II SA/Wr 132/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanej zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] października 2016 r., nr [...]. Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...], którą po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] ustalającej opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanej zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji. W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] października 2016 r., nr [...]. Na uzasadnienie wniosku podano, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej z uwagi na wysokość zasądzonej opłaty, tj. [...] zł. Skarżący podniósł, że ta kwota wielokrotnie przekracza osiągane przez niego dochody, jest kwotą niezwykle wysoką, a jej wyegzekwowanie uniemożliwi skarżącemu funkcjonowanie. W ocenie skarżącego w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jak i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji jest skonkretyzowane niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stąd obowiązkiem strony jest wskazanie okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tych przesłanek. Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji, o której mowa we wskazanym wyżej przepisie jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez skarżącego wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. Strona skarżąca we wniosku nie podała żadnych przekonujących argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] października 2016 r., nr [...]. Przedstawione argumenty, zdaniem Sądu, nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji. Dokonanie wydatkowania środków finansowych rzadko ma charakter nieodwracalny i w niniejszej sprawie skarżący – w razie uwzględnienia skargi – będzie mógł domagać się naprawienia ewentualnej szkody na zasadach ogólnych. Przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] października 2016 r., nr [...] nie może zostać uwzględniony, gdyż jego uzasadnienie - zawierające jedynie ogólnikowe stwierdzenie, że wysokość opłaty w przedmiotowej decyzji pozostaje poza możliwościami finansowymi skarżącego. Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Do wstrzymania wykonania decyzji nie jest bowiem wystarczające samo przekonanie wnioskodawcy, że wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki. Należy pamiętać, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody tego rodzaju we wniosku nie wykazano, ograniczając się do wskazania omówionych już okoliczności. Podsumowując żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania decyzji nie została, w ocenie Sądu, przez skarżących wykazana. Wobec tego wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Zaznaczyć jednak należy, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność decyzji administracyjnej z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.