II SA/Wr 1318/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędziowie WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca) Asesor WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant Krzysztof Caliński Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2005 r. sprawy ze skargi Bankowego Funduszu Leasingowego w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej stwierdzenia z urzędu nieważności decyzji o rejestracji pojazdu marki Chrysler 300 M I. Uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą. II. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 260 (dwieście sześćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. III. Nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] stwierdziło z urzędu nieważność decyzji Starosty Ś. z dnia [...]r. o rejestracji pojazdu marki Chrysler, nr rej. [...], jako ciężarowo-osobowego, na rzecz B. Ł.-Z., uwagi NATO, że została wydana bez podstawy prawnej. Po ponownym rozpatrzeniu, na wniosek przedstawiciela dla nieobecnej B. Ł.-Z., sprawy stwierdzenia z urzędu nieważności powyższej decyzji Starosty Ś. z dnia [...]r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...]r. Nr [...]. Dnia [...]r. Bankowy Fundusz Leasingowy SA w Ł. złożył na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 w związku z art. 148 § 2 kpa wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. W uzasadnieniu wniosku Bankowy Fundusz Leasingowy powołał się na to, że nabył przedmiotowy pojazd od poprzedniego właściciela, A. S., który nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną. Decyzją z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. odmówiło wznowienia postępowania. Przyjęło, że jego stroną mógł być jedynie właściciel przedmiotowego pojazdu w dniu [...]r., w dacie wydania decyzji o rejestracji pojazdu przez Starostę Ś., to znaczy pani B. Ł.-Z.. Bankowy Fundusz Leasingowy nie był stroną tego postępowania. Nie przysługiwało mu zatem prawo żądania wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Bankowy Fundusz Leasingowy wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...]r. powołując się na interes prawny wynikający z prawa własności do przedmiotowego pojazdu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...]r. Nr [...]utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] r. Nr [...]. Bankowy Fundusz Leasingowy w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wydział Zamiejscowy we Wrocławiu, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze naruszyło przepisy postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 28 kpa. Miało to istotny wpływ na wynik postępowania. Podtrzymał także dotychczasowe stanowisko w sprawie. Przytoczył ponadto szczegółową argumentację prawną, gdzie wskazał na współzależność jego interesów podatkowoprawnych z zakresu podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku VAT, związanych z zaliczeniem przedmiotowego pojazdu do kategorii samochodów ciężarowych. Zdaniem Skarżącego powyższe okoliczności przesądzają o tym, że Skarżącemu przysługuje status strony w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Ś. z dnia [...]r. o rejestracji przedmiotowego pojazdu marki Chrysler. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. Powołało się na art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.Nr 129, poz. 1444 ze zm.), według którego rejestracji pojazdu dokonuje się na wniosek właściciela. Zatem tylko właściciel pojazdu jest stroną postępowania o rejestrację pojazdu oraz adresatem decyzji starosty o rejestracji. Wynika z tego, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, że stroną w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Ś. z dnia [...]r. o rejestracji przedmiotowego pojazdu marki Chrysler mogła być tylko osoba, która w tym dniu była właścicielem tego pojazdu. Sygn. akt 4 II SA/Wr 1318/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach tych stosuje się jedynie dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych (art. 97 § 2). Skarga jest uzasadniona i podlega uwzględnieniu. Podstawą zaskarżonej decyzji jest stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że wydając decyzję, organ ten nie naruszył prawa. Przyjął natomiast trafnie, że w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o zarejestrowaniu przedmiotowego samochodu jedynie B. Ł.-Z. jest stroną w rozumieniu art. 28 K.p.a. Była bowiem właścicielką tego samochodu, na rzecz której została wydana decyzja o rejestracji. Rezultatem przedstawionego stanowiska była także konkluzja, że stroną postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie rejestracji pojazdu nie mógł być żaden inny podmiot. W konsekwencji tego nie mógł nim być także skarżący Bankowy Fundusz Leasingowy, któremu odmówiono wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Tego stanowiska nie można podzielić. W sprawie o rejestrację pojazdu i wydanie dowodu rejestracyjnego podstawowe znaczenie ma wykazanie prawa własności pojazdu przez osobę, która ubiega się o zarejestrowanie pojazdu na jej rzecz. Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu na rzecz określonej osoby i dowód rejestracyjny mają także istotne znaczenie prawne dla osób, które nabywają zarejestrowany już pojazd. Wynika to w sposób niebudzący wątpliwości z przepisów art. 78 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 ze zm.). Podniesiono to słusznie w skardze. W związku z tym nie można przyjąć, że w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o zarejestrowanie pojazdu, wydanej na rzecz poprzedniego właściciela, osoba, która nabyła od niego pojazd i była kolejnym właścicielem, bądź też jest aktualnym właścicielem tego pojazdu zarejestrowanego już na jej rzecz, nie ma interesu prawnego w tej sprawie w rozumieniu art. 28 K.p.a. Należy bowiem mieć na uwadze, że podstawę kolejnej rejestracji pojazdu stanowi nie tylko wykazanie przejścia własności pojazdu, ale także przedstawienie dowodu rejestracyjnego pojazdu wydanego na podstawie decyzji o zarejestrowaniu tego pojazdu na rzecz poprzedniego właściciela. Nie ulega więc wątpliwości, że w takim stanie rzeczy wzruszenie poprzedniej decyzji rejestracyjnej może oddziaływać na prawa osoby, która z powołaniem się na tę decyzję uzyskała rejestrację pojazdu i była lub jest aktualnym właścicielem pojazdu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wszczynające z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu mechanicznego zakończone decyzją z dnia [...]r. powinno było zatem ustalić według powyższych zasad krąg podmiotów, które były stronami tego postępowania, a w szczególności czy był nim skarżący Bankowy Fundusz Leasingowy, nie ograniczając się jedynie do właścicielki tego pojazdu, na rzecz której została wydana decyzja z dnia [...]r. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, orzekając o kosztach postępowania na podstawie art. 200 oraz 205 tej ustawy w związku z § 14 ust. 2 Sygn. akt 4 II SA/Wr 1318/03 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.1349 ze zm.).