 7 kondygnacji nadziemnej wysokość wynosi 2,82 m mierzona również w świetle stropów w stanie niewykończonym. Postanowieniem nr [...] z dnia 4 lipca 2013 r. DWINB w związku z odwołaniem inwestora od decyzji PINB nr [...] z dnia 12 lutego 2013 r. ponowił wezwanie do przeprowadzenia oględzin przedmiotowej inwestycji. W związku z tym wezwaniem PINB pismem z dnia 12 lipca 2013 r. poinformował strony o wyznaczonym na dzień 9 sierpnia 2013 r. terminie oględzin i kontroli robót budowlanych wykonywanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi oraz w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę oraz przepisach. W dniu [...] r. PINB decyzją nr [...], rozstrzygając prowadzoną sprawę w części dotyczącej wykonywania robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę, nakazał inwestorowi sporządzenie i przedstawienie - w terminie 4 miesięcy od dnia kiedy rozstrzygnięcie w sprawie stanie się ostateczne - 3 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, obejmującego budynek hotelu wraz z przyłączami oraz z przebudową kolidujących instalacji zewnętrznych (dz. nr [...], AM 24, obręb S. M., cz. dz. nr [...]), lecz z wyłączeniem przyłączy: energetycznego dla obiektu, ciepłowniczego i teletechnicznego - uwzględniającego zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych. Pismem z dnia 24 lipca 2013 r. inwestor oświadczył, że nie jest możliwe przeprowadzenie czynności dowodowych w zaplanowanym na dzień 9 sierpnia 2013 r. w terminie z uwagi na jego pobyt w tym czasie na opłaconych wcześniej wakacjach. Dodał jednak, że gdyby nawet był we wskazanym terminie w Polsce, to nie dopuści do łamania prawa poprzez wykonanie oględzin przez organ, który z mocy prawa podlega wyłączeniu ze sprawy. Pismem zaś z dnia 25 lipca 2013 r. inwestor wniósł o uzupełnienie - na podstawie art. 111 K.p.a. – powyższej decyzji PINB nr [...] z dnia [...] r. o rozstrzygnięcie co do wyłączenia M. A. - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. od udziału w prowadzonym postępowaniu. Również pismem z dnia 25 lipca 2013 r. (data wpływu do DWINB - 5 sierpnia 2013 r.) inwestor wystąpił o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji PINB. W dniu 9 sierpnia 2013 r. o godz. 10:30 pracownicy PINB stawili się przed budynkiem przy ul. [...] celem przeprowadzenia dowodu z oględzin. Inwestor oraz kierownik budowy nie stawili się. Nie udostępniono zatem przedmiotu oględzin. Wejście do budynku od strony frontowej oraz od strony zaplecza budynku było zamknięte. Zamknięte było również biuro budowy. Brak było możliwości przeprowadzenia jakichkolwiek czynności dowodowych wewnątrz obiektu. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. DWINB uchylił decyzję PINB nr [...] z dnia [...] r. rozstrzygającą sprawę w części dotyczącej robót wykonywanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi oraz istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach i przekazał ją do ponownego rozpoznania przez organ instancji. W uzasadnieniu decyzji kasacyjnej wskazano, że postępowanie dowodowe nie zostało przeprowadzone w taki sposób, aby można było podjąć prawidłowe rozstrzygnięcie co do zakresu sprawy. Postanowieniem nr [...] z dnia 18 września 2013 r. PINB po rozpoznaniu wniosku inwestora odmówił uzupełnienia swojego rozstrzygnięcia nr [...] z dnia [...] r. Po uzyskaniu części dokumentacji dotyczącej sprawy w ramach, której wydano decyzję PINB nr [...] z dnia [...] r., zawierającej to rozstrzygnięcie, pismem z dnia 1 października 2013 r. DWINB zawiadomił o wszczęciu na wniosek inwestora postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji PINB. W dniu 5 listopada 2013 r. do DWINB wpłynęło natomiast odwołanie inwestora od ww. decyzji organu pierwszej instancji. W związku z powyższym postanowieniem nr [...] z dnia 12 listopada 2013 r. DWINB zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] r. Natomiast po rozpatrzeniu odwołania od decyzji z dnia [...] r., DWINB decyzją nr [...] z dnia [...] r. uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie określającym termin wykonania nałożonego obowiązku i ustalił nowy termin do dnia 30 kwietnia 2014 r., a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Na tą ostatnią decyzję P. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Mając na uwadze fakt, że ustąpiła przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania, działając w oparciu o przepis art. 97 § 2 K.p.a., DWINB postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. podjął zawieszone postępowanie. Następnie, decyzją nr [...] z dnia [...] r. umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wobec rozpoznania przez organ odwołania inwestora od decyzji z dnia [...] r. postępowanie prowadzone przez DWINB w przedmiocie stwierdzenia nieważności stało się bezprzedmiotowe. W kwestii zgodności z prawem powyższej decyzji PINB, a zatem i obarczenia jej wadami wymienionymi przez ustawodawcę w art. 156 § 1 K.p.a., organ wypowiedział się już bowiem ostateczną decyzją dnia [...] r. podjętą w trybie odwoławczym. W dniu 30 kwietnia 2014 r. do DWINB wpłynęło pismo inwestora z dnia 28 kwietnia 2014 r., w którym wniósł na podstawie art. 154 § 1 K.p.a. o zmianę powyższej decyzji z dnia [...] r. poprzez wydłużenie terminu na sporządzenie i przedłożenie projektu budowlanego zamiennego do 3 miesięcy od dnia prawomocnego orzeczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym wywołanym skargą na tą decyzję. Z podania wynika, że zostało ono złożone w związku z wniesieniem skargi oraz w związku z tym, że decyzja ta jest konsekwencją bezprawnych - w ocenie wnoszącego - działań PINB przynoszących mu straty finansowe. Pismem z dnia 29 maja 2014 r. DWINB zawiadomił, że z powyższego wniosku zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie zmiany decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] r. W konsekwencji postępowania decyzją nr [...] z dnia [...] r. DWINB odmówił zmiany swojej decyzji z dnia [...] r. Po rozpoznaniu odwołania inwestora Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] z dnia 30 października 2014 r. utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie z dnia 10 lipca 2014 r. W uzasadnieniu decyzji GINB wskazał, że decyzja nakazująca sporządzenie i przedstawienie projektu budowlanego zamiennego nie jest decyzją, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa w rozumieniu art. 154 § 1 K.p.a. Oznacza to, że w trybie określonym tym przepisem nie jest dopuszczalne uchylenie ani zmiana decyzji ostatecznej nakazującej przedłożenie projektu budowlanego zamiennego. W dniu 26 listopada 2014 r. do DWINB wpłynął ponowiony wniosek inwestora (pismo z dnia 21 listopada 2014 r.) o zmianę na podstawie art. 154 § 1 K.p.a. ostatecznej decyzji z dnia 5 grudnia 2013 r. W jego następstwie DWINB postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie. Mimo natomiast upływu terminu określonego w decyzji DWINB z dnia [...] r. na wykonanie określonego nią obowiązku, inwestor nie przedstawił wymaganego projektu budowlanego zamiennego. W konsekwencji decyzją z dnia [...] r. Nr [...] PINB – na podstawie art. 51 ust. 5 Pr. bud. - nakazał P.D., w zakresie robót wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, rozbiórkę następujących części budynku hotelu: żelbetowego stropu w zakresie części wykonanych między osiami budynku oznaczonymi w zatwierdzonym projekcie budowlanym stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę numerami 1 i 2 oraz 3 i 4, wykonanego na poziomie ok. + 15,84 m nad projektowanym stropem na poziomie + 12,96 m; żelbetowego stropu wykonanego nad projektowanym poziomem budynku + 15,84 m (za wyjątkiem części stropu stanowiącej stropodach - taras budynku); stolarki okiennej i drzwiowej wykonanej w otworach budynku od strony frontowej w pomieszczeniu projektowanej restauracji hotelu (na poziomie parteru budynku); balustrad wykonanych w otworach okiennych budynku (portfenetrach) od strony frontowej i tylnej (południowej) budynku oraz na tarasie (stropodachu) budynku; rury spustowej poprowadzonej na ścianie frontowej budynku. Decyzja z dnia [...] r. została zaskarżona przez inwestora. Odwołując się od tej decyzji, skarżący równocześnie wniósł o przywrócenie terminu na wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] r., utrzymanej w mocy w zasadniczej części decyzją z dnia [...] r. W odwołaniu zawarto również wniosek o zmianę decyzji DWINB z dnia [...] r. W związku z faktem, że w powyższym wniosku o zmianę decyzji inwestor nie wskazał podstawy prawnej swojego żądania, DWINB mając na uwadze fakt, że już dwukrotnie odmawiano zmiany decyzji, jednoznacznie przy tym wyjaśniając, iż niemożliwa jest zmiana przedmiotowej decyzji w trybie art. 154 K.p.a., przyjął, że podanie złożono na podstawie art. 155 K.p.a. W konsekwencji pismem z dnia 4 maja 2015 r. poinformowano o wszczęciu postępowania w sprawie zmiany w trybie art. 155 K.p.a. decyzji DWINB z dnia [...] r. W dniu 15 czerwca 2015 r. do DWINB wpłynęło pismo inwestora z dnia 12 czerwca 2015 r., którym doprecyzowuje swoje podanie z dnia 12 marca 2015 r. o zmianę w zakresie terminu decyzji, wskazując, że jego podstawą jest art. 154 K.p.a. W konsekwencji decyzją nr [...] z dnia [...] r. organ umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zmiany w trybie art. 155 K.p.a. decyzji DWINB z dnia [...] r., a po analizie złożonego podania o zmianę w trybie art. 154 K.p.a. powyższego rozstrzygnięcia postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany ostatecznej decyzji z dnia [...] r. W dniu 9 września 2015 r. inwestor złożył 4 egzemplarze dokumentacji technicznej pod nazwą zamienny projekt budowlany część architektoniczno-budowlana - projekt budowlany autorstwa mgr. inż. arch. P. L.. Natomiast wobec wniosku o przywrócenie terminu postanowieniem nr [...] z dnia 14 września 2015 r. DWINB zawiesił z urzędu postępowanie z odwołania inwestora od decyzji PINB z dnia [...] r., którą nakazano skarżącemu rozbiórkę oznaczonych części budynku hotelu, do czasu wydania ostatecznego rozstrzygnięcia co do wniosku o przywrócenie terminu na wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] r. W dalszej kolejności PINB postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. odmówił przywrócenia terminu na wykonanie obowiązku wynikającego z jego decyzji z dnia [...] r. Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy postanowieniem DWINB nr [...] z dnia [...] r. W konsekwencji postanowieniem nr [...] z dnia 11 grudnia 2015 r. organ drugiej instancji podjął zawieszone postępowanie z odwołania od decyzji z dnia 19 grudnia 2014 r. W takim stanie rzeczy rozpoznając odwołanie od decyzji PINB z dnia [...] r. Nr [...], DWINB stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana w trybie art. 51 ust. 5 Pr. bud. jest konsekwencją wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Pr. bud. decyzji z dnia [...] r., którą nakazano skarżącemu sporządzenie i przedstawienie, w terminie 4 miesięcy od dnia kiedy rozstrzygnięcie w sprawie stanie się ostateczne, 3 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, obejmującego budynek hotelu wraz z przyłączami, lecz z wyłączeniem przyłączy: energetycznego dla obiektu, ciepłowniczego i teletechnicznego - uwzględniającego zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych, utrzymanej w mocy w zasadniczej części decyzją nr [....] z dnia [...] r. (DWINB zmienił jedynie wyznaczony przez PINB termin). Zgodnie z zastosowaną procedurą po nałożeniu obowiązku w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 Pr. bud. i po uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę przez właściwy organ, należy wydać decyzję na podstawie art. 51 ust. 4 albo ust. 5 Pr. bud. Kwestią rozstrzyganą niniejszą decyzją, jak i decyzją organu pierwszej instancji, jest wyłącznie to, czy skarżący wypełnił ciążący na nim w następstwie decyzji PINB z dnia [...] r. i decyzji z dnia [...] r. obowiązek. Żadnego wpływu na to jakie rozstrzygnięcie powinien podjąć organ w związku z odwołaniem od decyzji z dnia [...] r. nie mogą mieć zarzuty zawarte w odwołaniu, w których kwestionuje się prawidłowość ustaleń co do tego, że budynek hotelu został wykonany z istotnymi odstąpieniami od projektu, o których mowa w art. 36a ust. 5 Pr. bud., i na czym te odstąpienia polegały. Sprawę tę rozstrzygnięto już ostatecznie decyzją DWINB nr [...] z dnia [...] r. i co więcej stanowisko organu w tej kwestii zostało podzielone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 7 listopada 2014 r. (sygn. akt II SA/Wr 84/14; na chwilę obecną nieprawomocnym). Argumentacja odwołania w zasadzie do takich zarzutów się natomiast sprowadza. Przechodząc natomiast do istoty sprawy, DWINB stwierdził, że zobowiązany nie wykonał obowiązku. Co istotne dokumentacja, którą złożono w siedzibie organu po upływie blisko 1,5 roku od kiedy minął termin wyznaczony powyższa decyzją, nie stanowi projektu budowlanego zamiennego dla przedmiotowej inwestycji. Obejmuje ona bowiem tylko część architektoniczno-budowlaną. Tymczasem projekt budowlany zamienny nie jest uzupełnieniem projektu pierwotnego, lecz wchodzi w miejsce dotychczasowego projektu pierwotnego, co oznacza, że w obrocie prawnym nie mogą istnieć równolegle dwa projekty dotyczące tej samej inwestycji: pierwotny i zamienny. Skoro więc projekt budowlany powinien - zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 1 i 2 Pr. bud. - zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu odpowiadający wymogom szczegółowo wskazanym w tym przepisie, a także odpowiedni projekt architektoniczno-budowlany, to taki też winien być zakres projektu zamiennego. Ponadto projekt budowlany zamienny winien być sporządzony zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r. poz. 462 ze zm.). W takim stanie rzeczy zasadność zastosowania wyżej powołanego przepisu art. 51 ust. 5 P. bud. nie może budzić żadnych wątpliwości. Mając na uwadze argumentację odwołania co do niezawinienia przez skarżącego uchybienia terminu do dokonania czynności, DWINB zauważył, że skarżący wskazał, iż termin na przedłożenie projektu budowlanego zamiennego określony do dnia 30 kwietnia 2014 r. był nierealny i przez to uniemożliwił jego przygotowanie oraz że w terminie tym nie uzyskał uzgodnienia projektu Powiatowego Inspektora Sanitarno-Epidemiologicznego we W.. Podane okoliczności – zdaniem organu - w żaden sposób nie uprawdopodabniają jednak braku winy skarżącego w niedochowaniu terminu, a przeciwnie wskazują na niedbalstwo oraz brak woli co do wypełnienia nałożonego obowiązku. Jeżeli dokumentacja projektowa wymaga uzgodnienia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych to podlega ona uzgodnieniu przez PPIS lub uprawnionego rzeczoznawcę do spraw sanitarnohigienicznych. Powyższe wynika z regulacji zawartych w ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz przepisów wykonawczych, tj. rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie rzeczoznawców do spraw sanitarnohigienicznych. Inwestor nie był zatem uzależniony od zajęcia stanowiska przez podany we wniosku organ, lecz miał wybór w tym zakresie. Mógł zatem przed upływem terminu na wykonanie obowiązku, tak aby obowiązek wykonać w terminie, wystąpić o uzgodnienie do PPIS lub rzeczoznawcy. Tymczasem skarżący wystąpił do PPIS o uzgodnienie dopiero po przeszło pół roku od kiedy upłynął termin na wykonanie obowiązku. W takim przypadku oczywiste jest, że inwestor nie mógł dotrzymać terminu, ale z własnej winy, a nie na skutek okoliczności niezależnych od niego. Powyższej oceny nie można zmienić w świetle okoliczności, na które powołuje się skarżący poprzez przedłożenie do akt sprawy pisma P. L. z dnia 9 listopada 2015 r., gdzie podnoszone jest, że inwestor występował do rzeczoznawców do spraw sanitarnohigienicznych, ale ci go zwodzili przez co jedynym wyjściem było wystąpienie do PPIS. Z pisma wynika bowiem, że rzeczoznawcy, do których się zwracano, nie chcieli uzgodnić projektu ze względu na niezgodne z prawem rozwiązania w nim zawarte. Ta okoliczność połączona z faktem, że opinia sanitarna dla inwestycji z dnia 22 stycznia 2015 r. wydana przez PPIS nie została zaakceptowana przez inwestora (kwestionuje jej ustalenia) wskazuje wyłącznie na to, że inwestor nie przyjmuje do wiadomości, iż rozwiązania które przewidział nie odpowiadają przepisom. Jak zauważył ponadto DWINB, inwestor na wykonanie nałożonego obowiązku miał ponad 4 miesiące. To okres wystarczający dla podmiotu, który podszedłby niezwłocznie do jego wykonania. Jest to oczywiste chociażby w świetle faktu, że po wystąpieniu inwestora PPIS wydał opinię sanitarną w ciągu 2 miesięcy, przy czym wniosek inwestora o opinie był uzupełniany. Inwestor, gdyby o uzgodnienie wystąpił niezwłocznie, miałby więc jeszcze ponad 2 miesiące na sporządzenie i przedłożenie projektu. Uzyskanie uzgodnienia od rzeczoznawcy nie zabiera więcej czasu i też dawało możliwość wykonania obowiązku. Skoro inwestor w sposób nieusprawiedliwiony nie wykonał ciążącego na nim obowiązku, należało na niego w ramach toczącego się postępowania wydać decyzję w zakresie robót wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę nakazującą mu zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Co do przedmiotowej budowy nie jest możliwe nakazanie zaniechania dalszych robót budowlanych, gdyż wiązałoby się to z utrwaleniem stanu istniejącego, czyli zalegalizowaniem wykonanych bez zgody właściwego organu istotnych zmian w stosunku do pozwolenia na budowę. W tym również tych zmian, które wymagają, a nie uzyskały pozytywnego stanowiska organu konserwatorskiego oraz zmian, które nie zostały zaopiniowane przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Jedyną możliwością prawną zalegalizowania wykonanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń określonych w pozwoleniu na budowę robót budowlanych jest ich akceptacja przez organ nadzoru budowlanego poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego obejmującego wykonane w trakcie robót budowlanych zmiany. Nie sposób również nakazać inwestorowi rozbiórki całości obiektu, gdyż prowadziłoby to do rozbiórki również tej części obiektu, która powstała zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę. Nie jest także możliwe wydanie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, gdyż przedmiotowa inwestycja dotyczy budowy (wzniesienia) obiektu budowlanego, a nie jego przebudowy, nadbudowy bądź rozbudowy. W takim stanie rzeczy wobec jednoznaczność przepisu, który mówi, że w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Pr. bud., konieczne było nakazanie inwestorowi rozbiórkę części obiektu budowlanego wykonanych w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę, tj. dotyczących elewacji budynku i dopuszczonej projektem liczby kondygnacji. Jednocześnie organ wyjaśnił, mając na uwadze twierdzenie skarżącego, że nakaz powinien określać sposób, kolejność oraz technologię w jakiej mają być prowadzone roboty rozbiórkowe, że tego typu uszczegółowienie nie jest dopuszczalne wobec brzmienia art. 51 ust. 5 Pr. bud. Nie daje on bowiem organowi nadzoru budowlanego kompetencji do ograniczania inwestora w zakresie wyboru metodologii wykonania rozbiórki. Ponadto, w świetle obowiązującej regulacji powyższe roboty wykonać należy pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane. Informację o tym zawarł PINB w swojej decyzji. Odnosząc się natomiast do pozostałej argumentacji odwołania, DWINB stwierdził, że w toku postępowania przed organem pierwszej instancji brak było takiego naruszenia przepisów procedury administracyjnej, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Bezzasadne jest twierdzenie skarżącego jakoby P. S. pełniący funkcję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. miał podlegać z mocy prawa wyłączeniu od załatwienia badanej sprawy. Z uwagi na ustrojową i procesową pozycję piastun funkcji monokratycznego organu administracji publicznej podlega wyłączeniu zgodnie z przepisami o wyłączeniu organu w postępowaniu administracyjnym, a nie o wyłączeniu pracowników organu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2013 r.). Zgodnie natomiast z art. 25 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej podlega wyłączeniu od spraw dotyczących interesów majątkowych: 1) jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach małżeństwa, pokrewieństwa, powinowactwa, przysposobienia opieki lub kurateli, 2) oraz od załatwienia spraw dotyczących interesów majątkowych osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia lub osób pozostających z nim w stosunkach małżeństwa, pokrewieństwa, powinowactwa, przysposobienia, opieki i kurateli. W badanym przypadku nie mamy do czynienia z żadną z wymienionych sytuacji. Skarżący powołuje się natomiast na okoliczności dotyczące wyłączenia pracownika organu (wskazuje na treść art. 24 K.p.a.), które z powodów powyższych nie mają przełożenia na niniejszy przypadek. Marginalnie wskazano, że P. S. nie jest osobą, która osobiście wydawała zaskarżone rozstrzygnięcie. Zostało ono bowiem wydane z upoważnienia PINB przez A. L. pełniącą funkcję zastępcy PINB. W skardze na powyższą decyzję P. D. zarzucił naruszenie: 1. art. 51 ust. 5 Pr. bud. wyrażającym się w tym, że zaskarżona decyzja opiera się wyłącznie na tym, że inwestor nie wykonał w terminie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 3 Pr. bud., tj. obowiązku określonego decyzją PINB z dnia [...] r., podczas gdy decyzja ta jest nieważna z mocy prawa i nie może rodzić żadnych konsekwencji dla inwestora; 2. art. 24 § 1 pkt 4 w zw. z art. 7 i art. 8 K.p.a wyrażającym się w tym, że organ drugiej instancji nie zastosował powyższego przepisu i stwierdził brak możliwości jego zastosowania, podzielając tym samym argumentację PINB, podczas gdy organ administracyjny rozpoznając wniosek o wyłączenie P. S. jako pełniącego funkcję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. obowiązany był także do zbadania zaistnienia przesłanek z art. 24 K.p.a., czego nie uczynił, w następstwie czego decyzja pierwszej instancji została wydana przez organ nieuprawniony podlegający wyłączeniu z mocy prawa; 3. art. 36a ust. 1 i ust. 5 Pr. bud. w zw. z § 3 pkt 16 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (zwane dalej "rozp. techn.") wyrażające się w przyjęciu przez organ wydający zaskarżoną decyzję, że inwestor wprowadził istotne zmiany w obiekcie budowlanym względem rozwiązań przyjętych w decyzji o pozwoleniu na budowę, podczas gdy takie stwierdzenie nie potwierdza zgromadzony materiał dowodowy; organy stwierdziły, że inwestor dokonał istotnych zmian w budowie obiektu hotelowego wyłącznie na podstawie zeznań świadków, podczas gdy już sam brak dokonania przez projektanta kwalifikacji popełnionego odstąpienia wskazuje na naruszenie ust. 5 i 6 art. 36a Pr. bud.; organ ustalając, że doszło do istotnego odstąpienia od projektu budowlanego, oparł się wyłącznie na jego fragmencie części rysunkowej, pomijając część opisową, która - jak sam stwierdził - jest niespójna i nieszczegółowa; 4. art. 51 ust. 5 Pr. bud. w zw. z art. 58 K.p.a. wyrażającym się w tym, że organ utrzymujący w mocy decyzję organu pierwszej instancji przyjął, że inwestor miał możliwość wykonania obowiązku określonego decyzją z dnia [...] r. w terminie do 30 kwietnia 2014 r., podczas gdy stwierdzenie powyższe nie jest zgodne ze stanem faktycznym; 5. art. 51 ust. 5 Pr. bud. w zw. z art. 269 K.p.a. wyrażające się w orzeczeniu przez organ obowiązku rozbiórki poszczególnych części obiektu budowlanego, podczas gdy decyzja organu podjęta w oparciu o przepis art. 51 ust. 5 Pr. bud. ma charakter decyzji uznaniowej i organ miał możliwość nieobciążania inwestora powyższym obowiązkiem, co jest zasadne w okolicznościach niniejszej sprawy, a mianowicie, że decyzja nakładająca obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego nie jest prawomocna. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie wydania z naruszeniem prawa zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, względnie uchylenie obu decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono ponadto, że: Ad. naruszenia art. 51 ust. 5 Pr. bud.: Wspomniany w art. 50 ust. 4 Pr. bud. termin 2 miesięcy jest okresem, w którym organ nadzoru budowlanego powinien przeprowadzić niezbędne postępowanie wyjaśniające i ewentualnie wdrożyć postępowanie naprawcze. Bezskuteczny upływ tego terminu (tzn. niewydanie odpowiedniej decyzji) oznacza, że ustaje zakaz prowadzenia robót budowlanych. W takiej sytuacji nie jest już możliwe wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 (wyrok NSA z dnia 22 czerwca 1999 r., sygn. akt IV SA 1031/97, LEX nr 47293). W poznawanej sprawie brak jest podstawy prawnej do wydania przez PINB decyzji z dnia [...] r. w przedmiocie nałożenia na inwestora obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, ponieważ podstawę prawną tej decyzji stanowił art. 51 ust. 1 pkt 3 Pr. bud. Decyzja ta została wydana po upływie ponad 6 miesięcy od dnia wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, tj. postanowienia PINB Nr [...] z dnia [...] r. Nie dochowano 2-miesięcznego terminu określonego w art. 50 ust. 4 Pr. bud. W ocenie skarżącego skoro nie było możliwe wydanie decyzji Nr [...], to oczywistym jest, że upada także decyzja DWINB z dnia [...] r. utrzymująca powyższą decyzję w mocy. Jednocześnie skarżący wskazał, że w dniu 21 stycznia 2016 r. skierował wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Nr [...], ponieważ poprzednio złożony wniosek z dnia 25 lipca 2013 r. (data wpływu do DWINB - 5 sierpnia 2013 r.) nie został rozpoznany merytorycznie. Decyzją Nr [...] z dnia [...] r. DWINB umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Nr [...], ponieważ w kwestii zgodności z prawem decyzji Nr [...] organ wypowiedział się już ostateczną decyzją z dnia [...] r. podjętą w trybie odwoławczym. W ugruntowanym orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że umorzenie postępowania w sprawie nieważności decyzji administracyjnej nie tworzy stanu rei iudicata i samo przez się nie stanowi przeszkody do jego wszczęcia w przyszłości (wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 maja 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1885/05). Ewentualna późniejsza odmowa wszczęcia postępowania nieważnościowego co do tej samej decyzji administracyjnej nie będzie zatem mogła być uzasadniona wyłącznie wskazaniem na jego uprzednie umorzenie. Organ będzie musiał wykazać istnienie tudzież trwanie okoliczności determinujących niedopuszczalność żądanych czynności jurysdykcyjnych (dowód: wniosek z dnia 21 stycznia 2016 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Nr [...]). Ad. naruszenia art. 24 § 1 pkt 4 K.p.a.: W rozpoznawanej sprawie okolicznością bezsporną jest, że w chwili obecnej P. S. pełni funkcję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W.. Podobnie, bezspornym jest, że P. S. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] został wyłączony od udziału w postępowaniu, ponieważ jako ówczesny pracownik PINB złożył zeznania w niniejszej sprawie w charakterze świadka. Na dzień wydania zaskarżonej decyzji mamy zatem do czynienia z taką sytuacją, że postępowanie administracyjne prowadzone jest przez PINB dla Miasta W. (w osobie P. S.), pomimo tego, że jego zeznania stanowiły jeden z podstawowych dowód wydania decyzji o nakazanie przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. W ocenie skarżącego taka sytuacja stanowi oczywiste naruszenie zasady praworządności i zasady zaufania obywateli do organów Państwa Polskiego. Do wyłączenia P. S. winny mieć zastosowanie zarówno przepisy art. 25 jak i przepisy art. 24 K.p.a. Brak rozważenia, czy w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione przesłanki z art. 24 § 1 K.p.a., pozbawia w istocie inwestora prawa do bezstronnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Przesłanki z art. 25 K.p.a nie regulują bowiem sytuacji, gdy osoba pełniącej funkcje organu występowała w postępowaniu w charakterze świadka. W sytuacji wystąpienia przesłanki z art. 24 § 1 pkt 4 K.p.a. pracownik organu lub osoba pełniąca funkcje organu podlega wyłączeniu z mocy prawa. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została wydana przez organ podlegający wyłączeniu z mocy prawa, tj. przez organ nieuprawniony. Ad. naruszenie art. 36a ust. 1 i ust. 5 Pr. bud.: W ocenie skarżącego twierdzenia organu, że inwestor wprowadził zmiany w zakresie względem rozwiązań przyjętych w zatwierdzonych projektach budowlanych co do wyglądu zewnętrznego budynku (elewacji budynku) i liczby kondygnacji, nie zasługują na uwzględnienia, a nadto są sprzeczne ze stanem faktycznym i zgromadzony materiałem dowodowym. W ocenie skarżącego w sprawie nie doszło do istotnego odstępstwa od projektu budowlanego, albowiem inwestor nie wykonał ani nie wykonuje żadnych robót budowlanych dotyczących zmiany zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu, zmiany charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, zmiany w zakresie dotyczącym zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części czy też zmian ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z części rysunkowej projektu w sposób jednoznaczny wynika, że budynek ma posiadać 7 kondygnacji, przy czym na poziomie pięciu kondygnacji mają istnieć balkony. Ostatnia kondygnacja budynku stanowi poddasze, gdzie od strony frontowej ma istnieć trzyskrzydłowe, półokrągłe okno. Pierwsza kondygnacja budynku ma zostać przeznaczona m.in. na restaurację. Nie sposób podzielić stwierdzenia organu, że spocznik klatki schodowej na poziomie +15,84 określony w projekcie budowlanym nie stanowił kondygnacji budynku, albowiem strop na poziomie +15,84 stanowił jedynie podest klatki schodowej. W ocenie skarżącego strop na poziomie +15,84 określony w projekcie budowlanym stanowił kondygnację a zatem wykonanie przez inwestora stropu na całej długości i szerokości budynku na poziomie +15,84 nie stanowiło żadnego istotnego odstępstwa. Strop na poziomie +15,84 i tak był przewidziany w projekcie budowlanym, a inwestor jedynie ten strop przesunął nie zmieniając jego wymiarów. Wykonane prace nie wpłynęły na parametry obiektu budowlanego, tj. kubaturę, powierzchnię zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji. Jak podkreślił skarżący, z definicji "kondygnacji" zawartej w § 3 pkt 16 rozp.techn. nie wynika, że wyłącznie fragment przestrzeni "pozamykanej" stropami stanowi kondygnację. Kondygnacją może być także fragment powierzchni "częściowo otwartej" i taka właśnie została przewidziana w projekcie budowlanym. W projekcie wskazano, że przestrzeń w budynku określona stropem na poziomie +15,84 została częściowo otwarta na niższą kondygnację, ale nadal była to kondygnacja. Zdaniem skarżącego nie dokonał on również istotnych odstępstw od projektu budowlanego w zakresie elewacji, wyglądu zewnętrznego budynku. Dwa okna przedzielone filarem w ścianie elewacyjnej budynku były wyłącznie rozwiązaniem tymczasowym. Okno to nie było "oknem docelowym", a inwestor zamontował je ze względów technologicznych tj. aby zabezpieczyć wnętrze budynku. Przedmiotowy budynek nie został oddany do użytkowania, a zatem nie jest wiadomym jakie okno istnieje lub będzie istniało w momencie odbioru budynku przez organ nadzoru budowlanego. PINB nie podjął żądnych działań, aby ustalić, czy na dzień wydawania decyzji w ścianie elewacyjnej budynku istniały dwa okna, czy też istniało jedno okno środkowe. Odnosząc się zaś do wyglądu balustrad w otworach elewacyjnych budynku, ich wyratowania, wyprofilowania i zdobień, a także rury spustowej poprowadzonej po elewacji frontowej, skarżący wskazał, że są to niezwykle drobne zmiany, które nie powodują zmiany ogólnego wyglądu zewnętrznego budynku i z pewnością nie mogą zostać zinterpretowane jako istotne odstępstwa od projektu. Wyratowanie, wyprofilowanie i zdobienia w otworach elewacji budynku nie spowodowały zaistnienia żadnej z przesłanki określonej art. 36a ust. 5 Pr. bud. Pomimo tych niewielkich zmian budynek hotelowy nadal komponuje się z otoczeniem, a w szczególności z sąsiednimi budynkami. Organ administracji publicznej wydając zaskarżoną decyzję i stwierdzając, że doszło do istotnych odstępstw oparł się wyłącznie na zeznania świadków (pracowników Inspektoratu Nadzoru Budowlanego). Organ pominął całkowicie, a przynajmniej nie odniósł się do rysunków (rzutów) stanowiących załączniki do decyzji o pozwoleniu na budowę. Okoliczność ta jest o tyle istotna, że organ sam wskazał, iż projekt budowlany jest niespójny i mało szczegółowy. Skoro zatem PINB dostrzegł niejasności w projekcie budowlanym, który to dokument stanowił fundamentalny dowód w sprawie, to obowiązany był te niejasności, nieścisłości wyjaśnić. Nieścisłości w projekcie budowlanym zostały tymczasem zinterpretowane na niekorzyść inwestora. Ponadto PINB dokonał rozstrzygnięcia na podstawie fragmentu projektu budowlanego, tj. wybranych przez siebie fragmentów części rysunkowej, pomijając całość projektu (jego część opisywaną i całość części rysunkowej). W ocenie skarżącego, aby stwierdzić, czy w sprawie mamy do czynienia z istotnymi odstępstwami, koniecznym było przeprowadzenie dowodu z opinii ekspertów i biegłych. Nie sposób było opierać rozstrzygnięcia wyłącznie w oparciu o zeznania świadków, tym bardziej, że obiektywność zeznań świadków P. S. i A. F. jest co najmniej wątpliwa, zwłaszcza w aspekcie to, że w momencie składania zeznań byli oni podwładnymi M. A. pełniącego funkcje Inspektora Nadzoru Budowlanego, z którym inwestor jest w oczywistym konflikcie. Ad. naruszenia art. 51 ust. 5 Pr. bud w zw. z art. 58 K.p.a.: W ocenie skarżącego rozpoznając niniejszą skargę należy także zwrócić uwagę na fakt, że inwestor nie był w stanie przedłożyć projektu budowlanego zamiennego w określonym terminie. Taka sytuacja istnieje nadal i nie jest to okoliczność zawiniona przez skarżącego. Inwestor zlecił przygotowanie projektu budowlanego zamiennego w styczniu 2014 r., podczas gdy ostateczna decyzja administracyjna określająca termin do przedłożenia projektu została doręczona skarżącemu w dniu 12 grudnia 2013 r. Ponadto, projekt do dnia dzisiejszego nie został wykonany na skutek braku zaopiniowania przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W.. Opinia sanitarna została wydana dopiero w dniu 22 stycznia 2015 r., lecz z powodu tego, że zawierała zastrzeżenia skarżący zmuszony był odwołać się od niej. Organ wydający zaskarżoną decyzję zadaje się nie uwzględniać powyższego, przyjmując jedynie, że w dniu 22 stycznia 2015 r. opinia sanitarna została wydana. Nie ulega wątpliwości, że skarżący uprawdopodobnił wystąpienie przeszkody, która uniemożliwiła mu na przedłożenie projektu budowlanego zamiennego w terminie do 30 kwietnia 2014 r., która to przeszkoda powstała bez jego winy. Ad. naruszenie art. 51 ust. 5 Pr. bud. w zw. z art. 269 K.p.a.: W ocenie inwestora zaskarżona decyzja została wydana co najmniej przedwcześnie. DWINB winien wziąć pod uwagę przy jej wydawaniu, że decyzja nakładająca obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego nie jest prawomocna. Skarżący skierował skargę kasacyjną do NSA od wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 7 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 84/14 wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji DWINB Nr [...] i poprzedzającej ją decyzji PINB Nr [...], powołując się na nowe okoliczności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1006 ze zm.) sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwana dalej "P.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie doszło do naruszenia prawa o jakim mowa w powołanym art. 145 § 1 P.p.s.a. Materialnoprawną podstawę podjętych w niniejszej sprawie decyzji stanowią przepisy Pr. bud. Zgodnie z art. 50 ust. 1 Pr. bud. w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych należy (art. 50 ust. 2 Pr.bud.): 1) podać przyczynę wstrzymania robót; 2) ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych można nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz (art. 50 ust. 3 Pr. bud.). Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, chyba że w tym terminie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1 (art. 50 ust. 4 Pr. bud.). W niniejszej sprawie ostateczne postanowienie nr [..] na podstawie powołanego wyżej art. 51 ust. 1 Pr. bud. zostało wydane w dniu z dnia [...] r. PINB wstrzymał nim prowadzone roboty budowlane wykonywane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi oraz istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach oraz nakazujące na czas wstrzymania prac budowlanych zabezpieczenie przed dostępem osób trzecich strefy objętej robotami budowlanymi. Zgodnie z art. 51 ust. 1 Pr. bud. przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. W przypadku istotnego odstąpienia od projektu budowlanego z naruszeniem art. 36a ust. 1a, przepisy ust. 1 pkt 3 oraz ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio (art. 51 ust. 1a Pr. bud.). Jak wynika z akt sprawy organ pierwszej instancji wszczął postępowanie (zawiadomienie precyzujące zakres sprawy z dnia 23 stycznia 2013 r.) w sprawie robót budowlanych związanych z budową budynku hotelu przy ul. [...] we W. wykonywanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi oraz w sposób istotnie odbiegających od warunków określonych w pozwoleniu na budowę oraz przepisach. Ponieważ jednak kwestie dotyczące wykonywania robót budowlanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi oraz istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach zostały rozstrzygnięte odrębnymi aktami (decyzja PINB nr [...] z dnia [...] r. oraz DWINB nr ), w niniejszej sprawie przedmiotem oceny są jedynie decyzje rozstrzygające o kwestii dotyczącej wykonywania robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę (decyzja Prezydenta W. z dnia [...] r. nr [...] oraz decyzje ją zmieniające). Decyzją z dnia [...] r., podjętą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 36a Pr. bud., organ pierwszej instancji nakazał inwestorowi sporządzenie i przedstawienie - w terminie 4 miesięcy od dnia kiedy rozstrzygnięcie w sprawie stanie się ostateczne - 3 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, obejmującego budynek hotelu wraz z przyłączami oraz z przebudową kolidujących instalacji zewnętrznych, lecz z wyłączeniem przyłączy: energetycznego dla obiektu, ciepłowniczego i teletechnicznego - uwzględniającego zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych. Decyzja powyższa została utrzymana w mocy przez DWINB na mocy decyzji z dnia [...] r. (poza uchyleniem jej w zakresie określającym termin wykonania nałożonego obowiązku i ustaleniem nowego terminu do dnia 30 kwietnia 2014 r.). Istotne jest również, że wyrokiem z dnia 7 listopada 2014 r. (sygn. akt II SA/Wr 84/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę P. D. na powyższą decyzję organu drugiej instancji, zaś Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od tego wyroku (wyrok z dnia 4 listopada 2016 r. sygn. akt II OSK 558/15). Oznacza to, że zarówno zarzuty naruszenia art. 51 ust. 5 Pr. bud. jak i argumentacja odnosząca się do poprawności decyzji z dnia [...] r. nie mogły podlegać ocenie Sądu w tym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Kontroli podlegała bowiem tylko i wyłącznie – jak słusznie wskazał organ drugiej instancji – kwestia wykonania określonego nią obowiązku. Poza oceną Sądu pozostaje również zarzut naruszenia art. 36a ust. 1 i ust. 5 Pr. bud. w zw. z § 3 pkt 16 rozp. techn. i kwestia, czy w sprawie doszło do istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Te zagadnienia również zostały przesądzone w prawomocnej decyzji z dnia 5 grudnia 2013 r. Zgodnie z art. 51 ust. 3 Pr. bud. po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję: 1) o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo 2) w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (art. 51 ust. 4 Pr. bud.). W przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (art. 51 ust. 5 Pr. bud.). Z tą ostatnią sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Mimo upływu terminu określonego w decyzji z dnia [...] r., skarżący nie wykonał nałożonego obowiązku, tj. nie przedstawił projektu budowlanego zamiennego. Konsekwencją tego musiało być zatem podjęcie decyzji na podstawie art. 51 ust. 5 Pr. bud. o nakazaniu inwestorowi rozbiórki części budynku hotelu wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Należy w tym miejscu podkreślić, że bezpodstawne i nieznajdujące potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym są twierdzenia skarżącego, że próbował wykonać nałożony obowiązek. Przede wszystkim skarżący kwestionuje sam fakt odstąpienia od warunków określonych w pozwoleniu na budowę, co już wskazuje, iż nie miał zamiaru wykonać nałożonego obowiązku. Ponadto w toku postępowania dawał wyraźnie do zrozumienia, że nie zamierza dopuścić do przeprowadzenia oględzin, o czym świadczy chociażby treść pisma z dnia 24 lipca 2013 r., w którym oświadczył, że nie dopuści do łamania prawa poprzez wykonanie oględzin przez organ, który z mocy prawa podlega wyłączeniu ze sprawy. Potwierdza to również postawa skarżącego, który uniemożliwiał przeprowadzenie oględzin na nieruchomości objętej robotami inwestycyjnymi. W celu ustalenia stanu faktycznego organowi udało się przeprowadzić dowód z oględzin prowadzonych robót budowlanych w dniu 16 sierpnia 2012 r., w wyniku których stwierdzono, że inwestor wykonuje roboty budowlane związane z budową budynku hotelu w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, oraz w dniu 11 stycznia 2013 r. Przeprowadzenie kolejnych oględzin spotkało się już z odmową skarżącego. Próbę taką podjęto w dniach: 1) 18 września 2012 r. – wobec braku możliwości wejścia na wyższe poziomy budynku podczas tych oględzin organ w dniu 3 października 2012 r. przeprowadził kontrolę robót budowlanych związanych z budową budynku hotelu; 2) 8 listopada 2012 r. - ani inwestor ani jego pełnomocnik nie stawili się celem uczestnictwa w czynnościach dowodowych i nie udostępnili przedmiotu oględzin. Teren budowy był ogrodzony i zabezpieczony przed dostępem osób trzecich. W protokole spisanym na okoliczność powyższej czynności dowodowej określono jedynie zakres wykonanych robót na elewacji budynku; 3) 22 marca 2013 r., podczas których stawił się kierownik budowy i oświadczył, że nie posiada i nigdy nie posiadał kluczy do budynku, ani też do biura budowy, stąd też nie może wpuścić na teren budowy pracowników PINB, jak też udostępnić dziennika budowy. Podstawy tej nie zmieniła obecność funkcjonariuszy policji, którzy na prośbę pracowników inspektoratu zjawili się przed budynkiem. Teren budowy był zamknięty, drzwi wejściowe do budynku były zamknięte, zamknięte były również drzwi do biura budowy. Brak było możliwości wejścia do obiektu będącego przedmiotem oględzin. Inwestor podczas rozmowy telefonicznej oświadczył, że nie stawi się na oględziny i nikogo nie upoważni do przekazania kluczy; 4) w dniu 3 czerwca 2013 r. - pracownicy inspektoratu stawili się przed budynkiem, ale ani inwestor ani kierownik budowy nie stawili się celem uczestniczenia w oględzinach. Wejście do budynku od strony frontowej było zamknięte. Od strony zaplecza teren budowy był zamknięty i zamknięte było biuro budowy. Brak było możliwości przeprowadzenia jakichkolwiek czynności dowodowych wewnątrz obiektu; 5) 9 sierpnia 2013 r. – w tym dniu o godz. 10:30 pracownicy PINB stawili się przed budynkiem. Inwestor oraz kierownik budowy nie stawili się. Nie udostępniono zatem przedmiotu oględzin. Wejście do budynku od strony frontowej oraz od strony zaplecza budynku było zamknięte. Zamknięte było również biuro budowy. Brak było możliwości przeprowadzenia jakichkolwiek czynności dowodowych wewnątrz obiektu. Ponadto, również osoby współpracujące ze skarżącym w toku procesu inwestycyjnego, tj. kierownik budowy, inspektor nadzoru inwestorskiego, skutecznie odmawiały współpracy. Organ pierwszej instancji wezwał pismem z dnia 20 lutego 2013 r. B. L., sprawującego funkcję kierownika budowy, do osobistego stawienia się w dniu 20 marca 2013 r. w celu złożenia zeznań w sprawie w charakterze świadka, ale pismem z dnia 15 marca 2013 r. zwrócił się on z prośbą o wyznaczenie innego terminu przesłuchania. W dniu 20 marca 2013 r. świadek nie stawił się na przesłuchanie. Podobna sytuacja zaistniała, gdy wezwano M. M. sprawującego funkcję inspektora nadzoru inwestorskiego robót oraz ponownie kierownika budowy do stawiennictwa w inspektoracie celem złożenia zeznań. Pismem z dnia 23 kwietnia 2013 r. M. M. zwrócił się o wyznaczenie innego terminu przesłuchania. W dniu 25 kwietnia 2013 r. w inspektoracie nie stawili się: M. M. i B. L.. Kierownik budowy i inspektor nadzoru inwestorskiego nie stawili się również w dniu 6 czerwca 2013 r. Działania skarżącego spowodowały, że organ został "przymuszony" do przeprowadzenia w dniu 21 marca 2013 r. czynności mających na celu wyjaśnienie, czy budowany budynek dostępny jest na dzień przed zapowiedzianym terminem oględzin. W powyższym dniu pracownicy weszli do budynku i stwierdzili, że drzwi do niego od strony frontowej były otwarte, a w budynku przebywali pracownicy, którzy zwijali kable elektryczne. Konieczne stało się również przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków na okoliczność prowadzonych robót budowlanych. W tym celu przesłuchano przede wszystkim pracowników inspektoratu. Konsekwencją postępowania skarżącego jest również wydana decyzja o nakazie rozbiórki. Inwestor na wykonanie nałożonego obowiązku miał ponad dziewięć miesięcy (od lipca 2013 r. do 30 kwietnia 2014 r.). W okresie tym w znacznej części skarżący pozostawał bezczynny. Jakiekolwiek działania podjął dopiero w styczniu 2014 r. Jako przeszkody w wykonaniu nałożonego obowiązku nie można potraktować brak uzgodnienia projektu z Powiatowym Inspektorem Sanitarno-Epidemiologicznym. Jak słusznie wskazał DWINB, jeżeli dokumentacja projektowa wymaga uzgodnienia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych to podlega ona uzgodnieniu przez PPIS lub uprawnionego rzeczoznawcę do spraw sanitarnohigienicznych. Powyższe wynika z ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie rzeczoznawców do spraw sanitarnohigienicznych. Inwestor nie był zatem uzależniony od zajęcia stanowiska przez podany we wniosku organ, lecz miał wybór w tym zakresie. Tymczasem skarżący wystąpił do PPIS o uzgodnienie dopiero po przeszło pół roku od kiedy upłynął termin na wykonanie nałożonego obowiązku. Co wymaga dodatkowo podkreślenia, skarżący miał świadomość, choć nie przyjmuje tego do wiadomości, że rozwiązania które przewidział nie odpowiadają przepisom. Wynika to z pisma P. L. z dnia 9 listopada 2015 r. - inwestor występował do rzeczoznawców do spraw sanitarnohigienicznych, ale ci nie chcieli uzgodnić projektu ze względu na niezgodne z prawem rozwiązania w nim zawarte. Inwestor kwestionuje również ustalenia opinii sanitarnej z dnia 22 stycznia 2015 r. Ponadto, za wykonanie nałożonego obowiązku nie można uznać przedłożonych w dniu 9 września 2015 r. czterech egzemplarzy dokumentacji technicznej pod nazwą zamienny projekt budowlany część architektoniczno-budowlana - projekt budowlany autorstwa mgr. inż. arch. P. L.. Słusznie wskazał DWINB, że dokumentacja ta nie stanowi projektu budowlanego zamiennego dla przedmiotowej inwestycji. Obejmuje ona bowiem tylko część architektoniczno-budowlaną. Tymczasem projekt budowlany zamienny nie jest uzupełnieniem projektu pierwotnego, lecz wchodzi w miejsce dotychczasowego projektu pierwotnego, co oznacza, że w obrocie prawnym nie mogą istnieć równolegle dwa projekty dotyczące tej samej inwestycji: pierwotny i zamienny. Skoro więc projekt budowlany powinien - zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 1 i 2 Pr. bud. - zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu odpowiadający wymogom szczegółowo wskazanym w tym przepisie, a także odpowiedni projekt architektoniczno-budowlany, to taki też winien być zakres projektu zamiennego. Ponadto projekt budowlany zamienny winien być sporządzony zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Wobec powyższych okoliczności w sprawie musiał znaleźć zastosowanie przepis art. 51 ust. 5 Pr. bud. i nakazanie inwestorowi rozbiórki części obiektu budowlanego wykonanych w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę, tj. dotyczących elewacji budynku i dopuszczonej projektem liczby kondygnacji. To prowadzi do uznania zarzutu naruszenia art. 51 ust. 5 Pr.bud. w zw. z art. 58 K.p.a. za nieuzasadniony. Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów skargi, tj. naruszenia art. 24 § 1 pkt 4 w zw. z art. 7 i art. 8 K.p.a., należy przede wszystkim zwrócić uwagę, że zarówno A. F. jak i P. S. zostali – na podstawie art. 24 § 1 pkt 4 K.p.a. - postanowieniami z dnia 7 czerwca dnia 7 czerwca 2013 r. (odpowiednio nr [...] i nr [...]) wyłączeni od udziału w prowadzonym postępowaniu z uwagi na fakt, że jako pracownicy PINB złożyli zeznania w charakterze świadka. Ponadto do P. S. jako pełniejącego funkcję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. mają zastosowanie art. 25 K.p.a. Zgodnie z art. 25 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej podlega wyłączeniu od spraw dotyczących interesów majątkowych: 1) jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach małżeństwa, pokrewieństwa, powinowactwa, przysposobienia opieki lub kurateli, 2) oraz od załatwienia spraw dotyczących interesów majątkowych osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia lub osób pozostających z nim w stosunkach małżeństwa, pokrewieństwa, powinowactwa, przysposobienia, opieki i kurateli. W badanym przypadku nie mamy do czynienia z żadną z wymienionych sytuacji. Stąd też prawidłowo DWINB postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] odmówił wyłączenia organu, stwierdzając, że w niniejszej sprawie nie zaistniały przesłanki warunkujące wyłączenie PINB od udziału w postępowaniu. Tym samym - zdaniem Sądu - nie doszło do naruszenia art. 24 § 1 pkt 4 w zw. z art. 7 i art. 8 K.p.a. Z braku zatem uzasadnionych podstaw Sąd nie mógł uwzględnić skargi i wobec tego oddalił ją w całości na podstawie art. 151 P.p.s.a.